Andrzej Celiński

Andrzej Celiński
Data i miejsce urodzenia	26 lutego 1950 Warszawa
Minister kultury
Przynależność polityczna	Sojusz Lewicy Demokratycznej
Okres urzędowania	od 19 października 2001 do 6 lipca 2002
Poprzednik	Andrzej Zieliński
Poseł VI kadencji Sejmu
Przynależność polityczna	Partia Demokratyczna
Okres urzędowania	od 5 listopada 2007 do 7 listopada 2011
Przewodniczący Partii Demokratycznej
Przynależność polityczna	Partia Demokratyczna
Okres urzędowania	od 21 stycznia 2012
Poprzednik	Brygida Kuźniak
Odznaczenia
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Andrzej Bohdan Celiński (ur. 26 lutego 1950 w Warszawie) – polski polityk, senator I i II kadencji, poseł na Sejm II, IV oraz VI kadencji, były minister kultury, działacz opozycji demokratycznej, od 2012 przewodniczący Partii Demokratycznej.

Wykształcenie i działalność opozycyjna

Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie oraz studia w zakresie socjologii na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego.

Jako instruktor harcerski blisko współpracował z Antonim Macierewiczem i Piotrem Naimskim w 1 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej im. Romualda Traugutta "Czarna Jedynka", w tzw. Gromadzie Włóczęgów. Był członkiem KSS KOR i członkiem NSZZ Solidarność. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 7 grudnia 1982.

Działalność polityczna

W latach 1989–1990 był członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie oraz uczestnikiem obrad Okrągłego Stołu. Od 1989 do 1993 był senatorem I i II kadencji związanym z Obywatelskim Klubem Parlamentarnym i Ruchem Obywatelskim Akcją Demokratyczną, potem z Unią Demokratyczną. W latach 1993–1994 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Unii Demokratycznej. Z ramienia UD i następnie Unii Wolności zasiadał w Sejmie II kadencji. W lipcu 1996 wystąpił z UW.

W 1999 związał się z Sojuszem Lewicy Demokratycznej, od 20 grudnia 1999 do 6 marca 2004 był wiceprzewodniczącym partii. Do Sejmu IV kadencji (19 października 2001 – 18 października 2005) został wybrany w okręgu podwarszawskim. Od 19 października 2001 do 6 lipca 2002 był ministrem kultury w rządzie Leszka Millera. W latach 2004–2005 z ramienia SLD zasiadał w Sejmowej Komisji Śledczej zajmującej się sprawą Orlenu, zrezygnował z udziału w jej pracach 12 lipca 2005.

W marcu 2004 wraz z m.in. Markiem Borowskim odszedł z SLD i współtworzył nową partię pod nazwą Socjaldemokracja Polska, był przewodniczącym jej rady politycznej. W 2005 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy SDPL z okręgu katowickiego. W wyborach samorządowych w 2006 został wybrany na radnego sejmiku mazowieckiego. W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał mandat poselski z listy Lewicy i Demokratów w okręgu katowickim, zdobywając 20 338 głosów. Od 22 kwietnia 2008 zasiadał w Kole Poselskim SDPL-Nowa Lewica. Na początku sierpnia 2008 odszedł z SDPL, pozostając w jej kole poselskim, które opuścił rok później.

W wyborach w 2011 jako niezależny bez powodzenia ubiegał się o mandat senatora z poparciem środowisk lewicy i centrum oraz m.in. Lecha Wałęsy (przegrał z kandydatami PO i PiS). Związał się także z Partią Demokratyczną – demokraci.pl (został członkiem koła tego ugrupowania w Podkowie Leśnej), której 21 stycznia 2012 został przewodniczącym, pokonując w głosowaniu dotychczasową szefową partii Brygidę Kuźniak.

Życie prywatne

Jest siostrzeńcem Marii Dmochowskiej i Jana Józefa Lipskiego. Jego matka, Zofia Celińska, została uhonorowana medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Odznaczenia

21 września 2006 został odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Odznaczenie to zwrócił w październiku 2007 w proteście przeciw doręczeniu przez Policję jego samotnie mieszkającej, 88-letniej matce, wezwania dla niego na przesłuchanie w IPN w charakterze świadka.

Bibliografia

• Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności
• Strona sejmowa posła VI kadencji

Linki zewnętrzne

• Andrzej Celiński – strona prywatna
• Blog Andrzeja Celińskiego