Alfa Centauri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Współrzędne: Astronomia 14h39m36,50s; -60°50'02,00"

Alfa Centauri A
α1 Centauri
Mitra (Alpha Centauri).png
Zdjęcie wykonane przez Europejskie Obserwatorium Południowe
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Centaur
Rektascensja 14h 39m 36,4951s
Deklinacja -60° 50' 02,308"
Odległość 4,39 ly
(1,35 pc)
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy gwiazda ciągu głównego
Typ widmowy G2 V
Masa 1,14 M
Promień 1,1 R
Metaliczność [Fe/H] 0,179
Jasność obserwowana -0,01m
Jasność absolutna 4,37 m
Temperatura 5900 K
Alternatywne oznaczenia
Toliman A, Rigil Kentaurus A (Rigil Kent A), GJ 559 A, HD 128620 A
Alfa Centauri B
α2 Centauri
Alpha Centauri relative sizes.svg
Porównanie wielkości gwiazd układu ze Słońcem
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Centaur
Rektascensja 14h 39m 35,0803s
Deklinacja -60° 50' 13,761"
Odległość 4,39 ly
(1,35 pc)
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy gwiazda ciągu głównego
Typ widmowy K0 V
Masa 0,92 M
Promień 1,0 R
Metaliczność [Fe/H] 0,204
Jasność obserwowana 1,34m
Jasność absolutna 5,71 m
Temperatura 4350 K
Alternatywne oznaczenia
Toliman B, Rigil Kentaurus B (Rigil Kent B), GJ 559 B, HD 128620 B

Alfa Centauri (inne nazwy: Rigil Kent, Rigil Kentaurus, Toliman) – gwiazda wielokrotna w gwiazdozbiorze Centaura, trzecia najjaśniejsza gwiazda widoczna na nocnym niebie. Układ alfa Centauri zawiera gwiazdy położone najbliżej Ziemi, nie licząc Słońca.

Spis treści

[edytuj] Ogólna charakterystyka

Ze względu na bliskość alfy Centauri, jest ona trzecią pod względem jasności gwiazdą na nocnym niebie (jasność obserwowana układu: -0,27m); jaśniejsze są tylko Syriusz i Kanopus. Znajduje się ona w gwiazdozbiorze Centaura, położonym na południowej półkuli nieba i nie jest widoczna z północnych szerokości geograficznych (powyżej równoleżnika 29° N).

[edytuj] Składniki układu

Information icon.svg Osobny artykuł: Proxima Centauri.
Względna pozycja dwóch głównych składników układu w 2003 roku

Układ alfa Centauri tworzą trzy gwiazdy: dwie jasne gwiazdy ciągu głównego, Alfa Centauri A i Alfa Centauri B, tworzące ciasny układ podwójny oraz okrążający je po dalekiej orbicie czerwony karzeł o nazwie Proxima Centauri[1], czasem oznaczany Alfa Centauri C.

Orbita składnika B wokół składnika A: obserwowana (elipsa nachylona) i widziana w płaszczyźnie orbity.

Elipsa orbity składników A i B ma mimośród 0,52, minimalna odległość między gwiazdami to 11,2 j.a., średnia 23,7 j.a. (większa niż odległość Urana od Słońca), a maksymalna 35,6 j.a. Okres obiegu składników jest równy 79,9 roku. Podczas największej separacji dwie gwiazdy można rozróżnić w niewielkim amatorskim teleskopie, a nawet przez dobrą lornetkę.

Alfa Centauri A, większa z dwóch gwiazd, jest bardzo podobna do naszego Słońca. Ma taki sam typ widmowy G2 V, ale jest nieco bardziej masywna (1,09 masy Słońca) i przez to o połowę jaśniejsza. Alfa Centauri B ma masę 0,92 M, typ widmowy K0-1 V i jasność o połowę mniejszą niż Słońce.

Do układu Alfa Centauri zaliczana jest też oddalona od większych składników Proxima Centauri (o 15 200 j.a. czyli około 0,24 lat świetlnych). Znajduje się ona aktualnie najbliżej Słońca spośród trzech składników (i tym samym spośród wszystkich gwiazd), jest odległa o 4,22 roku świetlnego, czemu zawdzięcza swą nazwę Proxima (łac. "najbliższa"). Jest to gwiazda bardzo słaba, niewidoczna gołym okiem, ani przez małe teleskopy. Na niebie jest znacznie oddalona od głównych składników gwiazdy alfa Centauri.

[edytuj] Możliwość istnienia planet

W układzie alfa Centauri nie zaobserwowano do tej pory (lipiec 2011) żadnych planet ani brązowych karłów. Jednak podobieństwo składników A i B do Słońca i ich nieco wyższa metaliczność sugeruje taką możliwość. Obliczenia teoretyczne wskazują, że wokół składnika B planety mogą posiadać stabilne orbity w obrębie ekosfery, pomiędzy 0,5 a 0,9 j.a. (bardziej prawdopodobne jest ich istnienie w wewnętrznej części)[2]. Wokół składnika A także dalsze orbity mogą być stabilne, jednak również ekosfera jest położona dalej (ok. 1,2–2,3 j.a.). Brak planet-olbrzymów w układzie może być czynnikiem sprzyjającym rozwojowi planet typu ziemskiego[3].

[edytuj] Zobacz też

Commons in image icon.svg

Przypisy

  1. Alfa Centauri: najbliższy układ gwiezdny. APOD.pl: Astronomiczne zdjęcie dnia, 2011-07-03.
  2. P. Thebault, F. Marzazi, H. Scholl. Planet formation in the habitable zone of alpha Centauri B. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”. 393, s. L21–L25, 2009. doi:10.1111/j.1745-3933.2008.00590.x. [dostęp 2011-08-22].. 
  3. Elisa V. Quintana, Jack J. Lissauer, John E. Chambers, Martin J. Duncan. Terrestrial Planet Formation in the Alpha Centauri System. „Astrophysical Journal”. 576 (2), 2002. doi:10.1086/341808. Bibcode2002ApJ...576..982Q. 

[edytuj] Bibliografia

  • Tablice fizyczno-astronomiczne. Wyd. IV. Warszawa: Adamantan, 2005. ISBN 83-7350-065-0. 

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty