Albigowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Albigowa
Centrum Biotechnologii Politechniki Rzeszowskiej
Centrum Biotechnologii Politechniki Rzeszowskiej
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat łańcucki
Gmina Łańcut
Liczba ludności (2008) 2923
Strefa numeracyjna (+48) 17
Kod pocztowy 37-122
Tablice rejestracyjne RLA
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Albigowa"
Albigowa
50°00′54″N 22°13′30″E / 50.015, 22.225Na mapach: 50°00′54″N 22°13′30″E / 50.015, 22.225
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Albigowawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie łańcuckim, w gminie Łańcut.

W latach 1973-1976 miejscowość była siedzibą gminy Albigowa. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.

Spis treści

[edytuj] Historia

Została założona przez osadników niemieckich, lokowana na prawie magdeburskim w II połowie XIV wieku przez Ottona z Pilczy. Jej pierwotne nazwy (Helwigau, Helwigeshau, Helwygeshof, Halwygowa) pochodzą prawdopodobnie od pierwszego wójta Helwiga. Innym śladem obcego osadnictwa jest występowanie wśród mieszkańców nazwisk obcojęzycznych takich jak Inglot (poch. od Engelhardt), Ulman, Szpunar, Teichman, Bytnar. Kolejna fala osadników przybyła tu ok. roku 1571 za sprawą właściciela tych dóbr Mikołaja Tarło, o czym wspomina Ignacy Krasicki w jednym z komentarzy do herbarza Kacpra Niesieckiego [1]. (zob. Głuchoniemcy).

[edytuj] Po II wojnie światowej

Po II wojnie światowej na terenie byłej posiadłości hrabiego Potockiego mieściła się państwowa stadnina koni arabskich, a następnie ośrodek naukowy jakim była filia Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa ze Skierniewic (tradycje te kontynuuje do dzisiaj Sadowniczo-Szkółkarski Zakład Doświadczalny oraz reaktywowana stadnina koni Bask).

Obecnie w Albigowej znajduje się Centrum Biotechnologii Wydziału Chemicznego Politechniki Rzeszowskiej im. Ignacego Łukasiewicza (jedyne takie centrum w województwie podkarpackim) oraz Ośrodek Naukowo-Dydaktyczny tej uczelni. [2]

Przypisy

  1. O Mikołaju Tarle chorążym Przemysłkim w liście Jana Czermińskiego do Marcina Kromera koadjutora na ówczas biskupstwa Warmiśkiego, pisanym z Krakowa 5 czerwca roku 1571 jest wzmianka takowa: "Pan Mikołaj Tarło chorąży Przemysłki pisał do książęcia Bawarskiego żeby mu ludzi rzemieślników wypuścił do jego majętności, o oznajmił to chęcią, rad wypuścił mu ludzi z żonami i dziećmi, których jest czterysta, i już tam przez Kraków przeszli i wiedzie je Pan chorąży, kosztem swym". - Wielkie jest podobieństwo, iż naówczas chorąży był dziedzicem wsi niedaleko Jarosławia, i ta jego osada trwa dotąd, w tamtejszych obywatelach z Niemiec przyszłych, których dotąd pospolicie w tamtejszych okolicach głuchemi Niemcami zowią. Majętności zaś te nazywają się Markowa, Albigowa, Białoboki itd. Kasper Niesiecki Herbarz [...] (1839-1846) tom. IX, str. 11.
  2. POLITECHNIKA RZESZOWSKA im. Ignacego Łukasiewicza / Aktualności

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty