Alkany
Alkany (łańcuchowe węglowodory nasycone, parafiny od łac. parum affinis – mało reaktywne) — organiczne związki chemiczne zbudowane wyłącznie z atomów węgla i wodoru, przy czym atomy węgla połączone są ze sobą wyłącznie wiązaniami pojedynczymi.
Według obowiązującej systematyki IUPAC łańcuchy atomów węgla w cząsteczkach alkanów mogą być zarówno proste, jak i rozgałęzione, jednak nie mogą tworzyć zamkniętych pętli. Alkanami nie są zatem cykloalkany, zaś ogólny wzór sumaryczny alkanów ma postać CnH2n+2.
Grupa alkanów, uszeregowana według długości łańcucha węglowego, stanowi szereg homologiczny alkanów.
Spis treści |
[edytuj] Rodzaje łańcuchów alkanów
Alkany zawierające więcej niż trzy atomy węgla mogą tworzyć wiele różnych izomerów konstytucyjnych, różniących się rozgałęzieniami łańcuchów węglowych.
[edytuj] Łańcuchy proste
Atomy węgla tworzą jeden, nierozgałęziony łańcuch, na którego obydwu końcach znajdują się grupy metylowe.
Przykład dla pięciu atomów węgla – izomery konformacyjne n-pentanu:
[edytuj] Łańcuchy rozgałęzione
Co najmniej jeden z atomów węgla jest związany z więcej niż dwoma innymi atomami węgla, cała cząsteczka zawiera więcej niż dwie grupy metylowe.
Przykłady dla pięciu atomów węgla – rozgałęzione izomery konstytucyjne pentanu:
Liczba istniejących izomerów konstytucyjnych węglowodorów o łańcuchach rozgałęzionych rośnie bardzo szybko wraz z liczbą atomów węgla tworzących cząsteczkę. W powyższym przykładzie alkanów zawierających 5 atomów węgla, są to 3 izomery: n-pentan, izopentan i neopentan. Proste obliczenia kombinatoryczne (stabelaryzowane w OEIS) pozwalają wyznaczyć teoretyczną liczbę takich izomerów konstytucyjnych dla dowolnej liczby atomów węgla[1]. Przykładowo:
- C6H14 ma 5 izomerów konstytucyjnych (wraz z liniowym n-heksanem)
- C10H22 (dekan) ma 75 izomerów
- C16H34 (heksadekan) ma 10359 izomerów
- C39H80 (nonatriakontan) ma 23647478933969 izomerów
- C100H202 (hektan) ma ponad 5,9×1039 izomerów
W praktyce część izomerów jest jednak niestabilna.
[edytuj] Łańcuchy cykliczne
Zgodnie z systematyką IUPAC, cząsteczki zawierające łańcuchy cykliczne (cykloalkany, nazywane czasem alkanami cyklicznymi) formalnie nie należą do alkanów.
[edytuj] Właściwości
Alkany są słabo rozpuszczalne w wodzie (rozpuszczalność rzędu kilkudziesięciu miligramów na litr), rozpuszczają się w rozpuszczalnikach organicznych. Są mało reaktywne ze względu na dużą trwałość wiązań C-C i C-H. Podobne właściwości do alkanów mają również cykloalkany (z wyjątkiem cyklopropanu i cyklobutanu, które są nietrwałe z powodu silnych naprężeń w małych pierścieniach ich cząsteczek).
[edytuj] Stany skupienia
W zależności od temperatury oraz ciśnienia każdy z alkanów może być gazem, cieczą lub ciałem stałym. Temperatury przejść fazowych pomiędzy tymi stanami skupienia dla pierwszych czternastu alkanów o łańcuchach prostych przedstawia rysunek. Jak widać, temperatura wrzenia tych związków rośnie monotonicznie ze wzrostem długości łańcucha (liczby atomów węgla), natomiast temperatura topnienia rośnie monotonicznie począwszy od propanu.
