Aleksander Maliszewski
Aleksander Maliszewski (ur. 19 października 1901 w Warszawie, zm. 29 września 1978 tamże) – polski poeta, dramatopisarz, tłumacz, prozaik, krytyk teatralny i filmowy.
Urodził się w rodzinie robotniczej. Studiował nauki humanistyczne na Wolnej Wszechnicy Polskiej znajdującej się w Warszawie. Współtwórca grupy poetyckiej "Smok" (1923) i członek "Kwadrygi". W 1939 znalazł się w Wilnie. Publikował w prasie konspiracyjnej. Należał do Armii Krajowej, walczył w powstaniu warszawskim. Po zakończeniu wojny pracował w dziale literacko-teatralnym w Polskim Radiu. Był kierownikiem literackim Miejskich Teatrów Dramatycznych w Warszawie. Dwukrotny laureat Nagrody Literackiej m.st. Warszawy.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 lipca 1952 na wniosek Ministra Kultury i Sztuki – za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[1]. W 1953 roku otrzymał Nagrodę Państwową III. stopnia.[2]
[edytuj] Publikacje
- 1927 – Oczy, usta, serce (poezja)
- 1927 – Poezje
- 1929 – Czarna Beatrycze
- 1950 – Wczoraj i przedwczoraj (sztuka)
- 1952 – Droga do Czarnolasu (sztuka)
- 1961 – Warszawianka
- 1964 – U brzegu mojej Wisły
- 1967 – Na przekór nocy
Przypisy
- ↑ M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1078, pkt 74.
- ↑ Bohdan Urbankowski, Czerwona msza czyli uśmiech Stalina, t. 2, Warszawa 1998, s. 315.
[edytuj] Bibliografia
- Bartłomiej Kaczorowski: Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1994. ISBN 83-01-08836-2.
- Laureaci nagrody państwowej (1944-1989)
- Ludzie związani z Wilnem
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (1944-1989)
- Polscy dramaturdzy
- Polscy pisarze współcześni
- Polscy poeci
- Polscy tłumacze
- Polska krytyka teatralna
- Powstańcy warszawscy
- Urodzeni w 1901
- Zmarli w 1978
- Żołnierze Armii Krajowej
- Ludzie Polskiego Radia
- Teatr radiowy
