Alfred Jodl
| Alfred Jodl | |
 Alfred Jodl |
|
| generał-pułkownik – odpowiednik generała armii | |
| Data i miejsce urodzenia | 10 maja 1890 Würzburg |
| Data i miejsce śmierci | 16 października 1946 Norymberga |
| Przebieg służby | |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa II wojna światowa |
Alfred Jodl (ur. 10 maja 1890 w Würzburgu, stracony 16 października 1946 w Norymberdze) – niemiecki dowódca wojskowy z czasów II wojny światowej w stopniu generała-pułkownika (Generaloberst – odpowiednik generała armii).
Spis treści |
[edytuj] Biografia
[edytuj] I wojna światowa
Alfred Jodl rozpoczął swoją karierę jako podporucznik w bawarskim pułku artylerii. W I wojnie światowej pełnił funkcje frontowe i sztabowe.
[edytuj] Republika Weimarska
Od 1919 roku Jodl był członkiem Straży Narodowej Volkswehr. Został wcielony do Reichswehry, by w 1921 roku stać się kapitanem, od 1931- majorem i w tym samym roku dołączyć do Sztabu Generalnego w Ministerstwie Reichswehry. W 1933 roku Jodl został awansowany na stopień podpułkownika i odkomenderowany do armii tureckiej. W 1935 został pułkownikiem i szefem Wydziału Obrony Kraju w Urzędzie Sił Zbrojnych, podlegając bezpośrednio Ministerstwu Wojny. W 1938 został przeniesiony do Wiednia, by w 1939 zostać generałem-majorem (generałem brygady), a od sierpnia 1939 szefem Sztabu Dowodzenia Wehrmachtu w OKW.
[edytuj] II wojna światowa
Od sierpnia 1939 roku był szefem oddziału operacyjnego zarządu sztabu Wehrmachtu, a następnie szefem sztabu dowodzenia w Oberkommando der Wehrmacht[1]. Od tego momentu był głównym autorem planów militarnych III Rzeszy, oraz bliskim doradcą Hitlera. 8 maja 1945 roku generaloberst Jodl podpisał w Reims akt bezwarunkowej kapitulacji niemieckich sił zbrojnych (reprezentował Prezydenta Rzeszy Karla Dönitza)[2]. Po aresztowaniu marszałka Wilhelma Keitla został na krótko ostatnim szefem OKW.
[edytuj] Proces i wyrok
W 1946 został osądzony przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze i skazany za udział w planowaniu wojny na karę śmierci. Na szubienicę poszedł bez "słowa skargi". Został powieszony, chociaż prosił o egzekucję przez rozstrzelanie. Jego ostatnie słowa to: "Pozdrowienia dla was, moje Niemcy".
[edytuj] Ocena pośmiertna
28 lutego 1953 roku po zakończeniu procesu norymberskiego uznano w RFN, że działalność Jodla w czasie wojny nie wykraczała poza ramy działania operacyjnego, co stanowiło pośrednią rehabilitację generała i uwolnienie go z zarzutów postawionych w akcie oskarżenia.[3]
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ John Lattimer: Śmiertelna Choroba Hitlera. Amber, 1999, s. 211. ISBN 83-241-1998-1.
- ↑ John Lattimer: Śmiertelna Choroba Hitlera. Amber, 1999, s. 212. ISBN 83-241-1998-1.
- ↑ John Lattimer: Śmiertelna Choroba Hitlera. Amber, 1999, s. 215. ISBN 83-241-1998-1.
[edytuj] Bibliografia
- John Lattimer: Śmiertelna Choroba Hitlera. Amber, 1999. ISBN 83-241-1998-1.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
