Anders Jacobsen podczas zawodów w Zakopanem w 2008 roku
Anders Jacobsen (ur. 17 lutego 1985 w Hønefoss) – norweski skoczek narciarski, reprezentant klubu Ringkollen Skiklubb. Brązowy medalista Mistrzostw świata na skoczni K-120 oraz brązowy medalista Mistrzostw świata w lotach. Zawiesił swoją karierę 30 maja 2011 r. na czas nieokreślony.
[edytuj] Przebieg kariery
Jako junior Anders Jacobsen nie wybijał się na tle rówieśników. Nigdy nie został powołany do reprezentacji startującej w Mistrzostwach Świata Juniorów. Pierwszy start w międzynarodowych zawodach zanotował dosyć późno, bo nieco ponad miesiąc przed swoimi 18. urodzinami, 11 stycznia 2003 podczas konkursu Pucharu Kontynentalnego w Planicy. Wówczas zajął dopiero 49. miejsce. Dzień później zdobył pierwszy punkt do klasyfikacji PK. W sierpniu 2003 roku zajął 13. miejsce podczas konkursu o Puchar FIS w Rælingen. Rok później na tej samej skoczni był 14.
[edytuj] Sezon 2005/2006
[edytuj] Puchar Świata – niesklasyfikowany
Anders Jacobsen dostał szansę zadebiutowania w zawodach rangi PŚ podczas norweskiej części Turnieju Nordyckiego – Lillehammer i Oslo. Do żadnego z tych dwóch konkursów nie udało mu się zakwalifikować. W Lillehammer zajął 67. miejsce, a w Oslo 47. (nie zakwalifikował się, ponieważ kilku zawodników z czołowej piętnastki klasyfikacji generalnej PŚ było niżej sklasyfikowanych od niego).
[edytuj] Puchar Kontynentalny – 51. miejsce
Anders wziął udział w sześciu konkursach Pucharu Kontynentalnego, pierwsze dwa odbyły się w Villach, gdzie zajął 18. i 14. miejsce. Kolejna dwa to konkursy w polskim Zakopanem, które zakończył na 9. i 7. miejscu. Ostatnie konkursy odbyły się w ojczyźnie Norwega, dokładnie w Vikersund. Pierwszy konkurs Anders Jacobsen zakończył na 18. miejscu, a drugi po raz pierwszy w sezonie poza punktowaną trzydziestką – 36. miejsce. W sześciu startach zgromadził 109 pkt, co dało mu 51. miejsce, najlepsze w swojej karierze.
[edytuj] Fis Cup – 53. miejsce
Jacobsen wystartował tylko w dwóch konkursach tego cyklu, które odbyły się w Vikersund. Skończył je na 5. i 4. miejscu, co dało 95 pkt i 53. miejsce w ogólnej klasyfikacji.
[edytuj] 2006/2007 – 2010/2011
Pierwszą okazję startu w gronie najlepszych skoczków świata otrzymał podczas Letniego Grand Prix w 2006 roku. Zaskoczył wówczas wszystkich, z miejsca notując wyniki na poziomie światowej czołówki. W debiucie, w sierpniu 2006 roku w Hinterzarten zajął ósme miejsce. 14 sierpnia w Courchevel był czwarty, 26 sierpnia w Zakopanem siódmy, 30 września w Klingenthal szósty, a 3 października w Oberhofie dziesiąty. Dzięki temu zajął dziesiąte miejsce w końcowej klasyfikacji generalnej LGP w 2006 roku. Dobra postawa w konkursach letnich zaowocowała powołaniem Andersa przez Mikę Kojonkoskiego do norweskiej kadry narodowej w skokach narciarskich na sezon 2006/2007. Nie był jednak przewidywany do startu w inauguracyjnym konkursie Pucharu Świata w fińskim Kuusamo – dopiero na cztery dni przed rozpoczęciem sezonu zastąpił wcześniej powołanego Tommy Ingebrigtsena[1]. W debiutanckim występie w zawodach tak wysokiej rangi spisał się znakomicie – zajął 3. miejsce, przegrywając jedynie z Arttu Lappim i Simonem Ammannem. Konkurs rozegrany był jednak w niestabilnych warunkach atmosferycznych (tylko dwóch zawodników z czołowej "15" poprzedniego sezonu zdobyło