Andreas Widhölzl

Andreas Widhölzl
Data i miejsce urodzenia	14 października 1976 St. Johann in Tirol, Austria
Klub	SC Fieberbrunn
Przydomek	Swider
Debiut w PŚ	3 stycznia 1993, Innsbruck (24. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ	10 grudnia 1994, Planica (24. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ	17 lutego 1996, Iron Mountain (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ	9 marca 1997, Lahti
Rekord życiowy	231 m, Planica (20 marca 2005)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie Złoto 2006 Turyn Skocznia K-120 drużynowo Brąz 1998 Nagano Skocznia K-90 indywidualnie Brąz 1998 Nagano Skocznia K-120 drużynowo Mistrzostwa świata Złoto 2005 Oberstdorf Skocznia K-90 drużynowo Złoto 2005 Oberstdorf Skocznia K-120 drużynowo Brąz 1999 Ramsau Skocznia K-120 drużynowo Mistrzostwa świata juniorów Srebro 1993 Harrachov Indywidualnie Srebro 1993 Harrachov Drużynowo Brąz 1994 Breitenwang Drużynowo Mistrzostwa świata w lotach Srebro 2000 Vikersund Indywidualnie Srebro 2006 Tauplitz Indywidualnie Brąz 2004 Planica Drużynowo Puchar świata w skokach 2. miejsce 1999/2000 3. miejsce 1997/1998 3. miejsce 2002/2003 Puchar Świata w lotach narciarskich Mała Kryształowa Kula 2004/2005 3. miejsce 1997/1998 Turniej Czterech Skoczni 1. miejsce 1999/2000 Turniej Nordycki 1. miejsce 1998 3. miejsce 1997 Letnie Grand Prix 1. miejsce 2002 Puchar KOP 1. miejsce 2004/2005

Andreas Widhölzl (ur. 14 października 1976 r. w St. Johann in Tirol) – austriacki skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata seniorów i juniorów, trzykrotny medalista mistrzostw świata w lotach, zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni, Turnieju Nordyckiego i Letniego Grand Prix w skokach oraz zdobywca Pucharu KOP.

Kariera

Swoją karierę Andreas Widhölzl rozpoczął w wieku 10 lat w klubie SC Fieberbrunn, którego barwy reprezentował do końca kariery. W Pucharze Świata zadebiutował w sezonie 1992/1993 zajmując 24. miejsce w konkursie w Innsbrucku 3 stycznia 1993 roku. Trzy dni później, w Bischofshofen zajął 28. miejsce i jako, że w tych startach nie wywalczył punktów Pucharu Świata (do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za miejsca w konkursach Pucharu Świata) to nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W marcu 1993 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Harrachovie zdobywając srebrne medale zarówno w konkursie indywidualnym jak i drużynowym. W sezonie 1993/1994 ani razu nie pojawił się w konkursach Pucharu Świata, wystąpił jednak na mistrzostwach świata juniorów w Breitenwang, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji wywalczył tym razem brązowy medal w konkursie drużynowym.

Pierwsze punkty zawodów pucharowych Andreas wywalczył na początku sezonu 1994/1995, 10 grudnia 1994 roku w słoweńskiej Planicy, gdzie zajął 24. miejsce. W większości swoich startów w tym sezonie punktował, dwukrotnie plasując się w czołowej dziesiątce, na podium jednak nie stanął. Jego najlepszym indywidualnym wynikiem tergo sezonu było siódme miejsce w japońskim Sapporo 21 stycznia 1995 roku. W marcu 1995 roku wziął udział w mistrzostwach świata w Thunder Bay, gdzie indywidualnie zajął 26. miejsce na normalnej skoczni oraz 44. miejsce na dużej. Wystąpił także w konkursie drużynowym na dużej skoczni, gdzie był najsłabszym ogniwem reprezentacji Austrii. Jego skoki na kolejno 87,0 m i 93,5 w dużym stopniu przyczyniły się do tego, że Austriacy zajęli zaledwie szóste miejsce. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął 26. miejsce.

