Andrzej Białynicki-Birula
Andrzej Białynicki-Birula (ur. 26 grudnia 1935 w Nowogródku) – polski matematyk specjalizujący się w geometrii algebraicznej, jeden z pionierów algebry różniczkowej, profesor zwyczajny, członek rzeczywisty PAN, autor podręczników uniwersyteckich do algebry. Jego wczesne wyniki dotyczyły obszaru na granicy logiki i algebry. Współpracował wówczas z Heleną Rasiową. Opublikował też pracę naukową dotyczącą topologii algebraicznej.
Studiował na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie uzyskał tytuł magistra w 1956 roku. Po ukończeniu studiów został asystentem w Instytucie Matematyki PAN i na Wydziale Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1958–1960 odbył staż naukowy w Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, gdzie w 1960 roku uzyskał doktorat (promotorem był Gerhard Hochschild; tytuł rozprawy: On Automorphisms and Derivations of Simple Rings with Minimum Conditions). Następnie w latach 1962–1963 wykładał na Uniwersytecie Kalifornijskim.
Po powrocie do Polski w latach 1964–1970 pracował jako docent w Instytucie Matematyki PAN w Warszawie, tam też uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1970 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego i został wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskim (UW), a w roku 1978 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Prowadził 22 doktorantów[1][2]. W latach 1977–1981 był dziekanem Wydziału Matematyki UW, a także prorektorem UW i senatorem UW.
Jego bratem jest prof. Iwo Białynicki-Birula, a żoną docent Magdalena Białynicka-Birula, córka Karola Borsuka[3].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Biografia na stronach Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego
- Andrzej Białynicki-Birula w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)
Przypisy
- ↑ Andrzej Białynicki-Birula na stronach Mathematics Genealogy Project. [dostęp 2011-01-22].
- ↑ Autoreferat poświęcony dorobkowi naukowo-dydaktycznemu. [dostęp 2011-01-22].
- ↑ Kresy, góry, Warszawa. [dostęp 2011-01-22].