tego dnia punkty), przez co wielu zbagatelizowało wyczyn Norwega. Jak się później okazało, niesłusznie. W kolejnych konkursach sezonu 2006/2007 Norweg spisywał się rewelacyjnie, wygrywając łącznie 4 konkursy, triumfując po drodze w Turnieju Czterech Skoczni. Stał się tym samym drugim skoczkiem w historii, któremu udało się wygrać ten turniej od razu w pierwszym starcie (poprzednim był w 1989 roku Fin Risto Laakonen). W Pucharze Świata do samego końca sezonu walczył o końcowy triumf z Adamem Małyszem, zajmując ostatecznie drugie miejsce. Nigdy wcześniej debiutant nie zajął w klasyfikacji końcowej tak wysokiej lokaty. Podczas MŚ w Sapporo nie udało mu się zdobyć medalu w konkursach indywidualnych. Zajął 7. miejsce na skoczni K-90 i 14. miejsce na skoczni K-120. Zdobył natomiast srebrny medal w konkursie drużynowym. W tym samym sezonie zajął 2. miejsce w nieoficjalnej klasyfikacji PŚ w lotach. Wygrał konkurs na mamucie w Vikersund, ale trzy zwycięstwa Adama Małysza w kolejnych konkursach lotów narciarskich w Planicy uniemożliwił mu wygranie tej klasyfikacji. Gorzej spisał się w Turnieju Nordyckim, który zakończył na 19. miejscu. W konkursie w Lahti uplasował się na 31. pozycji. W Kuopio był dziesiąty, natomiast w konkursach w Oslo odpowiednio 14. i 7.
W inauguracyjnym konkursie PŚ w sezonie 2007/2008 zajął szóste miejsce w konkursie w Kuusamo. W Trondheim, na treningu przed kolejnymi zawodami zaliczył upadek. W efekcie nie wystartował w kolejnych zawodach Pucharu Świata. W Engelbergu 22 grudnia nie zakwalifikował się do czołowej 30, jednak dzień później zajął 10. miejsce. Od tego momentu jego forma systematycznie rosła, a 9 lutego w Libercu odniósł swoje jedyne zwycięstwo w sezonie. Zmagania ukończył na 6. miejscu w klasyfikacji generalnej. Największym sukcesem w sezonie był brązowy medal w konkursie drużynowym Mistrzostw świata w lotach. Indywidualnie Jacobsen zajął 10. miejsce.
Sezon 2008/2009 był serią wzlotów i upadków Andersa. Potrafił dominować na treningach, by potem w konkursach zupełnie zawodzić. Trzykrotnie stał na podium w zawodach Pucharu Świata – w drugim konkursie sezonu, w Trondheim był trzeci, natomiast tuż przed Mistrzostwami Świata w Libercu zajmował dwukrotnie drugie miejsca – w niemieckich Klingenthal oraz na mamucie w Oberstdorfie. Do Czech jechał ze sporymi nadziejami nawet na złoty medal, skończyło się jednak na brązie na skoczni K-120, oraz srebrze w drużynie. W klasyfikacji końcowej Pucharu Świata uplasował się zaś na 8. miejscu.
Sezon 2009/2010 był dla Norwega nieco lepszy niż poprzedni. Trzykrotnie stawał na podium w zawodach Pucharu Świata – w Willingen był drugi, na mamucie w Oberstdorfie wygrał, a w Kuopio zajął trzecią pozycję. Był jednym z faworytów do zdobycia indywidualnego medalu podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Vancouver. Zdobył jednak tam tylko brązowy medal w konkursie drużynowym na skoczni w Whistler. Pod koniec sezonu 2009/2010 zdobył jeszcze brązowy medal indywidualnie i srebrny w drużynie podczas MŚ w Lotach Narciarskich w Planicy. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata uplasował się na 7. pozycji.
W dotychczasowej karierze Jacobsen wygrał sześć konkursów PŚ i dwadzieścia dwa razy zajął miejsce na podium. Najlepszym sezonem w karierze ciągle pozostaje debiutancki sezon 2006/2007.