Pierwszy raz na podium stanął w drugiej połowie sezonu 1995/1996, 17 lutego 1996 roku w amerykańskim Iron Mountain, gdzie zajął drugie miejsce, ustępując tylko Niemcowi Jensowi Weißflogowi. Parę dni wcześniej zajął 11. miejsce na mistrzostwach świata w Lotach w Tauplitz. Drugie miejsce w Iron Mountain było jego jedynym podium w tym sezonie, ale oprócz tego startu jeszcze pięciokrotnie wskakiwał do czołowej dziesiątki, co pozwoliło mu zająć dwudzieste miejsce w klasyfikacji generalnej. Kolejny sezon przyniósł mu pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata, miało to miejsce 9 marca 1997 roku w fińskim Lahti. Widhölzl zajął wtedy trzecie miejsce w pierwszej edycji Turnieju Nordyckiego, za Japończykiem Kazuyoshim Funakim i Norwegiem Kristianem Brendenem. W klasyfikacji generalnej był tym razem piętnasty. W lutym 1997 roku Austriak wziął udział w mistrzostwach świata w Trondheim, gdzie indywidualnie na normalnym obiekcie zajął wysokie dziewiąte miejsce, jednak na dużej skoczni uplasował się dopiero na 31. pozycji. W konkursie drużynowym Austriacy z Widhölzlem w składzie przegrali walkę o brązowy medal z reprezentantami Niemiec o 4,5 punktu i zajęli ostatecznie czwarte miejsce.

Przełom w karierze Andreasa nastąpił w sezonie 1997/1998, kiedy to zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. Siedmiokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa. Dobre wyniki zaowocowały także trzecim miejscem w klasyfikacji generalnej sezonu 1997/1998 Pucharu Świata w lotach. Po tym jak zajął 10. miejsce w Oberstdorfie, 21. miejsce w Garmisch-Partenkirchen, 16. miejsce w Innsbrucku i piąte w Bischofshofen uplasował się na siódmej pozycji w klasyfikacji końcowej 46. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Ponadto zwyciężył w drugiej edycji Turnieju Nordyckiego, mimo iż nie wygrał żadnego z konkursów. Pod koniec stycznia 1998 roku zajął dziewiąte miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie. Najważniejszą imprezą sezonu były jednak igrzyska olimpijskie w Nagano. W konkursie indywidualnym na normalnej skoczni skoki na odległość 88,0 m i 90,5 dały mu brązowy medal, za Finem Janim Soininenem i Kazuyoshim Funakim, do którego stracił zaledwie 1 punkt. Po pierwszej serii konkursu indywidualnego na dużej skoczni Andreas znajdował się na prowadzeniu z odległością 131,0 m. Miał kilka punktów przewagi nad drugim Takanobu Okabe, trzeci był Soininen, a na czwartym miejscu znajdował się Funaki ze stratą 9 punktów do Widhölzla. Druga seria skoków wszystko zmieniła. Austriak uzyskał 120,5 m i został wyprzedzony kolejno przez reprezentanta gospodarzy Masahiko Haradę, Soininena i Funakiego. Zajął więc ostatecznie czwarte miejsce, tracąc do Harady (który oddał najdłuższy skok konkursu - 136,0 m) zaledwie 0,1 punktu. W konkursie drużynowym Austriacy prowadzili po pierwszej serii skoków. Nie zdołali jednak utrzymać prowadzenia, tracąc je na rzecz Japończyków, a następnie dali się wyprzedzić także Niemcom. Ostatecznie Reinhard Schwarzenberger, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher i Andreas Widhölzl odebrali brązowe medale za konkurs drużynowy. W obu kolejkach skoków Andreas był najlepszym zawodnikiem ekipy austriackiej.

Dobra postawa w środku sezonu 1998/1999, między innymi pięć miejsc na podium, dała mu siódme miejsce w klasyfikacji generalnej. Odniósł dwa zwycięstwa, w tym 6 stycznia 1999 roku w Bischofshofen. Szansę na dobre miejsce w 47. Turnieju Czterech Skoczni stracił jednak już wcześniej 1 stycznia 1999 roku w Ga-Pa zajmując zaledwie 32. miejsce. W Oberstdorfie był czwarty, a w Innsbrucku piętnasty i to właśnie 15. miejsce zajął w klasyfikacji końcowej. Podczas mistrzostw świata w Ramsau w lutym 1999 roku indywidualnie zaprezentował się słabiej niż na igrzyskach w Nagano. Na dużej skoczni zajął 12. miejsce, a na normalnym obiekcie był dziewiąty. W konkursie drużynowym Austriacy w tym samym olimpijskim składzie ponownie zajęli trzecie miejsce.

