Andrzej Śliwiński (wojewoda)
| Andrzej Śliwiński | |
| Data i miejsce urodzenia | 8 lutego 1926 Gosławice |
| Data i miejsce śmierci | 4 marca 2007 Poznań |
 Andrzej Śliwiński w Wikicytatach |
|
Andrzej Śliwiński (ur. 8 lutego 1926 w Gosławicach (obecnie dzielnica Konina), zm. 4 marca 2007 w Poznaniu) – pierwszy wojewoda pilski, Honorowy Obywatel Miasta Piły, wybrany w plebiscycie "Tygodnika Nowego" Pilaninem XX wieku.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Ukończył wydział prawno-ekonomiczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po studiach pracował m.in. w PSS "Społem", Poznańskich Zakładach Zielarskich i Wojewódzkiej Radzie Łowieckiej. Następnie zajmował następujące stanowiska w administracji państwowej:
- 1960–1966 – przewodniczący Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Szamotułach
- 1966–1970 – przewodniczący Wojewódzkiej Komisji Planowania Gospodarczego w Poznaniu
- 1970–1973 – 1. zastępca przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu
- 1973–1975 – 1. wicewojewoda poznański
1 czerwca 1975 został mianowany wojewodą nowo utworzonego województwa pilskiego. Okres jego rządów określany jest mianem pilskiego przyspieszenia. Piła w tym czasie przeobraziła się w nowoczesne miasto. Dzięki jego staraniom do miasta zaczęły napływać wielkie sumy pieniędzy z funduszy centralnych, przeznaczone na inwestycje. Wybudowano wtedy główne arterie komunikacyjne (al. Poznańska z wiaduktem, al. Powstańców Wielkopolskich, al. Wojska Polskiego, obwodnica). Powstało wiele nowych osiedli mieszkaniowych, a ludność Piły w latach 1975–1980 wzrosła o 50%.
Z jego inicjatywy powstały: hotel "Rodło", restauracja "Młyn", centrum strzeleckie "Tarcza", stadion miejski, kryta pływalnia "Wodnik", Zalew Koszycki, przychodnia specjalistyczna, a także 10 przedszkoli. Za jego rządów rozpoczęto budowę szpitala wojewódzkiego i wytyczono lokalizację pod budowę nowego kościoła NMP Wspomożenia Wiernych. Na wniosek bp Wilhelma Pluty, zwierzchnika Diecezji Gorzowskiej, wojewoda Śliwiński w zamian za przekazanie miastu Pile nieruchomości na której istniały ruiny zabytkowego kościoła św Janów wraz z budynkiem plebanii, przekazał znacznie wiekszą działkę pod budowe koscioła pw. NMP Wspomożenia wiernych na Osiedlu Górnym. Ruiny najcenniejszego zabytku Piły – gotyckiego kościoła św. Janów zostały rozebrane i na tym miejscu powstał hotel Rodło, obecnie Gromada.
Był również zapalonym myśliwym i prezesem Wojewódzkiego Związku Łowieckiego w Pile. Dzięki budowie sieci zajazdów za jego rządów województwo stało się regionem turystyczno-myśliwskim.
28 listopada 1980 w związku z oskarżeniem o kłusownictwo został odsunięty od władzy i mimo późniejszego uniewinnienia nie powrócił na stanowisko wojewody. Polski Związek Łowiecki, nigdy nie pozbawił go jednak członkostwa. 13 grudnia 1981 został internowany[1] i spędził kilka miesięcy w poznańskim więzieniu.
3 marca 2000 decyzją prezydenta Piły Zbigniewa Kosmatki został uhonorowany wpisem do Księgi Pamiątkowej Miasta Piły w uznaniu zasług w rozwoju administracyjnym, urbanistycznym i ekonomicznym oraz wszechstronnej działalności organizatorskiej, która uczyniła Piłę miastem nowoczesnym i przyjaznym ludziom[2]. Otrzymał wtedy także Medal Stanisława Staszica. Na przełomie 2000 i 2001 w plebiscycie "Tygodnika Nowego" został wybrany Pilaninem XX wieku. 28 lutego 2001 Rada Miejska Piły uchwałą nr XXXVII/341/01 nadała mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta.
Zmarł 3 marca 2007 roku po długiej chorobie. Pochowano go na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu.
[edytuj] Andrzej Śliwiński w kulturze popularnej
Odwołanie do jego postaci znalazło się w piosence "Piła tango" zespołu Strachy na Lachy, pochodzącej z albumu pod tym samym tytułem:
- (...) W czasach gdy nad Piłą jeszcze latały samoloty
- Wojewoda Śliwiński kazał pomalować płoty
- Potem wszystkie płoty w Pile miały kolor zieleni
- Rogaczem na wieżowcu Piła witała jeleni (...)[3]