[edytuj] Osiągnięcia
[edytuj] Igrzyska Olimpijskie
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 9. |
13 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
99,5 m |
104,0 m |
257,5 pkt |
19,5 pkt |
Simon Ammann |
| 12. |
20 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-125 |
HS-140 |
indywid. |
128,0 m |
122,5 m |
226,4 pkt |
57,2 pkt |
Simon Ammann |
3. |
22 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-125 |
HS-140 |
druż.[2] |
138,0 m |
140,5 m |
1030,3 pkt (285,8 pkt) |
77,6 pkt |
Austria |
[edytuj] Indywidualnie
2007 Sapporo |
– |
14. miejsce (K-120), 7. miejsce (K-90) |
2009 Liberec |
– |
17. miejsce (K-90), brązowy medal (K-120) |
2011 Oslo |
– |
15. miejsce (K-95), 9. miejsce (K-120) |
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 14. |
24 lutego |
2007 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
114,5 m |
122,5 m |
219,6 pkt |
46,5 pkt |
Simon Ammann |
2. |
25 lutego |
2007 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
druż.[3] |
122,0 m |
117,0 m |
953,3 pkt (222,7 pkt) |
46,9 pkt |
Austria |
| 7. |
3 marca |
2007 |
Sapporo |
Miyanomori |
K-90 |
HS-98 |
indywid. |
91,5 m |
94,0 m |
241,5 pkt |
35,5 pkt |
Adam Małysz |
| 17. |
21 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-90 |
HS-100 |
indywid. |
102,0 m |
89,5 m |
247,5 pkt |
34,5 pkt |
Wolfgang Loitzl |
3. |
27 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
132,5 m |
-[6] |
139,5 pkt |
1,8 pkt |
Andreas Küttel |
2. |
28 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-120 |
HS-134 |
druż.[2] |
126,5 m |
117,5 m |
1000,8 pkt (237,2 pkt) |
33,5 pkt |
Austria |
| 15. |
26 lutego |
2011 |
Oslo |
Midtstubakken |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
92,5 m |
99,0 m |
229,0 pkt |
40,2 pkt |
Thomas Morgenstern |
2. |
27 lutego |
2011 |
Oslo |
Midtstubakken |
K-95 |
HS-106 |
druż.[4] |
103,5 m |
102,5 m |
1000,5 pkt (252,5 pkt) |
25,0 pkt |
Austria |
| 9. |
3 marca |
2011 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
134,0 m |
123,0 m |
260,7 pkt |
16,8 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
2. |
5 marca |
2011 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
druż.[5] |
120,5 m |
– |
456,4 pkt (107,1 pkt) |
43,6 pkt |
Austria |
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Skok 3 |
Skok 4 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 10. |
22-23 lutego |
2008 |
Oberstdorf |
Im. Heiniego Klopfera |
K-185 |
HS-213 |
ind. |
194,5 m |
202,5 m |
203,0 m |
201,5 m |
775,3 pkt |
60,1 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
3. |
24 lutego |
2008 |
Oberstdorf |
Im. Heiniego Klopfera |
K-185 |
HS-213 |
druż.[7] |
196,5 m |
184,5 m |
1453,2 pkt (363,2 pkt) |
100,1 pkt |
Austria |
3. |
19-20 lutego |
2010 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-215 |
ind. |
217,0 m |
194,5 m |
230,5 m |
227,5 m |
894,0 pkt |
41,8 pkt |
Simon Ammann |
2. |
21 marca |
2010 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-215 |
druż.[8] |
202,5 m |
217,5 m |
1542,3 pkt (426,0 pkt) |
99,1 pkt |
Austria |
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach
[edytuj] Miejsca na podium
[edytuj] Miejsca na podium w konkursach Pucharu Świata (zestawienie chronologiczne)
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
24 listopada |
2006 |
Kuusamo |
Ruka |
K-120 |
HS-142 |
137,5 m |
- |
145,5 pkt |
3 |
9,3 pkt |
Arttu Lappi |
| 2. |
3 grudnia |
2006 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-123 |
HS-138 |
136,0 m |
131,5 m |
264,7 pkt |
2 |
11,3 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 3. |
16 grudnia |
2006 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
137,0 m |
129,0 m |
263,3 pkt |
2 |
5,9 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 4. |
17 grudnia |
2006 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
138,0 m |
137,5 m |
280,9 pkt |
1 |
- |
- |
| 5. |
4 stycznia |
2007 |
Innsbruck |
Bergisel |
K-120 |
HS-130 |
129,0 m |
128,5 m |
265,0 pkt |
