Almería

	Almería
Herb Almeríi	Flaga Almeríi
	; Almería
Państwo	Hiszpania
Wspólnota autonomiczna	Andaluzja
Burmistrz	Luis Rogelio Rodríguez-Comendador Pérez
Powierzchnia	295 km²
Wysokość	23 m n.p.m.
Ludność (2011); • liczba ludności; • gęstość	; 190 349 ▲; 642,62 os./km²
	Położenie na mapie Andaluzji ; Almería
	Położenie na mapie Hiszpanii ; Almería
	36°50′N 2°27′W / 36.833, -2.45Na mapach: 36°50′N 2°27′W / 36.833, -2.45
	Strona internetowa miasta

Almería (wym. /almeˈɾija/) – miasto w południowo-wschodniej Hiszpanii, w regionie Andaluzja, stolica prowincji Almería, 411 km od Madrytu. Liczy 181 702 mieszkańców (2005) i posiada 296,32 km² powierzchni. Obecna nazwa pochodzi od arabskiego słowa Al-Mariyya, oznaczającego wieżę obserwacyjną.

Położona nad Morzem Śródziemnym, u podnóża Gór Betyckich. Dzięki łagodnemu klimatowi (średnia temperatura roczna 18,7 °C) intensywna uprawa owoców (przeważnie cytrusowych) i warzyw. Przemysł chemiczny, obuwniczy oraz materiałów budowlanych. Ważny ośrodek akademicki (15.000 studentów). Port handlowy i rybacki. Od lat 60. XX w. znaczący ośrodek turystyczno-wypoczynkowy, liczne kąpieliska na Costa del Sol. W 2005 w Almeríi i jej okolicach rozgrywano XV Igrzyska Śródziemnomorskie.

[edytuj] Historia

W okresie brązu powstanie osiedla El Agrar, a później osady Los Millares;
Ważny port nad zatoką Portus Magnus dla Fenicjan, Kartagińczyków, Greków i Rzymian;
Od IX w. rozwój pod rządami władców Kordowy (w tzw. Kalifacie Kordowy);
W 955 lokacja miasta przez Abd ar-Rahmana III (powstanie fortecy Alcazaba);
W XI w. po rozpadzie kalifatu kordobańskiego stolica emiratu Taifa;
W XIII w. wchłonięta przez Emirat Grenady;
W 1489 zdobyta przez królów katolickich;
Po trzęsieniach ziemi w XVI w. i XVII w. upadek miasta;
Po 1847 powolny rozwój dzięki budowie nowego portu;
30 maja 1937 ostrzelanie Almeríi przez pięć okrętów niemieckich w odwecie za zbombardowanie pancernika kieszonkowego Deutschland przez hiszpańskie samoloty rządowe.

[edytuj] Zabytki

Alcazaba – imponująca fortyfikacja (jedna z największych w Andaluzji), zbudowana w 955 przez Abd ar-Rahmana III, w XI w. i w XV w. dalej, po zniszczeniu przez trzęsienie ziemi w 1487 roku rozbudowywana przez królów katolickich (Izabeli I i Ferdynanda II - dodany został wtedy trzeci łańcuch murów obronnych^[1]. Wyposażona w studnie i cysterny, w czasie oblężenia dawała schronienie nawet 20 000 ludzi. Jako obiekt wojskowy służyła jeszcze w początkach XX w.;
San Cristobal – twierdza z XI w. z kaplicą zbudowaną przez templariuszy;
Katedra Nuestra Señora de la Encarnación z XIII w.;
Kaplica de San Juan ze śladami dawnego meczetu z X w./XI w., wzorowanego na meczecie w Kordowie;
ratusz z XIX wieku;
budynek dworca kolejowego zbudowany w stylu neomudejar.