Andrzej Kern

Andrzej Kern
Data i miejsce urodzenia	18 maja 1937 Łęczyca
Data i miejsce śmierci	29 listopada 2007 Zgierz
Poseł I kadencji Sejmu
Przynależność polityczna	Porozumienie Centrum
Okres urzędowania	od 25 listopada 1991 do 31 maja 1993
Odznaczenia

Grób Andrzeja Kerna w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Komunalnym na Dołach w Łodzi

Andrzej Piotr Kern (ur. 18 maja 1937 w Łęczycy, zm. 29 listopada 2007 w Zgierzu) – polski polityk, wicemarszałek Sejmu I kadencji, poseł na Sejm X i I kadencji, adwokat, działacz opozycji w okresie PRL.

Życiorys

Andrzej Kern podkreślał szwajcarskie korzenie swoich przodków. W 1957 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Łódzkiego. W czasie odwilży "polskiego października" był jednym z przywódców Związku Młodych Demokratów. Jako adwokat bronił w procesach politycznych m.in. mecenasa Karola Głogowskiego, Andrzeja Słowika, Jerzego Kropiwnickiego, Grzegorza Palkę, a także studentów skazanych po wydarzeniach marcowych z 1968. W 1980 zaangażował się w tworzenie łódzkiej "Solidarności" jako jej doradca prawny. W stanie wojennym został internowany na okres miesiąca.

W latach 1989–1991 sprawował mandat posła na X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego. W 1991 po raz drugi został wybrany posłem z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum, został powołany na stanowisko wicemarszałka. Należał do współzałożycieli Porozumienia Centrum.

W 1993 wybuchł skandal związany z romansem jego córki Moniki i Macieja Malisiewicza, przypadający na okres pełnienia przez Andrzeja Kerna funkcji wicemarszałka Sejmu. Ucieczka córki z narzeczonym została nagłośniona przez media. Reżyser Marek Piwowski w ciągu kilkudziesięciu dni nakręcił film Uprowadzenie Agaty, nawiązujący do sprawy Moniki Kern. W 1993 Andrzej Kern nie ubiegał się o reelekcję. Następnie w latach 90. przeszedł do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego.

Od 1998 do 2002 z listy Akcji Wyborczej Solidarność Kern pełnił funkcję radnego sejmiku łódzkiego I kadencji. Z ramienia AWSP kandydował do Sejmu w 2001. Później działał w Chrześcijańskim Ruchu Samorządowym. Nadal należąc do ZChN, kandydował ponownie do Sejmu w 2005 z listy Ruchu Patriotycznego (otrzymał 913 głosów).

Zmarł 29 listopada 2007 w szpitalu w Zgierzu, jego pogrzeb odbył się 5 grudnia 2007 w Alei Zasłużonych Cmentarza Komunalnego na Dołach w Łodzi (kwatera XXVIII, rząd 16, grób 14). Tego dnia został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla przemian demokratycznych w Polsce oraz za działalność państwową i publiczną.

Bibliografia

• Strona sejmowa posła I kadencji. [dostęp 11 lipca 2010].