Aleksander Rymkiewicz
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Aleksander Rymkiewicz (ur. 13 kwietnia 1913 w Wilnie - zm. 26 września 1983 w Iławie) - polski poeta.
Ukończył prawo na uniwersytecie w Wilnie. W latach 1933-1934 związany z grupą literacką Żagary. Zadebiutował w 1933 roku w wileńskim dzienniku Słowo. We wczesnej twórczości poety dominują motywy wizyjno-fantastyczne i estetyzujące (poemat "Tropiciel" 1936). Po wojnie w poezji Rymkiewicza pojawia się tematyka społeczno-patriotyczna ("Z narodem" 1947), refleksje nad związkami człowieka z naturą ("Promień dla artysty" 1965) oraz rodzinnym krajobrazem ("Polskie drzewa" 1972). Rymkiewicz jest też autorem wielu utworów dla dzieci ("Przygody Gucia Pingwina" 1950, "Wybór poezji" 1974).
[edytuj] Twórczość
[edytuj] Poezja
- Potoki (1938)
- Z narodem (1947)
- Krajobrazy i ludzie (1956)
- Himalajskie namioty (1958)
- Dziki powój (1968)
- Gadanie baranie (1970)
- Ślepi drwale (1971)
- Polskie drzewa (1972)
- Srebrny jeleń (1978)
- Leśna nić Ariadny (1983)
- Kalendarz polskiego krajobrazu (1984)
