Almira

G. F. Händel. Obraz pędzla Balthasara Dennera

Almira (pełny tytuł: Der in Kronen erlangte Glückswechsel, oder: Almira Königin von Kastilien) – opera w trzech aktach Georga Friedricha Händla do libretta Friedricha Christiana Feustkinga według Giulio Pancieri (HWV 1, ChA 55, HHA II/1.)

Opis

Almira jest pierwszą operą, którą skomponował Georg Friedrich Händel. Została wystawiona w Theather am Gänsemarkt w Hamburgu 8 stycznia 1705 roku. W przeciwieństwie do późniejszych oper kompozytora, inspirowanych doświadczeniami wyniesionymi z wizyty we Włoszech (1705-1707) zawierała muzykę typową dla niemieckiego Baroku.

Obsada

Soliści:

• 3 Soprany (Almira, Edilia, Bellante),
• 3 Tenory (Osman, Fernando, Tabarco),
• 2 Basy (Raymondo, Consalvo),

Chór: S., A., T., B.

Instrumenty:

• Flet I, II,
• Obój I, II,
• Fagot,
• Clarino I, II,
• Principale,
• Kotły,
• Skrzypce I, II, III,
• Viola da braccio solo,
• Viola,
• Wiolonczela,
• Continuo.

Ciekawostki

Instrumentalna sarabanda z III aktu opery Almira została przerobiona na arię Lascia la spina z oratorium Il Trionfo del Tempo e del Disinganno HWV 46a, która to z kolei została wykorzystana jako Lascia ch'io pianga z opery Rinaldo HWV 7.

W 1996 roku Andrew Lawrence-King z zespołem Fiori Musicali dokonał nagrania Almiry dla wytwórni CPO.