Alfonso Ferrero La Marmora
| Ten artykuł od 2010-10 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Alfonso Ferrero La Marmora | |
| Data i miejsce urodzenia | 18 listopada 1804 Turyn |
| Data i miejsce śmierci | 5 stycznia 1878 Florencja |
| Premier Włoch | |
| Okres urzędowania | od 28 września 1864 do 20 czerwca 1866 |
| Poprzednik | Marco Minghetti |
| Następca | Bettino Ricasoli |
| Premier Królestwa Sardynii | |
| Okres urzędowania | od 19 lipca 1859 do 21 stycznia 1860 |
| Poprzednik | Camillo Benso di Cavour |
| Następca | Camillo Benso di Cavour |
Alfonso Ferrero La Marmora (ur. 18 listopada 1804, zm. 5 stycznia 1878) – włoski generał i polityk, jedna z czołowych postaci włoskiego Risorgimento. Był młodszym bratem generała Alessandra La Marmory.
Po okresie nauki w szkole wojskowej rozpoczął służbę w armii królestwa Sardynii w 1823 roku w stopniu porucznika artylerii. Od 1845 r. major, od 1848 r. generał brygady. Brał udział w różnych walkach wojsk piemonckich z Austrią podczas pierwszej włoskiej wojny niepodległościowej. 5 sierpnia 1848 r. uwolnił króla Karola Alberta uwięzionego w rewolucyjnym Mediolanie.
W latach 1855−1856 dowodził oddziałami sardyńskimi biorącymi udział w wojnie krymskiej. Podczas tzw. drugiej włoskiej wojny o niepodległość w 1859 r. był dowódcą wojsk sardyńskich. Od 1861 do 1864 roku był gubernatorem Neapolu. W latach 1864-1866 premier Włoch w dwóch rządach: La Marmora I do 31 grudnia 1865 i La Marmora II. Po klęsce pod Custozą został posądzony o zdradę. Broniąc się opublikował dokumenty, co uważano za zdradę tajemnic państwowych.
| Poprzednik Marco Minghetti |
Premier Królestwa Włoch 1864-1866 |
Następca Bettino Ricasoli |
|
||||||||||