Aleksandra Fiodorowna (Charlotta Pruska)
| Aleksandra Fiodorowna królewna pruska, caryca Rosji, królowa Królestwa Polskiego |
|
 |
|
| Caryca Rosji | |
| Okres panowania | od 1825 do 1855 |
| Żona | Mikołaj I Romanow |
| Poprzedniczka | Elżbieta Aleksiejewna |
| Następczyni | Maria Aleksandrowna |
| Królowa Królestwa Polskiego | |
| Okres panowania | od 1825 do 1855 |
| Żona | Mikołaj I Romanow |
| Poprzedniczka | Elżbieta Aleksiejewna |
| Następczyni | Maria Aleksandrowna |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Hohenzollernowie |
| Urodzona | 13 lipca 1798 Pałac Charlottenburg |
| Zmarła | 1 listopada 1860 Carskie Sioło |
| Ojciec | Fryderyk Wilhelm III Pruski |
| Matka | Luiza Pruska |
| Mąż | Mikołaj I Romanow |
| Dzieci | Aleksander II Konstanty Mikołaj (starszy) Michał Olga Maria Aleksandra Elżbieta |
| Odznaczenia | |
 |
|
Charlotta Pruska, Fryderyka Luisa Charlotta Wilhelmina Hohenzollern ([ur. 13 lipca 1798 w podberlińskim pałacu Charlottenburg, zm. 1 listopada 1860 w Carskim Siole) - królewna pruska, od 1825 caryca Rosji jako żona cara Mikołaja I, znana jako Aleksandra Fiodorowna.
Była córką Fryderyka Wilhelma III, króla Prus i Luizy z dynastii meklemburskiej. Dzieciństwo i młode lata spędziła w rodzinnych stronach. W wieku 19 lat poznała młodszego brata cara Aleksandra I, Mikołaja Pawłowicza późniejszego następcę tronu, a od 1825 r. cara Rosji Mikołaja I Romanowa, który czasie odbywania podróży po Europie odwiedził dwór króla Fryderyka Wilhelma. Podczas tej wizyty ustalono szczegóły małżeństwa Mikołaja i księżnej Charlotty.
Do Rosji przyjechała w czerwcu 1817 roku, a ceremonie ślubne rozpoczęły się 1 lipca 1817, w Sankt Petersburgu i trwały 13 dni. Charlotta, aby poślubić Mikołaja przyjęła prawosławie, a na chrzcie nadano jej imię Aleksandra Fiodorowna. Początkowo Aleksandra miała problemy w zaadoptowaniu się na rosyjskim dworze, jej zmiana religii była wymuszona. Była w dobrych stosunkach ze swoją teściową, Marią Fiodorowną, jednak jej stosunki z cesarzową Elżbietą, żoną Aleksandra I, nie były już tak dobre.
Było to jedno z nielicznych małżeństw w historii aliansów polityczno-dynastycznych, w którym rzeczywiście panowała miłość i wzajemne poszanowanie. Z tego związku urodziło się dziesięcioro dzieci:
- Aleksander II, kolejny car Rosji,
- Konstanty Mikołajewicz Romanow, wielki książę Rosji,
- Mikołaj Mikołajewicz Romanow (starszy), generał feldmarszałek,
- wielka księżna Olga Nikołajewna Romanowa, królowa Wirtembergii,
- wielka księżna Maria Nikołajewna Romanowa, księżna Leuchtenbergu.
W 1820 roku po urodzeniu martwego dziecka, była to jej trzecia ciąża w ciągu trzech lat, Aleksandra popadła w depresję. Jesienią tego samego roku Mikołaj zabrał ją do Berlina, aby mogła spotkać się ze swoją rodziną, gdzie pozostali do lata 1821 roku. Do ojczyzny Charlotty przyjechali ponownie w 1824 roku, do Sankt Petersburga powrócili dopiero w marcu 1825 roku, na rozkaz Aleksadra I.
Pierwsze lata w Rosji Aleksandra spędziła na nauce języka rosyjskiego i obyczajowości tego kraju pod okiem poety Wasilija Żukowskiego. Carska rodzina mówiła po niemiecku i pisała swoje listy po francusku, w konsekwencji tego Aleksandra nigdy nie nauczyła się dobrze rosyjskiego.
Przez osiem lat, podczas panowania Aleksandra I, Charlotta i jej mąż, żyli spokojnie nigdy nie rozważając możliwości przejęcia przez nich tronu. Car Aleksander nie miał dzieci, a jego następcą wielki książę Konstanty, zrzekł się prawa do tronu w 1822 roku, więc mąż Aleksandry został nowym carewiczem. W 1825 roku Aleksandra otrzymała od swojego szwagra pałac w Peterhofie, gdzie ona i jej mąż żyli szczęśliwie od początku jej pobytu w Rosji.
Aleksandra wstąpiła wraz z mężem na tron w grudniu 1825 roku. Mimo upływających lat Mikołaj nie przestał kochać swojej żony. Podczas pożaru Pałacu Zimowego w 1837 roku, car miał ponoć powiedzieć: Niech wszystko inne spłonie, tylko uratujcie listy od mojej żony, które pisała do mnie podczas naszego narzeczeństwa. Dopiero po upływie 25 lat małżeństwa car wdał się w romans z inną kobietą. Kochanką Aleksandra została Barbara Nelidowa, dama dworu cesarzowej. Carowa nie mogła już współżyć z carem, lekarze uważali że jest zbyt słabego zdrowia i grozi jej atak serca. W 1845 roku Mikołaj I płakał gdy lekarze oznajmili mu, że jego żona powinna wyjechać do Palermo, aby podleczyć swoje zdrowie, miał mówić: Zostawcie mi moją żonę. Cesarzowa Aleksandra była zawsze słabego zdrowia i wyglądała znacznie starzej niż na swoje czterdzieści lat; przez dłuższy czas cierpiała na konwulsje.
Po śmierci męża Aleksandra spłacała dług za Pałac Aleksandra w Carskim Siole i pozostawała w dobrych stosunkach z byłą kochanką męża, która została jej osobistą lektorką. Charlotta zmarła w Carskim Siole, w Sankt Petersburgu, 1 listopada 1860 roku. Do historii przeszła jako Aleksandra Fiodorowna.
W 1829 odznaczona Orderem Orła Białego[1].
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
August Wilhelm Hohenzollern | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Fryderyk Wilhelm II Pruski |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
Luiza Amelia Brunswick-Wolfenbüttel | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Fryderyk Wilhelm III Pruski |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
Ludwik IX, landgraf Hesji-Darmstadt | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Fryderyka Luiza Hessen-Darmstadt |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
Karolina Wittelsbach (Pfalz-Zweibrücken) | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Aleksandra Fiodorowna |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Karol Ludwik Fryderyk Meklemburski | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Karol Mecklemburg-Sterlitz |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
Elżbieta | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Luiza Pruska |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
Jerzy Wilhelm von Hessen-Darmstadt | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Fryderyka Karolina Hessen-Darmstadt |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
Maria Luiza Albertyna von Leiningen-Dagsburg-Falkenburg | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 289.
| Poprzednik Elżbieta Aleksiejewna |
 |
Cesarzowa Rosji 1825-1855 |
|
Następca Maria Aleksandrowna |
| Poprzednik Elżbieta Aleksiejewna (Ludwika Badeńska) |
 |
Królowa Królestwa Polskiego 1825-1931(1855) |
|
Następca Tytularnie Maria Aleksandrowna (Maria Heska) |
