Akagi (1925)
| Akagi | |
Pokład startowy lotniskowca "Akagi" w kwietniu 1942 roku |
|
| Historia | |
| Stocznia | Kure, Hiroszima, Japonia |
| Położenie stępki | 7 grudnia 1920 |
| Wodowanie | 22 kwietnia 1925 |
| Wejście do służby | 27 marca 1927 |
| Los okrętu | zatopiony 5 czerwca 1942 podczas bitwy pod Midway |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | standardowa 36 500 t (1938), całkowita 41 300 t (1938) |
| Długość | 260,68 m |
| Szerokość | 31,32 m |
| Zanurzenie | 8,71 m |
| Prędkość | 31,2 węzła (57,8 km/h) |
| Zasięg | 8 200 Mm przy prędkości 16 węzłów |
| Załoga | 1 630 |
| Napęd | |
| 133 000 KM | |
| Uzbrojenie | |
| 6 dział kalibru 203 mm (w kazamatach), 12 dział kalibru 120 mm, 28 działek plot kalibru 25 mm Typ 96 (stan na 1938; patrz w artykule) |
|
| Wyposażenie lotnicze | |
| 91 samoloty | |
Akagi (jap. 赤城?) – japoński lotniskowiec z okresu międzywojennego i II wojny światowej. Zatopiony 5 czerwca 1942 w bitwie o Midway.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Stępka położona 16 grudnia 1920, zwodowany 22 kwietnia 1925, do służby wszedł 25 marca 1927 roku.
Budowany pierwotnie jako krążownik liniowy typu Amagi (wyporność 41.000 t), w ramach japońskiego programu rozbudowy floty "8+8" zakładającego wybudowanie 8 okrętów liniowych i 8 krążowników liniowych. Jednak na mocy postanowień rozbrojeniowej konferencji waszyngtońskiej budowa została wstrzymana. Japonia (podobnie jak i Stany Zjednoczone) mogła dwa nieukończone okręty przebudować na lotniskowce. Początkowo przebudowane miały być krążowniki liniowe "Akagi" i "Amagi", jednak trzęsienie ziemi uszkodziło kadłub "Amagi" i drugą przebudowaną jednostką został okręt liniowy "Kaga". Przebudowa kadłuba "Akagi" na lotniskowiec rozpoczęła się 9 listopada 1923.
Okręt wszedł do służby w 1927 roku, jego konstrukcja przypominała brytyjski lotniskowiec "Furious".
Lotniskowiec miał początkowo trzy pokłady lotnicze:
- górny pokład o długości 190,2 m i szerokości 30,5 m, służący do lądowania samolotów;
- środkowy pokład o długości 15 m i szerokości 28 m, przeznaczony do startu samolotów myśliwskich;
- dolny pokład o długości 55 m i szerokości 22,9 m, służący do startu ciężkich samolotów bombowych i torpedowych.
Okręt zabierał 60 samolotów.
W związku z rozwojem lotnictwa wzrastał ciężar samolotów i długość pokładu potrzebna do startu i lądowania. Z tego powodu lotniskowiec został w okresie od 24 października 1935 do 31 sierpnia 1938 poddany gruntownej przebudowie, po której okręt posiadał już tylko jeden pokład lotniczy o długości 249,2 m i szerokości 30,5 m i mógł zabrać 91 samolotów.
Okręt miał słabe uzbrojenie przeciwlotnicze, co bez wątpienia przyczyniło się do jego zagłady. Artyleria przeciwlotnicza umieszczona była po bokach kadłuba, poniżej poziomu pokładu startowego. Oznaczało to, że działa przeciwlotnicze mogły strzelać tylko w jedną stronę - tą po której były umieszczone. Ogień w kierunku drugiej burty był niemożliwy, bo blokowany przez pokład i nadbudówkę.
[edytuj] Służba
- listopad 1938 – luty 1942 – udział w blokadzie wybrzeża południowych Chin.
- grudzień 1941 – udział w ataku na Pearl Harbor.
- styczeń – luty 1942 – wspieranie inwazji na Rabaul oraz udział w działaniach na Archipelagu Bismarcka.
- 19 lutego - 1 marca 1942 - udział w bombardowaniu portu w Darwin i zatapianiu alianckich okrętów na Morzu Timor.
- 5 marca 1942 - udział w nalocie na port w Cilacap na Jawie.
- kwiecień 1942 – udział w rajdzie na Ocean Indyjski (zatopienie krążownika HMS "Dorsetshire" i lotniskowca HMS "Hermes".)
- czerwiec 1942 – udział w nieudanej inwazji na Midway.
Razem z lotniskowcem "Kaga" tworzył 1. Dywizjon Lotniskowców. Od grudnia 1941 był okrętem flagowym 1. Floty Powietrznej.
O godz. 7:10 4 czerwca 1942 r. "Akagi" został zaatakowany przez cztery bombowce torpedowe Martin B-26 Marauder, wszystkie jednak spudłowały, ale jeden z nich zestrzelił jednego A6M Zero i po zrzuceniu swojej torpedy ostrzelał z broni maszynowej "Akagi", zabijając dwóch ludzi. Kolejny ciężko uszkodzony B-26 Marauder o mało nie staranował pomostu okrętu przed uderzeniem w wodę[1]. O godzinie 10:26 okręt został zaatakowany przez 3 Dauntlessy z lotniskowca USS "Enterprise". Pierwsza bomba, zrzucona przez porucznika (Lieutenant, Junior Grade) Edwina Johna Kroegera chybiła. Druga, zrzucona przez podporucznika (Ensign) Frederica Thomasa Webera, wybuchła w wodzie w pobliżu rufy, uszkadzając ster okrętu. Trzecia zaś, zrzucona przez kapitana (Lieutenant) Richarda Halseya Besta wybuchła w górnym hangarze[2]. Eksplozja nastąpiła wśród 18 samolotów Nakajima B5N (Kate), uzbrojonych w torpedy i przygotowywanych do ataku[3]. Na pokładzie "Akagi" wybuchły pożary, których nie można było opanować. O godzinie 10:40, podczas unikania amerykańskiego samolotu, zablokował się ster okrętu[4].