W lecie 1999 roku Andreas zajął piąte miejsce w klasyfikacji szóstej edycji Letniego Grand Prix w skokach. Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 1999/2000, w którym zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, ulegając tylko Niemcowi Martinowi Schmittowi. Austriak aż czternastokrotnie stawał na podium, przy czym siedem razy zwyciężał. Po tym jak zajął trzecie miejsce w Oberstdorfie, a w Ga-Pa, Innsbrucku i Bischofshofen był najlepszy zwyciężył w klasyfikacji końcowej 48. Turnieju Czterech Skoczni. Wygrał ponadto oba konkursy rozgrywane we włoskim Predazzo 4 i 5 grudnia 1999 roku oraz w niemieckim Willingen w dniach 5 i 6 lutego 2000 roku. Zaledwie parę dni później został wicemistrzem świata w lotach, ustępując tylko Niemcowi Svenowi Hannawaldowi podczas mistrzostw świata w lotach w Vikersund. W sezonie 1999/2000 PŚ w lotach zajął piąte miejsce.

Trochę słabsze wyniki notował w sezonie 2000/2001. Rywalizację zaczął od zajęcia trzeciego miejsca w Kuopio 24 listopada 2000 roku. Później jednak skakał w kratkę, jeszcze tylko dwukrotnie stawał na podium, za każdym razem na trzecim miejscu. W klasyfikacji generalnej zajął dwunaste miejsce. Nie wystąpił na mistrzostwach świata w Lahti w 2001 roku. W pierwszych szesnastu startach sezonu 2001/2002 zajmował czołowe pozycje, tylko trzy razy nie znalazł się w czołowej dziesiątce. To właśnie w pierwszej części sezonu sześciokrotnie stanął na podium, z czego dwa razy wygrał. Dobra passa Widhölzla trwała aż do igrzysk olimpijskich w Salt Lake City w lutym 2002 roku. Jednak na samych igrzyskach Austriacy zawiedli. Andreas indywidualnie plasował się w trzeciej dziesiątce, a w konkursie drużynowym wraz z kolegami z reprezentacji zajął czwarte miejsce. Miesiąc po igrzyskach był siódmy na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zajął ostatecznie czwarte miejsce.

W lecie 2002 roku zwyciężył w klasyfikacji generalnej dziewiątej edycji Letniego Grand Prix w skokach. Zimowy sezon 2002/2003 był jednym z najlepszych w karierze Austriaka. W klasyfikacji generalnej zajął trzecie miejsce, za Adamem Małyszem i Svenem Hannawaldem. Pięciokrotnie stawał na podium, w tym cztery razy był drugi i raz zwyciężył - 30 listopada 2002 roku w Kuopio. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 roku wystartował tylko w konkursach na dużej skoczni. Indywidualnie zajął 11. miejsce, a w konkursie drużynowym Austriacy z Widhölzlem w składzie zajęli piąte miejsce. W kolejnym sezonie wystartował tylko w niecałej połowie konkursów indywidualnych, na podium stając zaledwie raz - 14 grudnia 2003 roku w niemieckim Titisee-Neustadt, był drugi za Tamim Kiuru z Finlandii. Podczas mistrzostw świata w lotach w Planicy w 2004 roku zajął szesnaste miejsce indywidualnie, a razem z Andreasem Goldbergerem, Wolfgangiem Loitzlem i Thomasem Morgensternem zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym. W klasyfikacji generalnej dało mu to 29. miejsce.

Sezon 2004/2005 Andreas zaczął od zajęcia dziewiątego miejsca w Kuusamo. W większości kolejnych startów plasował się w czołowej dziesiątce, tylko raz nie zdobył punktów. Sześciokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym 15 stycznia 2005 roku w Tauplitz swoje ostatnie zwycięstwo w karierze. Dobre występy na skoczniach mamucich pozwoliły mu zająć pierwsze miejsce w nieoficjalnej klasyfikacji sezonu 2004/2005 Pucharu Świata w lotach. W lutym 2005 roku wystartował we wszystkich czterech konkursach mistrzostw świata w Oberstdorfie. W konkursach indywidualnych Widhölzl zajął 25. miejsce na normalnej skoczni oraz 17. miejsce na dużej. Natomiast w obu konkursach drużynowych wspólnie z Andreasem Koflerem, Martinem Kochem i Thomasem Morgensternem zdobył złote medale. Ponadto w tym sezonie zdobył także Puchar KOP. Sezon zakończył zajęciem trzeciego miejsca 20 marca 2005 roku w Planicy, plasując się za dwoma Norwegami: Bjørnem Einarem Romørenem i Roarem Ljøkelsøyem. Było to ostatnie podium w jego karierze. W pierwszej serii tego konkursu Andreas ustanowił swój rekord życiowy uzyskując 231 m. Parę dni wcześniej, 16 marca 2005 roku, w kwalifikacjach do pierwszego konkursu w Planicy uzyskał 234,5 m jednak nie ustał tego skoku. W klasyfikacji generalnej tego sezonu był ósmy.

