Ambrose Shea

Ambrose Shea
Data i miejsce urodzenia	17 sierpnia 1855 St. John's
Data i miejsce śmierci	30 lipca 1905 Londyn
Gubernator Bahamów
Okres urzędowania	od 1887 do 1895
Poprzednik	Henry Arthur Blake
Następca	William Frederick Haynes Smith

Ambrose Shea (ur. 17 sierpnia 1855, zm. 30 lipca 1905) – kanadyjski dziennikarz, biznesmen i polityk liberalny II poł. XIX w. związany z prowincją Nowa Fundlandia. Był uczestnikiem konferencji w Québecu. Zaliczany jest do grona Ojców Konfederacji, której był gorącym zwolennikiem, choć nie udało mu się doprowadzić do przyłączenia do niej swej rodzinnej prowincji.

Urodził się w St. John's na Nowej Fundlandii. Po skończeniu szkoły rozpoczął pracę w wydawanym przez rodzinę piśmie The Newfoundlander. Do 1850 r. rozwinął swój własny biznes jako handlowiec, agent ubezpieczeniowy oraz agent transatlantyckiej firmy przewozowej. Shea, bardzo zainteresowany losem Indian nowofundlandzkich, pomagał w utworzeniu i prowadzeniu Newfoundland Natives Society – Towarzystwo Indian Nowofundlandzkich.

Z przekonania liberał, Shea odrzucił nominację do Rady Legislacyjnej kolonii House of Assembly w 1842. Dopiero w 1848 stanął do wyborów (zdobywając mandat), gdy zaistniała możliwość utworzenia odpowiedzialnego rządu w kolonii. Choć Shea pozostawał poza głównym nurtem partii, popierał wiele jej politycznych aspektów. Był na przykład jednym z członków komisji negocjującej układ handlowy z USA w 1853. Generalnie jednak pozostawał w opozycji, będąc krytykiem nawet własnego, liberalnego rządu. Dopiero w 1861 wobec wewnętrznych konfliktów w partii i wynikającej z nich klęski w wyborach, Shea wysunął się na czoło, zostając liderem Liberalnej Partii Nowej Fundlandii.

Wraz z konserwatystą Frederickiem Carterem był delegatem-obserwatorem na konferencję w Québecu. Brał w jej czasie aktywny udział w przygotowaniu Rezolucji Quebekańskiej. Shea był entuzjastą przystąpienia Nowej Fundlandii do Konfederacji na warunkach wynegocjowanych w Québecu, w Prowincji spotkał się jednak ze stanowczą opozycją większości polityków oraz mieszkańców. Shea, popierany wyłącznie przez Cartera, osamotniony w swych dążeniach, jeszcze raz stanął w opozycji do swojej partii. Na fali wzrastających sentymentów antykonfederacyjnych stracił także swój mandat parlamentarny, przegrywając w swym okręgu wyborczym z Charlesem Bennettem. Po wyborczej porażce początkowo planował wycofać się z politycznego życia, lecz po kilku latach powrócił, ponownie stając w szranki o przywództwo w partii, jednocześnie po cichu popierając tworzenie się nowej Partii Reform. Ostatecznie poniósł kolejną porażkę i rozpoczął starania o uzyskanie urzędu w administracji kolonialnej. Był jednym z faworytów na stanowisko gubernatora Nowej Fundlandii, lecz i tym razem przegrał ze swym dawnym sprzymierzeńcem Carterem. Został jednak w 1887 mianowany gubernatorem Bahamów, utrzymując ten urząd do 1894 r. Po złożeniu urzędu przeprowadził się do Londynu, gdzie zmarł w 1905. Pochowany został w rodzinnym St. John's.