| Anders Bardal |
 |
| Data i miejsce urodzenia |
24 sierpnia 1982
Steinkjer, Norwegia |
| Klub |
Steinkjer Skiklubb/Tronderhopp |
| Wzrost |
184 cm |
| Debiut w PŚ |
3 lutego 2001 w Willingen (28. miejsce) |
| Pierwsze punkty w PŚ |
3 lutego 2001 w Willingen (28. miejsce) |
| Pierwsze podium w PŚ |
17 marca 2007 w Oslo (3. miejsce) |
| Pierwsze zwycięstwo w PŚ |
27 stycznia 2008 w Zakopane |
| Debiut w reprezentacji |
2001 |
| Rekord życiowy |
232,5 m na Letalnicy w Planicy (15 marca 2008 - skok podparty) |
| Trener kadry |
Alexander Stöckl (od 2011) |
| Dorobek medalowy |
|
|
Anders Bardal (ur. 24 sierpnia 1982 w Steinkjer) – norweski skoczek narciarski, reprezentant klubu Steinkjer, zdobywca Pucharu Świata w skokach narciarskich, czterokrotny wicemistrz świata w skokach narciarskich, brązowy medalista igrzysk olimpijskich, srebrny i brązowy medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich, dwukrotny zwycięzca klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego.
Pierwszy skok oddał w wieku 7 lat, w 1989 roku. W Pucharze Świata zadebiutował w 2001 roku podczas konkursu w Willingen. Wówczas również zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata. W sezonie 2001/2002 został włączony do norweskiej kadry A. Startował cały sezon, ale ani razu nie znalazł się w pierwszej dziesiątce pucharowych zawodów (choć i tak zakończył sezon jako drugi najlepszy Norweg po Roarze Ljøkelsøyu). Kiedy reprezentację Norwegii objął Mika Kojonkoski, Bardal zszedł na dalszy plan, ustępując miejsca nowym talentom, takim jak Sigurd Pettersen, Bjørn Einar Romøren czy Lars Bystøl. Przez następnych kilka sezonów sukcesy odnosił głównie w Pucharze Kontynentalnym, wygrywając ten cykl w sezonach 2004/2005 i 2005/2006. W Pucharze Świata ciągle znajdował się w cieniu innych Norwegów, nie mając pewnego miejsca w kadrze. Kilkukrotnie jednak pokazał swój talent, zajmując np. 14 grudnia 2003 roku w Titisee-Neustadt czwarte miejsce w konkursie. Regularnie zaczął startować w sezonie 2005/2006, ale wówczas dobre występy zaliczył jedynie podczas słabo obsadzonych konkursów na skoczni Ōkurayama w Sapporo, gdzie dwukrotnie zajął szóste miejsce.
Przełomowy był dla niego sezon 2006/2007, w którym 17 marca 2007 roku na skoczni Holmenkollbakken w Oslo pierwszy raz stanął na podium zawodów Pucharu Świata, a w pierwszej dziesiątce był w sumie sześć razy. Sezon ten ukończył na 16. miejscu. W kolejnym sezonie było jeszcze lepiej – 27 stycznia 2008 w Zakopanem odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w zawodach PŚ oraz jeszcze czterokrotnie stawał na podium, w efekcie czego zajął piąte miejsce w klasyfikacji końcowej PŚ. 15 marca 2008 w Planicy ustanowił swój rekord życiowy w długości skoku wynoszący 225,5 m, a w konkursie skoczył 232,5 m, jednak podparł skok. W kolejnym sezonie ani razu nie stanął na podium (dwukrotnie zajmował 4. miejsce), ale ukończył go po raz drugi w karierze w czołowej dziesiątce – na miejscu dziesiątym. W sezonie 2009/2010 przeżywał kryzys formy, przez co przez pół sezonu nie występował w zawodach Pucharu Świata. Zwyżkę formę zanotował dopiero w lutym, dzięki czemu znalazł się w kadrze Norwegii na igrzyska olimpijskie w Vancouver. W konkursach indywidualnych był 18. na skoczni normalnej i 22. na dużej, natomiast w konkursie drużynowym wywalczył brązowy medal. Zima skończyła się dla niego najwyższym w sezonie, jedenastym miejscem na zakończenie cyklu Pucharu Świata 2009/10 (w klasyfikacji końcowej zajął 36. miejsce) oraz srebrnym medalem konkursu drużynowego mistrzostw świata w lotach narciarskich w Planicy. W sezonie 2011/2012 wielokrotnie plasował się w czołówce konkursów Pucharu Świata, a w trzech z nich – w Engelbergu, Tauplitz i Willingen – zwyciężył, co pozwoliło mu zdobyć w tym sezonie Kryształową Kulę z dorobkiem 1325 punktów. Jest trzecim Norwegiem, który zwyciężył w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, po Espenie Bredesenie i Vegardzie Opaasie.