W sezonie 2005/2006 nie zdołał wskoczyć na podium, jednak wielokrotnie znajdował się w czołowej dziesiątce zawodów. Zaowocowało to zajęciem dziesiątego miejsca w klasyfikacji generalnej. W styczniu 2006 roku zdobył indywidualnie srebrny medal na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz, wyprzedził go tylko Roar Ljøkelsøy. W konkursie drużynowym Austriacy przegrali walkę o brązowy medal z Niemcami i zajęli czwarte miejsce. Miesiąc później wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Turynie, gdzie indywidualnie na normalnej skoczni był siedemnasty, a na dużej zajął 21. miejsce. W konkursie drużynowym Austriacy prowadzili już po pierwszej serii i prowadzenia tego nie oddali już do końca. Był to ostatni medal w karierze Andreasa.

Ostatnim sezonem Widhölzla w Pucharze Świata był sezon 2006/2007. Uzyskiwał jednak słabe wyniki, największym osiągnięciem Austriaka było szóste miejsce wywalczone 13 stycznia 2007 roku w Vikersund. W klasyfikacji generalnej zajął 33. miejsce. Ostatnim konkursem Pucharu Świata, w którym wziął udział były zawody w lotach w Planicy, gdzie zajął 21. miejsce. W sezonie 2007/2008 startował tylko w Pucharze Kontynentalnym, gdzie jego najlepszym wynikiem było 10. miejsce w Iron Mountain 16 lutego 2000 roku. Karierę oficjalnie zakończył 15 marca 2008 roku w Planicy. W przerwie konkursu drużynowego Pucharu Świata około godziny 11:20 polskiego czasu oddał specjalny skok z tej okazji na odległość 213,5 metra.

Andreas Widhölzl jest także trzykrotnym mistrzem Austrii: z 2001 roku na dużej i normalnej skoczni oraz z 2002 roku na normalnej skoczni. Ponadto zdobył srebrny medal na dużej skoczni w 2006 roku, a dwa lata wcześniej był trzeci.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
3.	11 lutego	1998	Nagano	Skocznia normalna indywidualnie	232.4 pkt	-2.0 pkt	Jani Soininen
4.	15 lutego	1998	Nagano	Skocznia duża indywidualnie	258.2 pkt	-14.1 pkt	Kazuyoshi Funaki
3.	16 lutego	1998	Nagano	Skocznia duża drużynowo	881.5 pkt	-51.5 pkt	Japonia
24.	10 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia normalna indywidualnie	184.3 pkt	-38.5 pkt	Simon Ammann
21.	13 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia duża indywidualnie	222.6 pkt	-58.8 pkt	Simon Ammann
4.	14 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia duża drużynowo	927.1 pkt	-47.3 pkt	Niemcy
17.	12 lutego	2006	Turyn	Skocznia normalna indywidualnie	244.0 pkt	-22.5 pkt	Lars Bystøl
21.	18 lutego	2006	Turyn	Skocznia duża indywidualnie	210.1 pkt	-66.8 pkt	Thomas Morgenstern
1.	20 lutego	2006	Turyn	Skocznia duża drużynowo	984.0 pkt	-	-