1 |
– |
– |
| 6. |
7 stycznia |
2007 |
Bischofshofen |
im. Paula Ausserleitnera |
K-125 |
HS-140 |
137,5 m |
142,0 m |
289,1 pkt |
2 |
2,8 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 7. |
13 stycznia |
2007 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-185 |
HS-207 |
208,0 m |
193,5 m |
388,3 pkt |
1 |
- |
- |
| 8. |
28 stycznia |
2007 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-120 |
HS-137 |
131,5 m |
131,5 m |
272,9 pkt |
2 |
12,2 pkt |
Michael Uhrmann |
| 9. |
3 lutego |
2007 |
Titisee-Neustadt |
Hochfirstschanze |
K-125 |
HS-142 |
136,5 m |
141,5 m |
278,9 pkt |
3 |
14,9 pkt |
Adam Małysz |
| 10. |
10 lutego |
2007 |
Willingen |
Mühlenkopfschanze |
K-130 |
HS-145 |
148,0 m |
139,0 m |
283,1 pkt |
1 |
- |
- |
| 11. |
24 marca |
2007 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-215 |
209,0 m |
217,0 m |
417,7 pkt |
2 |
1,9 pkt |
Adam Małysz |
| 12. |
13 stycznia |
2008 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-120 |
HS-134 |
125,0 m |
123,5 m |
246,3 pkt |
3 |
7,1 pkt |
Tom Hilde |
| 13. |
20 stycznia |
2008 |
Harrachov |
Čertak |
K-185 |
HS-205 |
191.0 m |
- |
181.2 pkt |
3 |
6,7 pkt |
Janne Ahonen |
| 14. |
25 stycznia |
2008 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-120 |
HS-134 |
136,5 m |
129,0 m |
270,4 pkt |
2 |
6,1 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 15. |
9 lutego |
2008 |
Liberec |
Ještěd |
K-120 |
HS-134 |
128,5 m |
130,0 m |
262,3 pkt |
1 |
- |
- |
| 16. |
3 marca |
2008 |
Kuopio |
Puijo |
K-120 |
HS-127 |
132,0 m |
- |
136,6 pkt |
3 |
6,0 pkt |
Janne Happonen |
| 17. |
6 grudnia |
2008 |
Trondheim |
Granåsen |
K-123 |
HS-140 |
134,0 m |
138,0 m |
278,8 pkt |
3 |
6,9 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 18. |
11 lutego |
2009 |
Klingenthal |
Vogtland Arena |
K-125 |
HS-140 |
135,0 m |
131,0 m |
260,3 pkt |
2 |
0,9 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 19. |
14 lutego |
2009 |
Oberstdorf |
im. Heiniego Klopfera |
K-185 |
HS-213 |
218,0 m |
212,5 m |
428,6 pkt |
2 |
7,2 pkt |
Harri Olli |
| 20. |
31 stycznia |
2010 |
Oberstdorf |
im. Heiniego Klopfera |
K-185 |
HS-213 |
213.5 m |
210.0 m |
404.6 pkt |
1 |
- |
- |
| 21. |
6 lutego |
2010 |
Willingen |
Mühlenkopfschanze |
K-130 |
HS-145 |
139,0 m |
138,5 m |
269,0 pkt |
2 |
4,7 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 22. |
9 marca |
2010 |
Kuopio |
Puijo |
K-120 |
HS-127 |
121,0 m |
126,5 m |
233,9 pkt |
3 |
17,1 pkt |
Simon Ammann |
stan na 20 marca 2011
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Przypisy |
| 1. |
23 sierpnia |
2009 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-120 |
HS-134 |
136.5 m |
127.5 m |
264.3 pkt |
– |
[edytuj] Miejsca na podium chronologicznie
Klingenthal – 6 października 2007 (3. miejsce)
Hinterzarten – 9 sierpnia 2009 (2. miejsce)
Zakopane – 23 sierpnia 2009 (1. miejsce)
[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
stan na 3 października 2010
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Ciekawostki
Zanim Anders został powołany do kadry norweskiej pracował na pół etatu jako hydraulik. Niegdyś grał w piłkę nożną.
Jego rekordem życiowym jest skok na odległość 230,5 metra uzyskany w 2010 roku na skoczni w Planicy.
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Skoki Narciarskie – Jacobsen zastąpi Ingebrigtsena w Kuusamo
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Skład zespołu: Anders Bardal, Tom Hilde, Johan Remen Evensen i Anders Jacobsen
- ↑ 3,0 3,1 Skład zespołu: Tom Hilde, Anders Bardal, Anders Jacobsen i Roar Ljøkelsøy
- ↑ 4,0 4,1 Skład zespołu: Anders Jacobsen, Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde
- ↑ 5,0 5,1 Skład zespołu: Anders Jacobsen, Johan Remen Evensen, Anders Bardal, Tom Hilde
- ↑ Druga seria została odwołana
- ↑ 7,0 7,1 Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde i Anders Jacobsen
- ↑ 8,0 8,1 Skład zespołu: Anders Jacobsen, Anders Bardal, Johan Remen Evensen i Bjørn Einar Romøren