Amy Nixon
| Amy Nixon | ||
| Państwo |  Kanada |
|
| Data i miejsce urodzenia | 29 września 1977 Saskatoon |
|
| Klub | Calgary Winter Club | |
| Drużyna | ||
| Skip | Shannon Kleibrink | |
| Trzecia | Amy Nixon | |
| Druga | Bronwen Webster | |
| Otwierająca | Chelsey Bell | |
| Występy | ||
| ZIO | 1 (2006) | |
| MŚ | 1 (2012) | |
| Tournament of Hearts | 4 (2004, 2008, 2011, 2012) | |
| Dorobek medalowy | ||
| Igrzyska olimpijskie | ||
| Brąz |
Turyn 2006 | |
| Mistrzostwa świata | ||
| Brąz |
Lethbridge 2012 | |
| Tournament of Hearts | ||
| Srebro |
Regina 2008 | |
| Złoto |
Red Deer 2012 | |
| Canadian Olympic Curling Trials | ||
| Srebro |
Edmonton 2009 | |
Amy Nixon (ur. 29 września 1977 w Saskatoon, Saskatchewan), curlerka kanadyjska, medalistka olimpijska z 2006.
Studiowała na University of Calgary, ukończyła m.in. studia prawnicze. Od 14. roku życia trenuje curling. Jako skip (kapitan) zdobyła złoty medal igrzysk zimowych Saskatchewanu w 1994. W zespole skipa Shannon Kleibrink występuje na pozycji trzeciej; ma udział w sukcesach zespołu Kleibrink, m.in. zdobyciu Pucharu Kanady w 2005. Na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 zdobyła brązowy medal.
Jej ojciec Daryl pełnił na igrzyskach turyńskich funkcję trenera kanadyjskiej reprezentacji kobiecej w curlingu.
Nixon dwukrotnie wygrała mistrzostwa Alberty[1], co dało jej możliwość wystąpienia na Tournament of Hearts w 2004 i 2008. W pierwszych zajęła 6. miejsce, w kolejnych zawodach drużyna Kleibrink doszła już do finałów, gdzie przegrała z Jennifer Jones 4:6. W 2009 zajęła 3. miejsce podczas Alberta Scotties Tournament of Hearts.
Zespół Shannon Kleibrink, którego jest członkiem zakwalifikował się do Roar of the Rings 2009 - turnieju wyłaniającego reprezentację na ZIO 2010. W finale zawodów Kleibrink przegrała z Cheryl Bernard 6:7[2].
W 2012 Nixon wystąpiła w Scotties Tournament of Hearts 2012 jako rezerwowa w zespole Heather Nedohin, zespół Shannon Kleibrink w rywalizacji prowincjonalnej nie zakwalifikował się do fazy finałowej. Podczas turnieju w Red Deer reprezentantki Alberty zdobyły tytuły mistrzowskie pokonując w finale 7:6 Kolumbię Brytyjską (Kelly Scott). Jako rezerwowa wystąpiła w trzech spotkaniach rundy grupowej MŚ 2012, Kanadyjki awansowały do fazy play-off i wygrywając z Koreankami (Kim Ji-Sun) zajęły 3. miejsce[3].
