Alfons VII Imperator

Alfons VII Kastylijski

Alfons VII Imperator, określany również przydomkiem Dobry (ur. 1 marca 1105 – zm. 23 sierpnia 1157) – król Leónu i Kastylii od 1126 roku.

Był synem Urraki Kastylijskiej i hrabiego Burgundii – Rajmunda. Jego pierwszeństwo lub zwierzchnictwo uznali władcy Aragonii, Nawarry, Barcelony oraz Tuluzy i Montpellier w południowej Francji. W 1135 przybrał tytuł cesarza całej Hiszpanii.

Był dwukrotnie żonaty. W listopadzie 1128, poślubił Berengarię z Barcelony - córkę Ramona Berenguera III, hrabiego Barcelony. Zmarła ona w 1149. Mieli czworo dzieci:

Sancha III Upragnionego (1134–1158),
Ferdynanda II (1137–1188),
Sanchę (1137–1179), poślubiła Sancha VI Mądrego- króla Nawarry,
Konstancję (1141–1160), poślubiła Ludwika VII - króla Francji.

W 1152, Alfons poślubił Ryksę, córkę Władysława II Wygnańca. Mieli córkę Sanchę (1155–1208), późniejszą żonę Alfonsa II Aragońskiego i prawdopodobnie syna Ferdynanda.

[edytuj] Genealogia

NN
ur. ?
zm. ?

Alfons VI Mężny
ur. 1040
zm. 1 VII 1109

Konstancja burgundzka
ur. ok. 1046
zm. ok. 1093

Rajmund
ur. ?
zm. ?

Urraka I Kastylijska
ur. ok. 1081
zm. 8 III 1126

		1 Berengaria ur. ? zm. 1149 OO XI 1128		Alfons VII Imperator (ur. ?, zm. 21 VIII 1157)		2 Ryksa śląska ur. 1130–1140 zm. 16 VI ok. 1185? OO 1152


	1		1		1		1		2
Sancho III Upragniony ur. 1134 zm. 31 VIII 1158		Ferdynand II ur. 1137 zm. 22 VII 1188		Sancha ur. 1137 zm. 1179		Konstancja ur. ok. 1136 zm. 4 X 1160		Sancha ur. 1155 zm. 1208
	2
Ferdynand? ur. ? zm. ?