Anastazy Hirschel
| Anastazy Hirschel | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 sierpnia 1798 Kalisz |
| Data i miejsce śmierci | 11 lutego 1859 Warszawa |
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Powązkowski w Warszawie |
| Zawód | lekarz |
| Miejsce zamieszkania | Kalisz, Konin, Warszawa |
| Narodowość | Polska |
Anastazy Stanisław Hirschel, także: Hirszel (ur. 17 sierpnia 1798, Kalisz, zm. 11 lutego 1859 w Warszawie) - lekarz, specjalista medycyny sądowej[1].
Anastazy był starszym synem Józefa i Karoliny z Pachów, wyznania katolickiego. Pierwsze nauki pobierał w rodzinnym Kaliszu, potem studiował medycynę na Uniwersytecie Berlińskim. Po ukończeniu studiów ze stopniem doktora medycyny i akuszerii, a w 1826 otrzymał zatwierdzenie dyplomu lekarskiego na Uniwersytecie Warszawskim.
W 1821 powrócił do Kalisza i otworzył prywatną praktykę lekarską, którą prowadził do roku 1840. W 1838 zakupił od G. Sennewalda jego warszawski zakład litograficzny, który prowadził jego młodszy brat Henryk Hirszel - grafik i litograf[2] i to Henryk był pochowany na cmentarzu kalwińskim.
W roku 1840 wstąpił do państwowej służby zdrowia i objął posadę lekarza powiatowego w Koninie, a około 1845 otrzymał nominację na starszego lekarza powiatu kaliskiego. W roku 1850 przeniósł się do Warszawy, gdzie prowadził prywatną praktykę i działał w Radzie Lekarskiej Królestwa. Ze względu na zły już stan zdrowia nie przyjął powołania na katedrę medycyny sądowej we Wrocławiu.
Był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z Rozalią z Tyszlerów, a po raz drugi z Emilią z domu Enoch. Był ojcem warszawskiego architekta Władysława Hirszela. Pochowano go w grobowcu rodzinnym na cmentarzu powązkowskim w Warszawie.
Potomkowie jego żyją nadal i dwóch jest profesorami medycyny: Krzysztof Hirszel w Warszawie a Przemysław Hirszel w Bethesda, Maryland, USA.
Przypisy
- ↑ Polski Słownik Biograficzny, tom IX wyd. PAN, 1960-1961, str.531.
- ↑ "Warszawski sklep Henryka Hirszla" str. 114 w książce Andrzeja Ryszkiewicza "Zbieracze i obrazy", Warszawa 1972
[edytuj] Bibliografia
- Jadwiga i Eugeniusz Szulcowie, Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie, Warszawa 1989
