Aleksander Bniński
Aleksander Stanisław Rufin Bniński herbu Łodzia (ur. 26 listopada 1783 w Poznaniu, zm. 15 czerwca 1831 w Warszawie) – minister spraw wewnętrznych Rządu Narodowego w powstaniu listopadowym, senator-kasztelan Królestwa Polskiego, hrabia.
W 1807 wstąpił do wojska Księstwa Warszawskiego. W 1809 mianowany kapitanem i dowódcą 1. kompanii, tworzonego w Wielkopolsce 3. Pułku Jazdy Galicyjsko-Francuskiej. Wziął udział w wojnie polsko-austriackiej, odznaczony Złotym Krzyżem Orderu Virtuti Militari. W 1811 został posłem na Sejm z departamentu poznańskiego.
W 1821 mianowany senatorem kasztelanem. 1 lutego 1831 został ministrem spraw wewnętrznych Rządu Narodowego. 28 lutego mianowany komisarzem rządowym przy naczelnym wodzu, przejął obowiązki zlikwidowanej Komisji Potrzeb Wojska[1].
W 1825 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława 1. klasy. [2]
Przypisy
- ↑ B. Pawłowski, Źródła do dziejów wojny polsko-rosyjskiej 1830 – 1831 r., Warszawa 1931, t. 1., s. 431
- ↑ Stanisław Łoza, Kawalerowie orderu św. Stanisława (1. XII. 1815-29. XI. 1830), w: Miesięcznik Heraldyczny, nr. 5, r. IX, Warszawa, sierpień 1930, s. 99.
[edytuj] Literatura dodatkowa
- Włodzimierz Dworzaczek: Bniński Aleksander. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 2: Beyzym Jan – Brownsford Marja. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1936, s. 143. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304032910
|
|||||||
|
|||||||
- Kawalerowie Orderu Świętego Stanisława (Królestwo Kongresowe)
- Senatorowie-kasztelanowie Królestwa Polskiego
- Senatorowie Królestwa Polskiego (powstanie listopadowe)
- Posłowie na Sejm Księstwa Warszawskiego
- Członkowie rządów powstańczych (powstanie listopadowe)
- Polscy ministrowie spraw wewnętrznych
- Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (Księstwo Warszawskie)
- Bnińscy
- Uczestnicy wojny polsko-austriackiej (strona polska)
- Urodzeni w 1783
- Zmarli w 1831
