Andrzej Ajnenkiel
Andrzej Ajnenkiel prof. dr hab (ur. 21 lutego 1931 w Warszawie) – polski historyk i historyk prawa.
Jest absolwentem Liceum im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1949). W latach 1949–1954 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego.
Andrzej Ajnenkiel od 1979 r. jest profesorem Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie (1991 - profesor zwyczajny). W latach 1987–1988 pełnił funkcję prezesa warszawskiego Towarzystwa Miłośników Historii, a w latach 1988–1991 prezesa Polskiego Towarzystwa Historycznego. W latach 1990–1993 był ekspertem Senatu RP i Prezydenta RP w pracach nad przygotowaniem Konstytucji RP. W 1990 wchodził w skład tzn. Komisji Michnika. W latach 1993-2001 był dyrektorem Wojskowego Instytutu Historycznego, a po przekształceniach organizacyjnych – dyrektorem Wojskowego Biura Badań Historycznych (do 31 października 2002). Jest wykładowcą w Wyższej Szkole Handlu i Prawa im. Ryszarda Łazarskiego. Kieruje Katedrą Historii Prawa na tejże uczelni.
Był członkiem rad redakcyjnych m.in: Polskiego słownika biograficznego, "Przeglądu Historyczno-Wojskowego" i "Przeglądu Wschodniego".
Specjalizacją profesora Andrzeja Ajnenkiela jest historia najnowsza oraz historia państwa i prawa a głównie konstytucjonalizm i parlamentaryzm.
W 1993 bez powodzenia ubiegał się o mandat senatora z ramienia BBWR w województwie stołecznym.
Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1999)[1].
W swoim dorobku Andrzej Ajnenkiel ma ponad 400 prac w tym kilkanaście książek m.in.:
- Spór o model parlamentaryzmu polskiego do 1926 roku. Warszawa: KiW, 1972;
- Historia sejmu polskiego (tom 2, część 1-2, 1989). Warszawa: PWN, 1989;
- Konstytucje Polski 1791-1997. Warszawa: Rytm, 2001, ISBN 83-88794-41-8
- Od rządów ludowych do przewrotu majowego Zarys dziejów politycznych Polski 1918 - 1926. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1968.
- Parlamentaryzm II Rzeczypospolitej Warszawa, 1975.
- Polska po przewrocie majowym: Zarys dziejów politycznych Polski 1926-1939. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1977.
