Aleksander Ścibor-Rylski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Aleksander Ścibor-Rylski herbu Ostoja (ur. 16 marca 1928 w Grudziądzu, zm. 3 kwietnia 1983 w Warszawie) – polski pisarz, reżyser i scenarzysta filmowy.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Podczas okupacji hitlerowskiej żołnierz Armii Krajowej, służył także w Szarych Szeregach. Uczestniczył w powstaniu warszawskim. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1962 zajmował się pracą reżysera. Był kierownikiem artystycznym Zespołu Filmowego Pryzmat.
W 1951 roku otrzymał Nagrodę Państwową III. stopnia.[1]
Pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Wólce Węglowej w Warszawie.
[edytuj] Twórczość
[edytuj] Książki
[edytuj] Filmografia
- Człowiek z żelaza – scenariusz (1981)
- Człowiek z marmuru – scenariusz (1976)
- Dagny – scenariusz (1976)
- Gniazdo – scenariusz (1974)
- Agent nr 1 – scenariusz (1971)
- Seksolatki – scenariusz (1971)
- Sąsiedzi – reżyseria, scenariusz (1969)
- Wilcze echa – reżyseria, scenariusz (1968)
- Morderca zostawia ślad – reżyseria, scenariusz (1967)
- Popioły – scenariusz (1965)
- Czarne skrzydła – scenariusz (1962)
- Dom bez okien – scenariusz (1962)
- Dotknięcie nocy – scenariusz (1961)
- Pigułki dla Aurelii – scenariusz (1958)
- Cień – scenariusz (1956)
[edytuj] Ekranizacje
Na motywach jego książki z pierwszej połowy lat sześćdziesiątych Pierścionek z końskiego włosia Andrzej Wajda nakręcił w 1992 r. film Pierścionek z orłem w koronie.
Przypisy
- ↑ Bohdan Urbankowski, Czerwona msza czyli uśmiech Stalina, t. 2, Warszawa 1998, s. 315.
|
|||||