Jest nieoficjalnym rekordzistą skoczni Granåsen w Trondheim gdzie skoczył 146 metrów[1].
Bardal skacze na nartach firmy Fischer i używa wiązań Win Air.
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów
[edytuj] Osiągnięcia
[edytuj] Igrzyska olimpijskie 
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 27. |
10 lutego |
2002 |
Park City |
Utah Olympic Park |
K-90 |
– |
indywid. |
91,0 m |
89,0 m |
227,0 pkt |
42,0 pkt |
Simon Ammann |
| 25. |
13 lutego |
2002 |
Park City |
Utah Olympic Park |
K-120 |
– |
indywid. |
118,5 m |
114,5 m |
212,9 pkt |
68,5 pkt |
Simon Ammann |
| 9. |
18 lutego |
2002 |
Park City |
Utah Olympic Park |
K-120 |
– |
druż.[c] |
121,0 m |
117,5 m |
790,8 pkt (224,8 pkt) |
126,0 pkt |
Niemcy |
| 18. |
13 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
98,0 m |
100,0 m |
242,5 pkt |
34,0 pkt |
Simon Ammann |
| 22. |
20 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-125 |
HS-140 |
indywid. |
119,0 m |
124,0 m |
211,4 pkt |
72,2 pkt |
Simon Ammann |
3. |
22 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-125 |
HS-140 |
druż.[b] |
128,0 m |
127,0 m |
1030,3 pkt (235,5 pkt) |
77,6 pkt |
Austria |
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
2. |
25 lutego |
2007 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
druż.[f] |
119,0 m |
114,5 m |
953,3 pkt (212,3 pkt) |
56,9 pkt |
Austria |
| 16. |
3 marca |
2007 |
Sapporo |
Miyanomori |
K-90 |
HS-98 |
indywid. |
91,5 m |
92,0 m |
235,0 pkt |
42,0 pkt |
Adam Małysz |
| 12. |
21 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-90 |
HS-100 |
indywid. |
97,5 m |
94,5 m |
252,5 pkt |
29,5 pkt |
Wolfgang Loitzl |
| 5. |
27 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
131,0 m |
-[g] |
135,8 pkt |
5,5 pkt |
Andreas Küttel |
2. |
28 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-120 |
HS-134 |
druż.[b] |
128,0 m |
133,0 m |
1000,8 pkt (269,3 pkt) |
33,5 pkt |
Austria |
| 9. |
26 lutego |
2011 |
Oslo |
Midtstubakken |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
97,0 m |
98,5 m |
232,6 pkt |
36,6 pkt |
Thomas Morgenstern |
2. |
27 lutego |
2011 |
Oslo |
Midtstubakken |
K-95 |
HS-106 |
druż.[h] |
105,5 m |
101,0 m |
1000,5 pkt (255,9 pkt) |
25,0 pkt |
Austria |
| 7. |
3 marca |
2011 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
133,5 m |
125,0 m |
263,8 pkt |
13,7 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
2. |
5 marca |
2011 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
druż.[b] |
127,5 m |
– |
456,4 pkt (119,9 pkt) |
43,6 pkt |
Austria |
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Skok 3 |
Skok 4 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 15. |
9-10 marca |
2002 |
Harrachov |
Čerťák |
K-185 |
– |
indywid. |
183,0 m |
157,0 m |
—[g] |
—[g] |
307,3 pkt |
89,0 pkt |
Sven Hannawald |
| 18. |
22-23 lutego |
2008 |
Oberstdorf |
Im. Heiniego Klopfera |
K-185 |
HS-213 |
indywid. |
178,5 m |
194,0 m |
193,5 m |
192,5 m |
717,7 pkt |
117,7 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
3. |
24 lutego |
2008 |
Oberstdorf |
Im. Heiniego Klopfera |
K-185 |
HS-213 |
druż.[l] |
177,0 m |
183,5 m |
1453,2 pkt (335,6 pkt) |
100,1 pkt |
Austria |
2. |
21 marca |
2010 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-215 |