Spośród alkanów i cykloalkanów o tej samej liczbie atomów węgla, temperatura wrzenia cykloalkanu jest wyższa, niż odpowiedniego alkanu liniowego, natomiast temperatury wrzenia alkanów o łańcuchach rozgałęzionych są niższe, niż alkanu liniowego. Można to wytłumaczyć istnieniem „zamrożonych” stopni swobody cząsteczek cyklicznych oraz zależnością sił van der Waalsa od efektywnej powierzchni cząsteczek, która w przypadku cząsteczek liniowych jest większa, niż dla cząsteczek rozgałęzionych[2].
Spośród alkanów liniowych cieczami w warunkach normalnych są związki zawierające od 5 do 13 atomów węgla, zaś w warunkach standardowych od 5 do 17 atomów węgla. Alkany liniowe lżejsze od pentanu (a zatem zawierające od 1 do 4 atomów węgla są gazami zarówno w warunkach normalnych, jak i standardowych. Alkany liniowe zawierające 14 i więcej atomów węgla (warunki normalne) lub 18 i więcej (warunki standardowe) są ciałami stałymi.
[edytuj] Najważniejsze reakcje
Nazwa węglowodory nasycone wynika z faktu pełnego wysycenia atomów węgla wiązaniami pojedynczymi, co odróżnia je od węglowodorów nienasyconych, posiadających wiązania podwójne i/lub potrójne.
Ze względu na dużą trwałość pojedynczych wiązań C-C i C-H alkany są mało reaktywnymi związkami chemicznymi, a reakcje z ich udziałem wymagają drastycznych warunków (wysoka temperatura i ciśnienie). Generalnie wyróżnia się cztery typy reakcji, którym ulegają alkany:
-
- spalanie całkowite – produkty spalania to dwutlenek węgla i para wodna (woda); na przykładzie metanu:
- CH4 + 2O2 → CO2 + 2H2O
-
- półspalanie – produkty spalania to tlenek węgla i para wodna (woda); na przykładzie etanu:
- 2C2H6 + 5O2 → 4CO + 6H2O
-
- spalanie niecałkowite – produkty spalania to para wodna (woda), sadza (węgiel (pierwiastek)); na przykładzie butanu:
- 2C4H10 + 5O2 → 8C + 10H2O
- halogenowanie wolnorodnikowe (substytucja) – powstają dzięki niej pochodne alkanów np.
- CH4 + Cl2 → CH3Cl + HCl – reakcja metanu z chlorem, w wyniku której powstaje chlorometan i chlorowodór
- piroliza prowadząca do zmniejszenia długości łańcuchów węgla w cząsteczkach oraz do ich izomeryzacji. Reakcje te mają duże znaczenie praktyczne przy produkcji paliw ciekłych (→ kraking, reforming).
[edytuj] Nazewnictwo alkanów
Nazwa alkanu składa się z trzech części: przedrostka, rdzenia i przyrostka.
- przedrostek – lokant podstawnika
- rdzeń – liczba atomów węgla w łańcuchu głównym.
- przyrostek – właściwy dla danego szeregu homologicznego. Dla alkanów jest to „-an”
Etapy nazywania alkanu
- Wyszukanie macierzystego związku.
- Znajdź najdłuższy łańcuch węglowy.
- Jeżeli dwa różne łańcuchy mają identyczną długość, wybierz ten w którym jest więcej rozgałęzień.
- Numeracja w łańcuchu głównym:
- Numerujemy od końca najbliższego pierwszemu rozgałęzieniu.
- Jeżeli rozgałęzienia występują w równej długości od końców to numerujemy od końca bliższego drugiemu rozgałęzieniu.
- Określenie i numeracja podstawników:
- Każdy podstawnik oznaczamy zgodnie z miejscem przyłączenia do łańcucha głównego.
- Jeżeli do danego atomu węgla są przyłączone dwa lub więcej podstawników to przypisujemy im tą samą cyfrę.