Mistrzostwa świata

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata
26.	12 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia normalna indywidualnie	188.0 pkt	-78.0 pkt	Takanobu Okabe
6.	16 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia duża drużynowo	729.0 pkt	-160.0 pkt	Finlandia
44.	18 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia duża indywidualnie	31.5 pkt	-241.1 pkt	Tommy Ingebrigtsen
9.	22 lutego	1997	Trondheim	Skocznia normalna indywidualnie	252.0 pkt	-11.5 pkt	Janne Ahonen
4.	27 lutego	1997	Trondheim	Skocznia duża drużynowo	840.9 pkt	-114.4 pkt	Finlandia
31.	1 marca	1997	Trondheim	Skocznia duża indywidualnie	88.0 pkt	-164.1 pkt	Masahiko Harada
12.	21 lutego	1999	Ramsau	Skocznia duża indywidualnie	210.8 pkt	-52.6 pkt	Martin Schmitt
3.	23 lutego	1999	Ramsau	Skocznia duża drużynowo	905.5 pkt	-83.4 pkt	Niemcy
9.	26 lutego	1999	Ramsau	Skocznia normalna indywidualnie	236.0 pkt	-19.0 pkt	Kazuyoshi Funaki
11.	22 lutego	2003	Val di Fiemme	Skocznia duża indywidualnie	247.3 pkt	-41.7 pkt	Adam Małysz
5.	23 lutego	2003	Val di Fiemme	Skocznia duża drużynowo	961.8 pkt	-84.8 pkt	Finlandia
25.	19 lutego	2005	Oberstdorf	Skocznia normalna indywidualnie	230.0 pkt	-26.0 pkt	Rok Benkovič
1.	20 lutego	2005	Oberstdorf	Skocznia normalna drużynowo	970.5 pkt	-	-
17.	25 lutego	2005	Oberstdorf	Skocznia duża indywidualnie	258.3 pkt	-54.9 pkt	Janne Ahonen
1.	26 lutego	2005	Oberstdorf	Skocznia duża drużynowo	1137.3 pkt	-	-

Mistrzostwa świata w lotach

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
11.	11 lutego	1996	Tauplitz	Loty indywidualnie	652.5 pkt	-85.6 pkt	Andreas Goldberger
9.	25 stycznia	1998	Oberstdorf	Loty indywidualnie	685.2 pkt	-91.2 pkt	Kazuyoshi Funaki
2.	13 lutego	2000	Vikersund	Loty indywidualnie	522.6 pkt	-14.2 pkt	Sven Hannawald
7.	10 marca	2002	Harrachov	Loty indywidualnie	329.4 pkt	-66.9 pkt	Sven Hannawald
16.	22 lutego	2004	Planica	Loty indywidualnie	709.1 pkt	-123.0 pkt	Roar Ljøkelsøy
3.	22 lutego	2004	Planica	Loty drużynowo	1620.8 pkt	-91.0 pkt	Norwegia
3.	14 stycznia	2006	Tauplitz	Loty indywidualnie	762.4 pkt	-25.6 pkt	Roar Ljøkelsøy
4.	15 stycznia	2006	Tauplitz	Loty drużynowo	1290.6 pkt	-207.3 pkt	Norwegia

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
2.	2 marca	1993	Harrachov	Skocznia normalna indywidualnie	?	?	Janne Ahonen
2.	3 marca	1993	Harrachov	Skocznia normalna drużynowo	?	?	Finlandia
3.	27 stycznia	1994	Breitenwang	Skocznia normalna drużynowo	?	?	Finlandia

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1992/1993: -
• sezon 1994/1995: 26.
• sezon 1995/1996: 20.
• sezon 1996/1997: 15.
• sezon 1997/1998: 3.
• sezon 1998/1999: 7.
• sezon 1999/2000: 2.
• sezon 2000/2001: 12.
• sezon 2001/2002: 4.
• sezon 2002/2003: 3.
• sezon 2003/2004: 29.
• sezon 2004/2005: 8.
• sezon 2005/2006: 10.
• sezon 2006/2007: 33.

Miejsca na podium

Sezon PŚ	1. miejsce	2. miejsce	3. miejsce	razem
1995/1996	-	1	-	1
1996/1997	1	-	-	1
1997/1998	4	2	1	7
1998/1999	2	2	1	5
1999/2000	7	3	4	14
2000/2001	-	-	3	3
2001/2002	2	2	2	6
2002/2003	1	4	-	5
2003/2004	-	1	-	1
2004/2005	1	2	3	6
suma	18	17	14	49

