Andrzej Jerzy Zakrzewski
| Andrzej Zakrzewski | |
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | 22 sierpnia 1941 Warszawa |
| Data i miejsce śmierci | 10 lutego 2000 Warszawa |
| Minister kultury i dziedzictwa narodowego | |
| Przynależność polityczna | Akcja Wyborcza Solidarność |
| Okres urzędowania | od 26 marca 1999 do 10 lutego 2000 |
| Poprzednik | Joanna Wnuk-Nazarowa |
| Następca | Kazimierz Michał Ujazdowski |
| Poseł III kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Akcja Wyborcza Solidarność |
| Okres urzędowania | od 20 października 1997 do 10 lutego 2000 |
| Odznaczenia | |
Andrzej Jerzy Zakrzewski (ur. 22 sierpnia 1941 w Warszawie, zm. 10 lutego 2000 w Warszawie) – polski historyk, polityk, dziennikarz, publicysta, minister kultury i dziedzictwa narodowego w rządzie Jerzego Buzka, poseł na Sejm III kadencji.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
W 1967 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych.
Od 1967 pracował na stanowisku adiunkta w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk. W latach 1972–1973 był sekretarzem naukowym Komitetu Nauk Historycznych PAN, w latach 1979–1981 zastępcą dyrektora Zakładu Historii Ruchu Ludowego. Od 1971 do 1977 pełnił funkcję kierownika działu historii w Nowych Książkach. W latach 1979–1983 był członkiem pierwszego Konwersatorium "Doświadczenie i Przyszłość". Od 1980 do 1981 pełnił funkcję sekretarza Komitetu Porozumiewawczego Stowarzyszeń Twórczych i Naukowych.
W latach 1991–1995 pracował w Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy na stanowiskach podsekretarza stanu, sekretarza stanu i ministra stanu. Kierował Biurem Obsługi Politycznej Prezydenta RP oraz Radą ds. Stosunków Polsko-Żydowskich. Zasiadał w Radzie ds. Kultury przy Prezydencie RP oraz w Radzie Nadzorczej Polskiej Agencji Informacyjnej S.A.
W wyborach parlamentarnych w 1997 został wybrany posłem na Sejm III kadencji z listy Akcji Wyborczej Solidarność w Warszawie.
W latach 1979–1981 należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W latach 1995–1998 działał w Ruchu Stu, a od 1998 był członkiem Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego.
Należał do Polskiego Towarzystwa Historycznego (sekretarz generalny PTH w latach 1976–1982), Polskiego Towarzystwa Socjologicznego i Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych.
26 marca 1999 został powołany na stanowisko ministra kultury i sztuki w rządzie Jerzego Buzka. Doprowadził do zmiany nazwy ministerstwa na ministerstwo kultury i dziedzictwa narodowego. Zmarł w trakcie sprawowania urzędu.
[edytuj] Odznaczenia
Pośmiertnie, postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z 10 lutego 2000, uznaniu wybitnych zasług w działalności państwowej i publicznej, odznaczony został Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[1].
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
|
|||||||
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego
- Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Działacze ZSL
- Ministrowie kultury III RP
- Pochowani na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
- Politycy Akcji Wyborczej Solidarność
- Politycy Ruchu Stu
- Politycy Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego
- Polscy historycy
- Polscy publicyści
- Posłowie na Sejm III RP
- Urodzeni w 1941
- Zmarli w 2000


