Alojzy Rafał Estreicher

Alojzy Rafał Estreicher (ur. 21 czerwca 1786 w Krakowie - zm. 1 sierpnia 1852 w Krakowie), botanik i entomolog polski, profesor i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Był synem malarza Dominika Oesterreichera, malarza i wykładowcy UJ, oraz Rozalii z Prakeschów. W 1802 rozpoczął studia na UJ, uwieńczone magisterium z chirurgii i położnictwa (1805), stopniem doktora medycyny (1807) oraz doktoratem filozofii (1811). Pracował jako adiunkt w katedrze weterynarii, a od 1809 w katedrze botaniki i zoologii. Był opiekunem gabinetu zoologicznego i Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu, później również profesorem; dwukrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Filozoficznego, a w latach 1831-1833 rektora UJ. Przeszedł na emeryturę w 1843. Działał od 1815 w Towarzystwie Naukowym Krakowskim (był m.in. jego prezesem w l. 1831-1833), a także w innych towarzystwach naukowych i ogrodniczych, również zagranicznych (Anglia, Belgia, Holandia, Czechy); od 1826 pełnił mandat senatora Rzeczypospolitej Krakowskiej.

Położył wielkie zasługi dla rozwoju Ogrodu Botanicznego UJ. Doprowadził do poszerzenia terenu ogrodu, budowy nowego pawilonu i szklarni; wzbogacił zbiory zielnikowe. Z gabinetu historii naturalnej wydzielił zbiory zoologiczne, zgromadził bogatą kolekcję chrząszczy (ponad 31 tysięcy okazów - był odkrywcą gatunku Carabus Estreicheri).

Z małżeństwa z Antoniną z Rozbierskich (ur. 1798, córką prawnika i profesora Uniwersytetu Lwowskiego Antoniego Rozbierskiego) miał m.in. syna Karola, wieloletniego dyrektora Biblioteki Jagiellońskiej, uważanego za twórcę bibliografii polskiej. Córka Alojzego Maria wyszła za mąż za Juliana Dunajewskiego.

Literatura

• Słownik biologów polskich (pod redakcją Stanisława Feliksiaka), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1987
• K. Grzybowska, Estreicherowie. Kronika rodzinna, Kraków 1999.
• Encyklopedia Krakowa, Warszawa – Kraków 2000, s. 192.