Miejsca na podium chronologicznie

Nr	Data	Miejscowość	Skocznia	Nota	Pozycja	Strata	Zwycięzca
1.	17 lutego 1996	Iron Mountain	Pine Mountain	239.3 pkt	2.	-10.3 pkt	Jens Weißflog
2.	9 marca 1997	Lahti	Salpausselkä	117.9 pkt	1.	-	-
3.	6 grudnia 1997	Predazzo	Trampolino Dal Ben K-90	236.5 pkt	3.	-9.5 pkt	Jani Soininen
4.	20 grudnia 1997	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	217.2 pkt	1.	-	-
5.	5 lutego 1998	Sapporo	Ōkurayama	283.8 pkt	1.	-	-
6.	28 lutego 1998	Vikersund	Vikersundbakken	189.0 pkt	1.	-	-
7.	4 marca 1998	Kuopio	Puijo	255.2 pkt	1.	-	-
8.	7 marca 1998	Lahti	Salpausselkä	258.3 pkt	2.	-1.4 pkt	Janne Ahonen
9.	11 marca 1998	Falun	Lugnet	258.9 pkt	2.	-3.4 pkt	Primož Peterka
10.	12 grudnia 1998	Oberhof	Hans-Renner-Schanze	130.5 pkt	1.	-	-
11.	20 grudnia 1998	Harrachov	Čerťák K-120	242.4 pkt	3.	-10.1 pkt	Janne Ahonen
12.	6 stycznia 1999	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	263.3 pkt	1.	-	-
13.	10 stycznia 1999	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	262.8 pkt	2.	-10.3 pkt	Kazuyoshi Funaki
14.	31 stycznia 1999	Willingen	Mühlenkopfschanze	257.0 pkt	2.	-4.5 pkt	Noriaki Kasai
15.	4 grudnia 1999	Predazzo	Trampolino Dal Ben K-120	253.9 pkt	1.	-	-
16.	5 grudnia 1999	Predazzo	Trampolino Dal Ben K-120	242.3 pkt	1.	-	-
17.	12 grudnia 1999	Villach	Alpenarena	234.5 pkt	3.	-16.5 pkt	Janne Ahonen
18.	19 grudnia 1999	Zakopane	Wielka Krokiew	253.4 pkt	3.	-15.3 pkt	Martin Schmitt
19.	29 grudnia 1999	Oberstdorf	Schattenbergschanze	227.5 pkt	3.	-15.5 pkt	Martin Schmitt
20.	1 stycznia 2000	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	241.7 pkt	1.	-	-
21.	3 stycznia 2000	Innsbruck	Bergisel	246.7 pkt	1.	-	-
22.	6 stycznia 2000	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	271.9 pkt	1.	-	-
23.	3 stycznia 2000	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	243.0 pkt	3.	-15.1 pkt	Martin Schmitt
24.	26 stycznia 2000	Hakuba	Skocznia Olimpijska	250.6 pkt	2.	-0.5 pkt	Jani Soininen
25.	5 lutego 2000	Willingen	Mühlenkopfschanze	259.6 pkt	1.	-	-
26.	6 lutego 2000	Willingen	Mühlenkopfschanze	248.7 pkt	1.	-	-
27.	19 lutego 2000	Tauplitz	Kulm	192.0 pkt	2.	-0.6 pkt	Sven Hannawald
28.	27 lutego 2000	Iron Mountain	Pine Mountain	131.0 pkt	2.	-0.2 pkt	Martin Schmitt
29.	24 listopada 2000	Kuopio	Puijo	213.8 pkt	3.	-30.4 pkt	Martin Schmitt
30.	6 stycznia 2001	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	242.6 pkt	3.	-32.2 pkt	Adam Małysz
31.	24 stycznia 2001	Hakuba	Skocznia Olimpijska	242.9 pkt	3.	-24.9 pkt	Martin Schmitt
32.	21 grudnia 2001	Predazzo	Trampolino Dal Ben K-120	266.3 pkt	2.	-6.5 pkt	Adam Małysz
33.	22 grudnia 2001	Predazzo	Trampolino Dal Ben K-120	260.1 pkt	3.	-22.0 pkt	Adam Małysz
34.	1 stycznia 2002	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	262.8 pkt	2.	-1.7 pkt	Sven Hannawald
35.	19 stycznia 2002	Zakopane	Wielka Krokiew	249.8 pkt	3.	-9.8 pkt	Matti Hautamäki
36.	24 stycznia 2002	Hakuba	Skocznia Olimpijska	272.8 pkt	1.	-	-
37.	26 stycznia 2002	Sapporo	Ōkurayama	259.9 pkt	1.	-	-
38.	30 listopada 2002	Kuusamo	Rukatunturi	303.8 pkt	1.	-	-
39.	22 grudnia 2002	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	270.7 pkt	2.	-12.2 pkt	Sven Hannawald
40.	11 stycznia 2003	Liberec	Ještěd	268.3 pkt	2.	-2.7 pkt	Thomas Morgenstern
41.	26 stycznia 2003	Sapporo	Ōkurayama	265.6 pkt	2.	-5.8 pkt	Sigurd Pettersen
42.	8 lutego 2003	Willingen	Mühlenkopfschanze	308.3 pkt	2.	-19.9 pkt	Sven Hannawald
43.	14 grudnia 2003	Titisee-Neustadt	Hochfirstschanze	140.8 pkt	2.	-5.0 pkt	Tami Kiuru
44.	4 grudnia 2004	Trondheim	Granåsen	268.5 pkt	3.	-13.0 pkt	Janne Ahonen
45.	5 grudnia 2004	Trondheim	Granåsen	235.3 pkt	3.	-11.2 pkt	Janne Ahonen
46.	15 stycznia 2005	Tauplitz	Kulm	398.3 pkt	1.	-	-
47.	16 stycznia 2005	Tauplitz	Kulm	400.5 pkt	2.	-11.8 pkt	Adam Małysz
48.	19 marca 2005	Planica	Letalnica	436.5 pkt	2.	-0.1 pkt	Matti Hautamäki
49.	20 marca 2005	Planica	Letalnica	453.1 pkt	3.	-9.9 pkt	Bjørn Einar Romøren

