Aleksander I Battenberg
Aleksander I Battenberg, właśc. Aleksander Józef von Battenberg z dynastii Hessen-Darmstadt, (ur. 5 kwietnia 1857 r. w Weronie, zm. 17 listopada 1893 r. w Grazu) – syn księcia Aleksandra Heskiego z morganatycznego małżeństwa z Julią Hauke (córką polskiego generała Maurycego Bosak-Haukego). Jego młodszym bratem był Henryk Battenberg.
Pierwszy władca (posługujący się tytułem księcia) niepodległej Bułgarii od 29 kwietnia 1879 r., panujący do 6 września 1886 r., wybrany przez pierwsze wielkie zgromadzenie narodowe w Wielkim Tyrnowie. Niedoświadczony jeszcze wówczas młodzieniec przyjął imię Aleksandra I.
18 września 1885 r. dokonano zamachu stanu w sąsiedniej Rumelii Wschodniej i proklamowano zjednoczenie z Bułgarią. Ostrożny Battenberg obawiając się reakcji mocarstw, nie przyjął tytułu księcia Rumelii, tylko został jej generałem-gubernatorem. Niespełna rok później 21 sierpnia 1886 r. grupa liberalnych oficerów prorosyjskiej orientacji przejęła władzę w Sofii, wymuszając na nim abdykację oraz opuszczenie kraju. Mimo szybkiego kontrzamachu i powrotu na tron Bułgarii Aleksander I Battenberg abdykował tym razem dobrowolnie 6 września 1886 r.[1]
Przypisy
- ↑ Bałkany w XX wieku, Mieczysław Tanty, KiW, Warszawa 2003 ISBN 83-05-13311-7
| Poprzednik nowy tytuł |
.png&filetimestamp=20080913133546) |
książę Bułgarii 1879-1886 |
|
Następca Ferdynand I Koburg |
