Andrzej Feliks Grabski
Andrzej Feliks Grabski (ur. 13 września 1934 w Warszawie - zm. 26 czerwca 2000 w Łodzi) polski historyk, ekspert z zakresu historii historiografii i historii średniowiecza.
Był synem Andrzeja Kazimierza i Marii z Jaśkowskich, wnukiem Władysława - ekonomisty i premiera RP.
Spis treści |
[edytuj] Kariera naukowa
W 1951 roku rozpoczął studia historyczne na Wydziale Filozoficzno - Historycznym UŁ, gdzie kształcił się m.in. pod okiem Stanisława Zajączkowskiego, Stefana Krakowskiego i Mariana Henryka Serejskiego. Ukończył je w 1955 r. W 1962 roku uzyskał stopień doktora na podstawie pracy pt: Polska X-XII wieku w opinii współczesnych. Po skończeniu studiów podjął pracę w Instytucie Historii PAN, gdzie w 1967 roku przedstawił pracę habilitacyjną pt: Polska w opiniach Europy Zachodniej XIV - XV wieku. Profesorem nadzwyczajnym został w 1976 roku, zwyczajnym w roku 1988.
W latach 1986-1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego.
Zajmował się historią średniowiecza, dziejami myśli społecznej i politycznej XIX i XX wieku oraz - przede wszystkim historią historiografii.
Przez cały okres swej kariery zawodowej związany z Instytutem Historii PAN nie zerwał związków z UŁ, gdzie pod koniec lat 70. współtworzył Międzyuczelniany Instytut Nauk Politycznych. Ponadto pełnił funkcję przewodniczącego Rady Narodowej m. Łodzi. W latach 90. objął Katedrę Historii Historiografii UŁ, którą kierował aż do śmierci.
Członek - założyciel Międzynarodowej Komisji Historii Historiografii, członek komitetu redakcyjnego periodyku Storia della Storiografia, redaktor serii Klasycy historiografii, uhonorowany wieloma odznaczeniami i nagrodami.
Opublikował 17 książek i kilkaset artykułów naukowych, w tym liczne monografie oraz podręczniki i syntezy z zakresu historii historiografii. Wśród nich, wyróżniają się zwłaszcza pozycje "Zarys dziejów historiografii polskiej" i "Dzieje historiografii". Wiele z jego prac zostało wydanych również za granicą.
Według Sławomira Nowinowskiego A. F. Grabski był tajnym współpracownikiem SB[1].
[edytuj] Publikacje
- Polska sztuka wojenna w okresie wczesnofeudalnym (1959)
- Bolesław Chrobry (1964)
- Polska w opiniach Europy Zachodniej X-XII w. (1964)
- Bolesław Krzywousty (1968)
- Polska w opiniach Europy Zachodniej XIV-XV w. (1968)
- Orientacje polskiej myśli historycznej (1972)
- Mieszko I (1973)
- Myśl historyczna polskiego oświecenia (1976)
- Historiografia i polityka. Dzieje konkursu historycznego im. Juliana Ursyna Niemcewicza 1867-1922 (1979)
- W kręgu naczelnika. Rapperswilskie inicjatywy kościuszkowskie 1894-1897 (1981)
- Troski i nadzieje. Z dziejów polskiej myśli społecznej i politycznej XIX wieku (1981)
- Perspektywy przeszłości. Studia i szkice historiograficzne (1983)
- Kształty historii (1985)
- Joachim Lelewel i demokracja niemiecka (1987)
- Między Wschodem a Zachodem. Studia z dziejów polskiego ruchu i myśli socjalistycznej (1995)
- Zarys dziejów historiografii polskiej (2000)
- Dzieje historiografii (2003)
[edytuj] Bibliografia
- Andrzej Wierzbicki, Andrzej Feliks Grabski, "Kwartalnik Historyczny" 2001, nr 1.
Przypisy
- ↑ S. Nowinowski, Andrzeja Feliksa Grabskiego żywoty równoległe, Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944-1989 2007/4.