Alessandro Pertini
| Alessandro Pertini | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 25 września 1896 Stella |
| Data i miejsce śmierci | 24 lutego 1990 Rzym |
| Prezydent Włoch | |
| Przynależność polityczna | Włoska Partia Socjalistyczna |
| Okres urzędowania | od 9 lipca 1978 do 29 czerwca 1985 |
| Poprzednik | Giovanni Leone |
| Następca | Francesco Cossiga |
| Przewodniczący włoskiej Izby Deputowanych | |
| Okres urzędowania | od 5 lipca 1968 do 4 czerwca 1976 |
| Poprzednik | Brunetto Bucciarelli-Ducci |
| Następca | Pietro Ingrao |
| Odznaczenia | |
         |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Alessandro "Sandro" Pertini (ur. 25 września 1896 w Stelli, zm. 24 lutego 1990 w Rzymie) – włoski polityk socjalistyczny, prezydent Włoch w latach 1978-1985.
Spis treści |
[edytuj] Zarys biografii
Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Genui. W 1917 roku brał udział w walkach nad Isonzo. W 1918 wstąpił do Włoskiej Partii Socjalistycznej. Po śmierci Giacomo Matteottego, czynnie sprzeciwiał się faszyzmowi, za co był kilkakrotnie więziony.
W 1945 został wybrany do parlamentu Włoch. W latach 1968-1976 był przewodniczącym Izby Deputowanych. W 1978 został prezydentem Republiki Włoskiej.
19 listopada 1986 Uniwersytet Warszawski przyznał mu tytuł doktora honoris causa[1].
Był przyjacielem Jana Pawła II. Po zamachu na papieża, 13 maja 1981 odwiedził rannego w klinice Gemelli. Pertini na łożu śmierci zechciał zobaczyć się z głową Kościoła katolickiego, jednak, jak donosi Arturo Mari w wywiadzie udzielonym popularnemu włoskiemu tygodnikowi "Chi"[2], jego żona nie zezwoliła na to.
[edytuj] Odznaczenia (lista niepełna)
- Wielki Mistrz Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – ex officio (1978-1985)
- Wielki Mistrz Orderu Wojskowego Włoch – ex officio (1978-1985)
- Wielki Mistrz Orderu Zasług w Pracy – ex officio (1978-1985)
- Wielki Mistrz Orderu Gwiazdy Solidarności Włoskiej – ex officio (1978-1985)
- Wielki Mistrz Orderu Vittorio Veneto – ex officio (1978-1985)
- Złoty Medal Waleczności Wojskowej – 1955[3]
- Srebrny Medal Waleczności Wojskowej – 1917/1985[4][a]
- Medaglia d'oro ai benemeriti della scuola della cultura e dell'arte – 1985[5]
Przypisy
- ↑ Doktoraty HC. uw.edu.pl. [dostęp 21 lutego 2011].
- ↑ wg informacji Gazety Wyborczej, wydarzenie to opisano i opublikowano już ponad rok przed doniesieniem tygodnika "Chi" w książce Jarosława Mikołajewskiego Do zobaczenia w raju, przetłumaczonej także na włoski i wydanej we Włoszech w 2006
- ↑ Medaglia d'oro al valor militare (wł.). quirinale.it. [dostęp 23 stycznia 2012].
- ↑ La medaglia d'argento al valor militare (wł.). pertini.it. [dostęp 23 stycznia 2012].
- ↑ Medaglia d'oro ai benemeriti della scuola della cultura e dell'arte (wł.). quirinale.it. [dostęp 23 stycznia 2012].
- ↑ Cidadãos Estrangeiros Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). presidencia.pt. [dostęp 23 stycznia 2012].
Uwagi
- ↑ Odznaczenie nadane za czyny bojowe w trakcie walk nad Isonzo zostało ukryte przez włoskich faszystów, ze względu na socjalistyczne sympatie Pertiniego. Otrzymał je dopiero po zakończeniu kadencji prezydenckiej, jako dożywotni senator, z rąk przewodniczącego senatu, Giovanniego Spadoliniego.
|
|||||||