Okręt stracił możliwość poruszania się. Niedługo po amerykańskim ataku, o godzinie 10:46 wiceadmirał Nagumo przeniósł swą flagę na lekki krążownik "Nagara". O godz. 18 podjęta została decyzja o opuszczeniu okrętu. 5 czerwca admirał Yamamoto wydał rozkaz dobicia okrętu przez niszczyciele ("Hagikaze", "Maikaze", "Nowaki" i "Arashi"). Lotniskowiec został trafiony przez 2 lub 3 torpedy, wystrzelone przez japońskie okręty. Zatonął o godzinie 5:20. Wraz z okrętem zginęło 267 członków załogi [5].
[edytuj] Dane techniczne
(1927-1935)
- wyporność: 26 900 ton
- wymiary:
- długość: 261,20 m
- szerokość: 28,96 m
- zanurzenie: 8,08 m
- pokład lotniczy:
- długość: 190,20 m
- szerokość: 30,48 m
- siłownia:
- zapas paliwa: 3 900 ton mazutu i 2 100 ton węgla
- zasięg: 8 200 Mm przy prędkości 16 węzłów
- Uzbrojenie:
- 60 samolotów pokładowych
- 10 dział kalibru 203 mm (4 w 2 wieżach i 6 w kazamatach)
- 12 dział kalibru 120 mm
1938-1942 (po przebudowie)
- wyporność: 36 500 ton
- wymiary:
- długość: 260,67 m
- szerokość: 31,32 m
- zanurzenie: 8,71 m
- pokład lotniczy:
- długość: 249,2 m
- szerokość: 30,0 m
- siłownia:
- zapas paliwa: 5 770 ton mazutu i 2100 ton węgla
- zasięg: 8 200 Mm przy prędkości 16 węzłów[6]
- Uzbrojenie:
- 91 samolotów pokładowych
- 6 dział kalibru 203 mm (w kazamatach)
- 12 dział kalibru 120 mm
- 28 działek plot kalibru 25 mm Typ 96
- Załoga: 1 630 ludzi
[edytuj] Dowódcy
- komandor Ryutaro Kaizu – 25 marca 1927 – 1 grudnia 1927
- komandor Seizaburo Kobayashi – 1 grudnia 1927 – 10 października 1928
- komandor Isoroku Yamamoto – 10 października 1928 – 1 listopada 1929
- komandor Kiyoshi Kitagawa – 1 listopada 1929 – 26 października 1930
- komandor Goro Hara – 26 października 1930 – 1 grudnia 1930
- komandor Hideho Wada – 1 grudnia 1930 – 28 sierpnia 1931
- komandor Jiro Onishi – 28 sierpnia 1931 – 1 grudnia 1931
- komandor Baron Masaki Shibayama – 1 grudnia 1931 – 1 grudnia 1932
- komandor Eijiro Kondo – 1 grudnia 1932 – 20 października 1933
- komandor Nishizō Tsukahara – 20 października 1933 – 1 listopada 1934
- komandor Rokuro Horie – 1 listopada 1934 – 15 listopada 1935
- komandor Toshio Matsunaga – 15 listopada 1935 – 1 grudnia 1936
- komandor Kokichi Terada – 1 grudnia 1936 – 27 sierpnia 1937
- komandor Shinichi Moizumi – 27 sierpnia 1937 – 1 grudnia 1937
- komandor Junichi Mizuno – 1 grudnia 1937 – 15 listopada 1938
- komandor Kinpei Teraoka – 15 listopada 1938 – 15 listopada 1939
- komandor Ryūnosuke Kusaka – 15 listopada 1939 – 15 października 1940
- komandor Ko Ito – 15 października 1940 – 25 marca 1941
- komandor Kiichi Hasegawa – 25 marca 1941 – 25 kwietnia 1942
- komandor Taijiro Aoki – 25 kwietnia 1942 – 5 czerwca 1942
Przypisy
- ↑ Jonathan Parshall, Anthony Tully, Shattered Sword: The Untold Story of the Battle of Midway, Washington 2005, s.152.
- ↑ Jonathan Parshall, Anthony Tully, Shattered Sword: The Untold Story of the Battle of Midway, Washington 2005, ss.241-242.
- ↑ Jonathan Parshall, Anthony Tully, Shattered Sword: The Untold Story of the Battle of Midway, Washington 2005, ss.253-254.
- ↑ Jonathan Parshall, Anthony Tully, Shattered Sword: The Untold Story of the Battle of Midway, Washington 2005, ss.256-257.
- ↑ Jonathan Parshall, Anthony Tully, Shattered Sword: The Untold Story of the Battle of Midway, Washington 2005, s.353.
- ↑ Jonathan Parshall, Anthony Tully, Shattered Sword: The Untold Story of the Battle of Midway, Washington 2005, s.463
[edytuj] Linki zewnętrzne