Andrzej Buncol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Kariera seniorska
Andrzej Buncol
Imię i nazwisko	Andrzej Bernard Buncol
Pseudonim	Krupniok
Pozycja	Pomocnik
Wzrost	174 cm
Masa ciała	73 kg
Lata	Klub	M (G)
1977–1979 1979–1981 1981–1986 1986–1987 1987–1992 1992–1997	Piast Gliwice Ruch Chorzów Legia Warszawa FC Homburg Bayer Leverkusen Fortuna Düsseldorf	62 (14) 126 (32) 30 (5) 123 (14) 119 (16)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1980–1986	Polska	51 (6)

Dorobek medalowy


Mistrzostwa świata
Srebro	Hiszpania 1982	Piłka nożna^[1]

Andrzej Bernard Buncol, pseudonim Krupniok (ur. 21 września 1959 w Gliwicach) – były polski piłkarz, pomocnik, reprezentant Polski, srebrny medalista Mistrzostw Świata 1982.

Andrzej Buncol rozpoczynał swoją karierę klubową w Piaście Gliwice, w którym grał do roku 1979, kiedy to przeszedł do Ruchu Chorzów, zespołu mistrza Polski. Tam grał w I lidze dwa sezony. W tym czasie wyróżniał się tak, że stał się podstawowym zawodnikiem reprezentacji Polski. Debiutował w kadrze 17 lutego 1980 roku w Marrakeszu meczem z Marokiem (0:1). Zimą 1981 roku zmienił barwy klubowe i został zawodnikiem Legii Warszawa. W następnym roku pojechał z reprezentacją prowadzoną przez Antoniego Piechniczka na mundial do Hiszpanii. Na turnieju rozegrał wszystkie pełne mecze, zdobył również gola w meczu z Peru w pierwszej fazie turnieju, wygranym 5:1, grał także w meczu o trzecie miejsce z Francją (3:2). Triumfy święcił również z klubem, jednak tylko krajowe. Nie zdobył z Legią tytułu mistrza Polski, a jedynie tytuły wicemistrzowskie w 1985 i 1986 roku. W tym samym roku pojechał na Mistrzostwa Świata do Meksyku, które były jego ostatnimi.

Po zakończeniu mundialu wyemigrował do Niemiec Zachodnich, gdzie przyjął obywatelstwo i kontynuował karierę klubową. Grał w zespołach: FC Homburg (1986/1987), Bayer Leverkusen (1987–1992), gdzie był niekwestionowaną gwiazdą i zdobył Puchar UEFA w roku 1988, oraz Fortunie Düsseldorf, w której zakończył karierę piłkarską w 1996 roku. W swoich występach w Bundeslidze zdobył 17 bramek. Atutami Buncola jako piłkarza były niesamowite umiejętności techniczne i konstruowania akcji. Nie zrzekł się nigdy obywatelstwa polskiego.

Przypisy

↑ Polska drużyna zajęła III miejsce, jednak przysługiwał za nie srebrny medal (zdobywcy II miejsca dostawali medal srebrny pozłacany)

[edytuj] Linki zewnętrzne

Andrzej Buncol w bazie 90minut.pl

p • d • e Reprezentacja Polski U-18 na Turnieju Juniorów UEFA 1978

Kazimierski • Stawarz • Jarosz • Szewczyk • Kot • Glanowski • Skiba • Buda • Buncol • Hutka • Kajrys • Chojnacki • Iwan • Janiec • Kruszyński • Baran • trener: Zientara

p • d • e Młodzieżowa reprezentacja Polski na 2. MŚ 1979 w Japonii

1 Kazimierski 2 Chojnacki • 3 Kajrys • 4 Król • 5 Buda • 6 Pałasz • 7 Frankowski • 8 Nowicki • 9 Skrobowski • 10 Gruszka • 11 Janiec 12 Stawarz • 13 Buncol • 14 Pękala • 15 Skiba • 16 Jarosz • 17 Wiśniewski • 18 Baran • trener: Bednarczyk

p • d • e Skład reprezentacji Polski na Mundialu 1982

	1 Młynarczyk • 2 Dziuba • 3 Kupcewicz • 4 Dolny • 5 Janas • 6 Skrobowski • 7 Jałocha • 8 Matysik • 9 Żmuda • 10 Majewski • 11 Smolarek • 12 Wójcicki • 13 Buncol • 14 Pałasz • 15 Ciołek • 16 Lato • 17 Szarmach • 18 Kusto • 19 Iwan • 20 Boniek • 21 Kazimierski • 22 Mowlik • Trener: Piechniczek

p • d • e Skład reprezentacji Polski na Mundialu 1986

1 Młynarczyk • 2 Przybyś • 3 Żmuda • 4 Ostrowski • 5 Wójcicki • 6 Matysik • 7 Tarasiewicz • 8 Urban • 9 Karaś • 10 Majewski • 11 Smolarek • 12 Kazimierski • 13 Komornicki • 14 Kubicki • 15 Buncol • 16 Pałasz • 17 Zgutczyński • 18 Pawlak • 19 Wandzik • 20 Boniek • 21 Dziekanowski • 22 Furtok • Trener: Piechniczek