druż.[m] |
179,5 m |
189,5 m |
1542,3 pkt (344,8 pkt) |
99,1 pkt |
Austria |
| 7. |
24-25 lutego |
2012 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-195 |
HS-225 |
indywid. |
212,0 m |
203,5 m |
-[g] |
-[g] |
360,3 pkt |
48,4 pkt |
Robert Kranjec |
| 4. |
26 lutego |
2012 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-195 |
HS-225 |
druż.[n] |
194,5 m |
211,0 m |
1542,2 pkt (381,9 pkt) |
106,2 pkt |
Austria |
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Przypisy |
| 1. |
27 stycznia |
2008 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-120 |
HS-134 |
137,0 m |
- |
149,1 pkt. |
- |
| 2. |
17 grudnia |
2011 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
130,5 m |
133,0 m |
266,2 pkt. |
- |
| 3. |
15 stycznia |
2012 |
Tauplitz |
Kulm |
K-185 |
HS-200 |
197,5 m |
183,5 m |
364,9 pkt. |
* Loty 2011/2012 |
| 4. |
12 lutego |
2012 |
Willingen |
Mühlenkopfschanze |
K-130 |
HS-145 |
145,5 m |
148,0 m |
277,0 pkt. |
* FTT 2012 |
[edytuj] Miejsca na podium
| Sezon PŚ |
1. miejsce |
2. miejsce |
3. miejsce |
razem |
| 2006/2007 |
- |
- |
1 |
1 |
| 2007/2008 |
1 |
2 |
2 |
5 |
| 2008/2009 |
- |
- |
- |
- |
| 2009/2010 |
- |
- |
- |
- |
| 2010/2011 |
- |
- |
- |
- |
| 2011/2012 |
3 |
4 |
5 |
12 |
| suma |
4 |
6 |
8 |
18 |
[edytuj] Miejsca na podium chronologicznie
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
17 marca |
2007 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-115 |
HS-128 |
125,5 m |
117,0 m |
254,0 pkt. |
3. |
18,9 pkt |
Adam Małysz |
| 2. |
6 stycznia |
2008 |
Bischofshofen |
im. P.Ausserleitnera |
K-125 |
HS-140 |
132,5 m |
124,5 m |
243,6 pkt. |
2. |
8,0 pkt |
Janne Ahonen |
| 3. |
27 stycznia |
2008 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-120 |
HS-134 |
137,0 m |
- |
149,1 pkt. |
1. |
- |
- |
| 4. |
3 lutego |
2008 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
127,0 m |
131,5 m |
264,3 pkt. |
3. |
24,4 pkt |
Thomas Morgenstern |
| 5. |
17 lutego |
2008 |
Willingen |
Mühlenkopfschanze |
K-130 |
HS-145 |
142,0 m |
143,5 m |
279,9 pkt. |
3. |
6,7 pkt |
Bjørn Einar Romøren |
| 6. |
4 marca |
2008 |
Kuopio |
Puijo |
K-120 |
HS-127 |
117,5 m |
128,0 m |
240,4 pkt. |
2. |
7,9 pkt |
Janne Ahonen |
| 7. |
4 grudnia |
2011 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-123 |
HS-138 |
125,0 m |
140,5 m |
249,2 pkt. |
2. |
1,8 pkt |
Andreas Kofler |
| 8. |
9 grudnia |
2011 |
Harrachov |
Čerťák |
K-125 |
HS-142 |
131,0 m |
135,5 m |
245,0 pkt. |
3. |
1,8 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 9. |
17 grudnia |
2011 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
130,5 m |
133,0 m |
266,2 pkt. |
1. |
- |
- |
| 10. |
18 grudnia |
2011 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
131,5 m |
135,0 m |
260,5 pkt. |
3. |
4,2 pkt |
Andreas Kofler |
| 11. |
6 stycznia |
2012 |
Bischofshofen |
im. P.Ausserleitnera |
K-125 |
HS-140 |
135,0 m |
-[p] |
136,5 pkt. |
2. |
2,2 pkt |
Thomas Morgenstern |
| 12. |
15 stycznia |
2012 |
Tauplitz |
Kulm |
K-185 |
HS-200 |
205,5 m |
-[q] |
201,6 pkt. |
3. |
10,9 pkt |
Robert Kranjec |
| 13. |
15 stycznia |
2012 |
Tauplitz |
Kulm |
K-185 |
HS-200 |
197,5 m |
183,5 m |
364,9 pkt. |
1. |
- |
- |
| 14. |
21 stycznia |