- Zapis nazwy związku
Przykład: 2,2-dimetylobutan
- „2,2” – lokanty podstawników. Dwa podstawniki są przy tym samym węglu, dlatego przypisujemy im tą samą cyfrę
- „di” – ilość podstawników danego rodzaju przy konkretnym węglu („di-”, „tri-”, „tetra-”)
- „metylo” – nazwa podstawników. W tym wypadku są to grupy metylowe
- „butan” – nazwa alkanu, który ma tyle samo atomów węgla ile łańcuch główny
[edytuj] Przykładowe nazwy alkanów
| l.p. | Nazwa alkanu | l.p. | Nazwa alkanu | l.p. | Nazwa alkanu | l.p. | Nazwa alkanu |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | metan | 26 | heksakozan | 51 | henpentakontan | 76 | heksaheptakontan |
| 2 | etan | 27 | heptakozan | 52 | dopentakontan | 77 | heptaheptakontan |
| 3 | propan | 28 | oktakozan | 53 | tripentakontan | 78 | oktaheptakontan |
| 4 | butan | 29 | nonakozan | 54 | tetrapentakontan | 79 | nonaheptakontan |
| 5 | pentan | 30 | triakontan | 55 | pentapentakontan | 80 | oktakontan |
| 6 | heksan | 31 | hentriakontan | 56 | heksapentakontan | 81 | henoktakontan |
| 7 | heptan | 32 | dotriakontan | 57 | heptapentakontan | 82 | dooktakontan |
| 8 | oktan | 33 | tritriakontan | 58 | oktapentakontan | 83 | trioktakontan |
| 9 | nonan | 34 | tetratriakontan | 59 | nonapentakontan | 84 | tetraoktakontan |
| 10 | dekan | 35 | pentatriakontan | 60 | heksakontan | 85 | pentaoktakontan |
| 11 | undekan | 36 | heksatriakontan | 61 | henheksakontan | 86 | heksaoktakontan |
| 12 | dodekan | 37 | heptatriakontan | 62 | doheksakontan | 87 | heptaoktakontan |
| 13 | tridekan | 38 | oktatriakontan | 63 | triheksakontan | 88 | oktaoktakontan |
| 14 | tetradekan | 39 | nonatriakontan | 64 | tetraheksakontan | 89 | nonaoktakontan |
| 15 | pentadekan | 40 | tetrakontan | 65 | pentaheksakontan | 90 | nonakontan |
| 16 | heksadekan | 41 | hentetrakontan | 66 | heksaheksakontan | 91 | hennonakontan |
| 17 | heptadekan | 42 | dotetrakontan | 67 | heptaheksakontan | 92 | dononakontan |
| 18 | oktadekan | 43 | tritetrakontan | 68 | oktaheksakontan | 93 | trinonakontan |
| 19 | nonadekan | 44 | tetratetrakontan | 69 | nonaheksakontan | 94 | tetranonakontan |
| 20 | eikozan | 45 | pentatetrakontan | 70 | heptakontan | 95 | pentanonakontan |
| 21 | heneikozan | 46 | heksatetrakontan | 71 | henheptakontan | 96 | heksanonakontan |
| 22 | dokozan | 47 | heptatetrakontan | 72 | doheptakontan | 97 | heptanonakontan |
| 23 | trikozan | 48 | oktatetrakontan | 73 | triheptakontan | 98 | oktanonakontan |
| 24 | tetrakozan | 49 | nonatetrakontan | 74 | tetraheptakontan | 99 | nonanonakontan |
| 25 | pentakozan | 50 | pentakontan | 75 | pentaheptakontan | 100 | hektan |
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ The On-Line Encyclopedia of Integer Sequences (ang.). [dostęp 2010-10-04].
- ↑ R. T. Morrison, R. N. Boyd: Organic Chemistry. Wyd. VI. New Jersey: Prentice Hall, 1992. ISBN 0-13-643669-2.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||