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Do sezonu 1992/1993obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1992/1993
																	punkty
-	-	-	-	-	-	-	24	28	-	-	-	-	-	-	-	-	0
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15  -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się
Sezon 1994/1995
																					punkty
24	9	20	32	15	16	28	12	27	7	30	-	47	35	49	52	18	19	-	-	32	169
Sezon 1995/1996
																												punkty
-	-	-	37	31	51	10	15	-	48	27	29	33	14	-	-	5	13	25	6	2	55	20	48	-	-	5	22	322
Sezon 1996/1997
																									punkty
42	31	48	40	-	-	23	18	16	7	11	33	-	-	-	25	20	13	15	1	5	19	5	17	7	401
Sezon 1997/1998
																											punkty
6	16	3	13	4	1	13	10	21	16	5	4	4	28	9	12	1	1	13	1	2	7	2	5	5	24	6	1208
Sezon 1998/1999
																													punkty
29	12	13	12	39	1	7	3	4	32	15	1	7	2	4	4	-	-	5	2	-	8	48	42	-	-	8	48	39	833
Sezon 1999/2000
																										punkty
35	69	1	1	3	4	3	3	1	1	1	3	5	9	14	2	1	1	2	39	2	6	7	14	7	50	1452
Sezon 2000/2001
																					punkty
3	12	29	50	17	14	3	-	-	9	3	4	12	49	14	8	49	30	46	-	-	388
Sezon 2001/2002
																						punkty
5	4	9	48	17	-	-	2	3	6	2	6	12	5	3	4	1	1	28	33	8	11	874
Sezon 2002/2003
																											punkty
5	1	4	4	6	50	6	2	28	9	5	14	2	10	10	8	4	2	6	7	2	6	10	47	49	44	19	1028
Sezon 2003/2004
																							punkty
30	7	39	2	15	26	30	24	18	-	-	51	30	-	-	-	8	45	-	q	q	-	-	192
Sezon 2004/2005
																												punkty
9	5	3	3	14	6	5	30	35	9	6	16	8	1	2	8	5	9	7	-	-	10	-	10	10	5	2	3	999
Sezon 2005/2006
																						punkty
8	9	6	4	4	11	9	6	31	12	9	7	32	-	-	50	13	5	8	4	10	6	594
Sezon 2006/2007
																								punkty
59	20	35	49	q	24	31	23	24	6	-	34	26	-	-	14	13	15	34	56	26	20	38	21	158
Sezon 2007/2008
																											punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	q	-	0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1992/1993 – 44.
• 1994/1995 – 18.
• 1996/1997 – 14.
• 1997/1998 – 7.
• 1998/1999 – 15.
• 1999/2000 – 1.
• 2000/2001 – 16.
• 2001/2002 – 5.
• 2002/2003 – 12.
• 2003/2004 – 17.
• 2004/2005 – 16.
• 2005/2006 – 18.
• 2006/2007 – 22.

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1997 – 3.
• 1998 – 1.
• 1999 – 60.
• 2000 – 7.
• 2001 – 52.
• 2002 – 20.
• 2003 – 41.
• 2005 – 25.
• 2006 – 8.
• 2007 – 34.