2012 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-120 |
HS-134 |
132,0 m |
126,0 m |
293,1 pkt. |
3. |
7,2 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 15. |
28 stycznia |
2012 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
134,0 m |
135,0 m |
252,5 pkt |
2. |
0,1 pkt |
Daiki Itō |
| 16. |
5 lutego |
2012 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-120 |
HS-134 |
123,5 m |
128,0 m |
248,6 pkt. |
3. |
9,9 pkt. |
Kamil Stoch |
| 17. |
12 lutego |
2012 |
Willingen |
Mühlenkopfschanze |
K-130 |
HS-145 |
145,5 m |
148,0 m |
277,0 pkt. |
1. |
- |
- |
| 18. |
4 marca |
2012 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-90 |
HS-97 |
90,5 m |
96,0 m |
239,2 pkt. |
2. |
6,3 pkt |
Daiki Itō |
stan po zakończeniu sezonu 2011/2012
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon |
Miejsce |
| 2000/2001 |
48. |
| 2002/2003[r] |
23. |
| 2004/2005 |
32. |
| 2005/2006 |
20. |
| 2006/2007 |
12. |
| 2007/2008 |
7. |
| 2008/2009 |
10. |
| 2009/2010 |
33. |
| 2010/2011 |
24. |
| 2011/2012 |
5. |
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca na podium chronologicznie
Zakopane – 26 sierpnia 2006 (3. miejsce)
Oberhof – 3 października 2006 (2. miejsce)
[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
stan po zakończeniu LGP 2011
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
- ↑ Skład zespołu: Tommy Ingebrigtsen, Lars Bystøl, Anders Bardal, Roar Ljøkelsøy
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Anders Jacobsen, Johan Remen Evensen, Anders Bardal, Tom Hilde
- ↑ Skład zespołu: Tommy Ingebrigtsen, Lars Bystøl, Anders Bardal, Roar Ljøkelsøy
- ↑ Skład zespołu: Tom Hilde, Anders Bardal, Anders Jacobsen, Roar Ljøkelsøy
- ↑ Anders Jacobsen, Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde
- ↑ Skład zespołu: Tom Hilde, Anders Bardal, Anders Jacobsen, Roar Ljøkelsøy
- ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 Druga seria została odwołana
- ↑ Anders Jacobsen, Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde
- ↑ Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde, Anders Jacobsen
- ↑ Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Johan Remen Evensen, Anders Jacobsen
- ↑ Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Fannemel, Rune Velta, Anders Bardal
- ↑ Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde, Anders Jacobsen
- ↑ Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Johan Remen Evensen, Anders Jacobsen
- ↑ Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Fannemel, Rune Velta, Anders Bardal
- ↑ Skład zespołu: Thomas Lobben, Erik Leine Wangen, David Andersen i Anders Bardal
- ↑ 2. seria odwołana z powodu silnych opadów śniegu
- ↑ Konkurs ograniczony do jednej serii
- ↑ Międzynarodowa Federacja Narciarska oficjalnie przyznaje tzw. "Małą Kryształową Kulę" od sezonu 1990/1991 do sezonu 2000/2001 oraz ponownie od sezonu 2008/2009 zawodnikowi, który zbierze największą ilość punktów we wszystkich konkursach lotów narciarskich w sezonie. Od sezonu 1979/1980 do sezonu 1989/1990 oraz od sezonu 2001/2002 do sezonu 2007/2008 Puchar Świata w lotach narciarskich nie był przyznawany, więc przedstawiane klasyfikacje są nieoficjalne.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia