Aleksander Hall
| Aleksander Hall | |
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | 20 maja 1953 Gdańsk |
| Minister ds. współpracy z organizacjami politycznymi i stowarzyszeniami | |
| Przynależność polityczna | "Solidarność" |
| Okres urzędowania | od 12 września 1989 do 12 października 1990 |
| Następca | Artur Balazs |
| Przewodniczący Partii Konserwatywnej | |
| Przynależność polityczna | Partia Konserwatywna |
| Okres urzędowania | od 6 grudnia 1992 do 12 stycznia 1997 |
| Poseł III kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe |
| Okres urzędowania | od 20 października 1997 do 18 października 2001 |
| Odznaczenia | |
Aleksander Jan Hall (ur. 20 maja 1953 w Gdańsku) – polski polityk, historyk, działacz opozycji w PRL, minister w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, poseł na Sejm I i III kadencji. Kawaler Orderu Orła Białego. Mąż Katarzyny Hall.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
[edytuj] Wykształcenie i praca zawodowa
Ukończył w 1977 studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego. Od 1996 uczył historii w gdańskim Liceum Autonomicznym[1]. Od 2002 jest pracownikiem naukowym Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie[2][3]. W 2004 obronił pracę doktorską w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk na temat życia i myśli Charles'a de Gaulle'a. W 2010 został doktorem habilitowanym na podstawie pracy Historia prawicy francuskiej (1981–2007) obronionej w Instytucie Studiów Politycznych PAN[4].
[edytuj] Działalność polityczna
Od 1977 uczestniczył w Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, w trakcie rozłamu w tej organizacji poparł Leszka Moczulskiego. Po rocznym okresie działania w Zespole Inicjatywy Obywatelskiej założył i kierował opozycyjnym Ruchem Młodej Polski, do 1981 redagował pismo "Bratniak". Jego ówczesną narzeczoną była Matylda Sobieska, tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa PRL o kryptonimie "Andrzej".
W Sierpniu 1980 uczestniczył w strajku w Stoczni Gdańskiej. 27 września 1981 był wśród sygnatariuszy deklaracji założycielskiej Klubów Służby Niepodległości, pełnił funkcję doradcy Lecha Wałęsy. Po wprowadzeniu stanu wojennego do 1984 ukrywał się, zasiadał w niejawnych władzach "Solidarności", redagował do 1989 czasopisma podziemne. Współpracował z "Tygodnikiem Powszechnym".
W 1989 brał udział w obradach plenarnych Okrągłego Stołu. W tym samym roku nie wziął udziału w wyborach do Sejmu kontraktowego. W rządzie Tadeusza Mazowieckiego został ministrem ds. współpracy z organizacjami politycznymi i stowarzyszeniami. Przewodniczył Forum Prawicy Demokratycznej (1990–1991), działał następnie jako wiceprzewodniczący Unii Demokratycznej (1991–1992), przewodniczący Partii Konserwatywnej (1992–1997), był współtwórcą Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego.
Sprawował mandat posła na Sejm w latach 1991–1993 (z ramienia Unii Demokratycznej) oraz 1997–2001 (z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność). Po porażce w wyborach parlamentarnych w 2001 z listy Platformy Obywatelskiej zrezygnował z czynnego udziału w polityce, skupiając się na pracy naukowej. W 2004 odmówił przyjęcia mandatu poselskiego przynależnego mu po wybranym do Parlamentu Europejskiego pośle PO. W kolejnych latach był członkiem komitetów honorowych kandydatów PO na urząd prezydenta Gdańska (Pawła Adamowicza) i na urząd Prezydenta RP (Bronisława Komorowskiego).
[edytuj] Odznaczenia i wyróżnienia
- 12 grudnia 2006 prezydent Lech Kaczyński odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[5].
- 10 listopada 2010 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Orderem Orła Białego[6], a 25 lutego 2011 powołał go w skład kapituły tego orderu[7].
[edytuj] Wybrane publikacje
- Wobec Rosji (1981)
- Dziedzictwo narodowej demokracji (1984)
- Polemiki i refleksje: wybór publicystyki politycznej z lat 1978–1986 (1989)
- Spór o Polskę (1993)
- Wokół konstytucji: z perspektywy konserwatywnej (1994)
- Wizja parlamentu w nowej konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (1994)
- Polskie patriotyzmy (1997)
- Pierwsza taka dekada (2000)
- Widziane z prawej strony (2000)
- Charles de Gaulle (2002)[8]
- Jaka Polska? (2004)[9]
- Naród i państwo w myśli politycznej Charles'a de Gaulle'a (2005)[10]
- Francja i wielcy Francuzi (2007)[11]
- Zapis sposobu myślenia. Wybór publicystyki z lat 2002–2007 (2008)[12]
- Historia francuskiej prawicy 1981–2007 (2009)
- W przededniu wielkiej zmiany. Okrągły Stół (2010)[13]
- Osobista historia III Rzeczypospolitej (2011)[14]
[edytuj] Życie prywatne
Syn Jana i Janiny Hallów. W 1996 ożenił się z Katarzyną Knoch-Trybą[15].
Przypisy
- ↑ Andrzej Brzeziecki: Pociąg do przeszłości. Portret: Aleksander Hall. tygodnik.onet.pl. [dostęp 2012-04-23].
- ↑ WSIiZ: Dział Nauki. wsiz.rzeszow.pl. [dostęp 2012-04-23].
- ↑ Aleksander Hall: Osobista historia III Rzeczypospolitej. Warszawa: Wydawnictwo Rosner i Wspólnicy, 2011, s. 350.
- ↑ Kolejny sukces pracownika WSIiZ. wsiz.rzeszow.pl, 1 grudnia 2010. [dostęp 2012-04-23].
- ↑ M.P. z 2007 r. Nr 23, poz. 257
- ↑ Prezydent wręczył Ordery Orła Białego. prezydent.pl, 10 listopada 2010. [dostęp 2010-11-10].
- ↑ Prezydent powołał członków Kapituły Orderu Orła Białego. prezydent.pl, 28 lutego 2011. [dostęp 2011-02-28].
- ↑ Charles de Gaulle. Wydawnictwo Iskry. [dostęp 2010-09-03].
- ↑ Jaka Polska. Wydawnictwo Rosner i Wspólnicy. [dostęp 2010-09-03].
- ↑ Naród i państwo w myśli politycznej Charles'a de Gaulle'a. Wydawnictwo Neriton. [dostęp 2010-09-03].
- ↑ Francja i Wielcy Francuzi. Wydawnictwo Iskry. [dostęp 2010-09-03].
- ↑ Zapis sposobu myślenia. Wybór publicystyki z lat 2002–2007. Wydawnictwo UMCS. [dostęp 2010-09-03].
- ↑ W przededniu wielkiej zmiany. Okrągły Stół. Europejskie Centrum Solidarności. [dostęp 2010-09-03].
- ↑ Osobista historia III Rzeczypospolitej. Wydawnictwo Rosner i Wspólnicy. [dostęp 2012-04-23].
- ↑ Aleksander Hall: Osobista historia III Rzeczypospolitej. Warszawa: Wydawnictwo Rosner i Wspólnicy, 2011, s. 305.
[edytuj] Bibliografia
- Strona sejmowa posła III kadencji. [dostęp 2010-09-03].
- Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2010-09-03].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Wykaz publikacji w katalogu Biblioteki Narodowej. [dostęp 2010-09-04].
- Andrzej Brzeziecki: Pociąg do przeszłości. Portret: Aleksander Hall. tygodnik.onet.pl. [dostęp 2012-04-23].
|
||||||||||
|
|||||||
- Absolwenci Uniwersytetu Gdańskiego
- Działacze KSN
- Działacze RMP
- Działacze ROPCiO
- Ministrowie-członkowie Rady Ministrów III RP
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Orderem Orła Białego (III Rzeczpospolita)
- Politycy Akcji Wyborczej Solidarność
- Politycy Platformy Obywatelskiej
- Politycy polskiej Partii Konserwatywnej
- Politycy Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego
- Politycy Unii Demokratycznej
- Posłowie na Sejm III RP
- Uczestnicy Okrągłego Stołu
- Polscy pisarze polityczni
- Polscy publicyści
- Polscy historycy
- Urodzeni w 1953