Puchar Świata w lotach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1995/1996: 13.
• sezon 1996/1997: 13.
• sezon 1997/1998: 3.
• sezon 1998/1999: 21.
• sezon 1999/2000: 5.
• sezon 2000/2001: 28.
• sezon 2002/2003: 10.
• sezon 2003/2004: 8.
• sezon 2004/2005: 1.
• sezon 2005/2006: 9.
• sezon 2006/2007: 17.

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1994 – 59.
• 1995 – 25.
• 1996 – 29.
• 1997 – 30.
• 1998 – 41.
• 1999 – 5.
• 2000 – 7.
• 2001 – 10.
• 2002 – 1.
• 2003 – 31.
• 2004 – 11.
• 2005 – 47.
• 2006 – 22.
• 2007 – 76.

Miejsca na podium chronologicznie

1. Courchevel – 14 sierpnia 1999 (1. miejsce)
2. Sapporo – 15 września 1999 (1. miejsce)
3. Hinterzarten – 6 sierpnia 2000 (1. miejsce)
4. Courchevel – 14 sierpnia 2001 (1. miejsce)
5. Hinterzarten – 10 sierpnia 2002 (1. miejsce)
6. Hinterzarten – 11 sierpnia 2002 (1. miejsce)
7. Courchevel – 14 sierpnia 2002 (1. miejsce)
8. Lahti – 6 września 2002 (1. miejsce)
9. Lahti – 7 września 2002 (1. miejsce)
10. Innsbruck – 14 września 2002 (3. miejsce)
11. Predazzo – 8 września 2004 (2. miejsce)
12. Klingenthal – 30 września 2006 (2. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
			punkty
?	?	?	81.0
1995
				punkty
?	20	6	?	683.0
1996
					punkty
43	-	15	-	14	34
1997
					punkty
15	46	-	26	24	28
1998
						punkty
22	43	33	-	-	-	9
1999
					punkty
37	1	10	5	1	271
2000
								punkty
1	14	8	15	14	12	8	24	245
2001
							punkty
10	13	1	24	-	-	-	153
2002
						punkty
1	1	1	1	1	3	560
2003
				punkty
13	36	30	30	22
2004
							punkty
13	22	15	2	5	-	-	170
2005
								punkty
46	-	-	14	36	37	-	-	18
2006
										punkty
23	33	-	-	22	-	-	-	2	27	101
2007
										punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	25	6
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 2006 – 42.

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce
1992/1993	21.
1993/1994	56.
1994/1995	107.
1995/1996	167.
1996/1997	6.
2003/2004	12.
2006/2007	54.
2007/2008	75.

Miejsca na podium w zawodach PK chronologicznie

Od sezonu 2000/2001

Nr	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwycięzca
1.	24 stycznia	2004	Braunlage	Wurmbergschanze	K-90	HS-100	92 m	95,5 m	247,5 pkt	1.	-	-
2.	25 stycznia	2004	Braunlage	Wurmbergschanze	K-90	HS-100	93,5 m	91 m	242,5 pkt	3.	6,5 pkt	Janne Happonen
3.	31 stycznia	2004	Brotterode	Inselbergschanze	K-98	b. d.	102 m	106 m	268,5 pkt	2.	0,5 pkt	Jörg Ritzerfeld
4.	28 lutego	2004	Kuopio	Puijo	K-120	HS-127	129,5 m	119,5 m	249,2 pkt	2.	8,2 pkt	Janne Happonen
5.	27 grudnia	2006	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-137	140 m	135 m	272 pkt	1.	-	-

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Od sezonu 2000/2001

sezon 2003/2004
																									punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	1	3	2	39	-	-	-	-	-	2	4	-	-	370
sezon 2006/2007
																									punkty
-	-	-	-	1	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	100
sezon 2007/2008
																												punkty
17	21	-	-	-	54	-	-	-	22	26	-	-	-	-	-	-	-	-	10	-	-	-	-	-	-	-	-	64
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 31-50 - – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce
2007	4.

Miejsca na podium LPK chronologicznie

Nr	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwycięzca
1.	18 sierpnia	2007	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-123	HS-138	132,5 m	132 m	267,3 pkt	1.	-	-
2.	19 sierpnia	2007	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-123	HS-138	140 m	128,5 m	273 pkt	1.	-	-

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

sezon 2007
									punkty
-	-	-	4	30	1	1	9	11	304
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  - – zawodnik nie wystartował

Linki zewnętrzne

• Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
• Profil na sports-reference.com (ang.)
• Informacje o Andreasie Widhölzlu w serwisie skijumping.pl (pol.)