Andrzej Bachleda-Curuś (śpiewak)
Andrzej Bachleda-Curuś (ur. 9 września 1923 w Zakopanem, zm. 8 lutego 2009 w Zakopanem[1]) – polski śpiewak operowy (tenor).
W młodości narciarz wyczynowy - zjazdowiec. Kontynuował rodzinne tradycje muzyczne – był wnukiem Krzysia Gąsienicy, górala-muzykanta, bohatera jednej z nowel Kazimierza Przerwy-Tetmajera ze zbioru Na skalnym Podhalu. Przez 10 lat uczył się gry na skrzypcach pod kierunkiem Karola Wierzuchowskiego, w latach 1947-1951 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach w klasie śpiewu Stefana Beliny-Skupniewskiego. W 1945 został laureatem I Ogólnopolskiego Konkursu Śpiewaczego w Krakowie.
Od 1951 był solistą Filharmonii Krakowskiej. W 1959 r. zdobył II nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Śpiewaczym im. M. Karłowicza w Warszawie. Wraz z zespołami Filharmonii Krakowskiej i Filharmonii Narodowej występował poza Polską, m.in. w krajach demokracji ludowej (Czechosłowacja, Rumunia, ZSRR). Największe uznanie wśród melomanów przyniosły mu wykonania pieśni romantycznych.
Ojciec narciarzy alpejczyków Andrzeja i Jana. Dziadek narciarza i gitarzysty Andrzeja. Zmarł dzień po śmierci młodszego syna.[2]
[edytuj] Bibliografia
- Słownik muzyków polskich (pod redakcją Józefa Chomińskiego), tom I: A-Ł, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1964, s. 22
Przypisy
- ↑ Zmarł Andrzej Bachleda-Curuś. [dostęp 8 lutego 2009].
- ↑ gazeta.pl: Andrzej Bachleda-Curuś senior nie żyje. Zmarł dzień po śmierci syna. [dostęp 8 lutego 2009].
