Andrzej Krzysztof Kunert
| Andrzej Kunert | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 12 października 1952 Warszawa |
| Sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa | |
| Okres urzędowania | od 16 kwietnia 2010 |
| Poprzednik | Andrzej Przewoźnik |
| Odznaczenia | |
  |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Andrzej Krzysztof Kunert (ur. 12 października 1952 w Warszawie) – polski historyk, doktor habilitowany[1], od 2010 sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie. Studiował na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Tytuł zawodowy magistra uzyskał w 1976 na podstawie pracy magisterskiej Wojskowe Sądownictwo Specjalne Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1940–1945.
Od połowy lat 70. pracował w redakcji Słownika Biograficznego Działaczy Polskiego Ruchu Robotniczego, wydawnictwa do końca okresu PRL nieobecnego w wolnym obiegu księgarskim. W latach 1984–1990 był redaktorem w Instytucie Wydawniczym PAX. Pełnił funkcję redaktora naczelnego Wydawnictwa Bellona, pracował następnie w Muzeum Wojska Polskiego. W 2007 został współwłaścicielem spółki cywilnej zajmującej się działalnością wydawniczą i wystawienniczą.
W 1993 został prezesem zarządu Fundacji Archiwum Polski Podziemnej 1939–1956. W 2002 obronił na Uniwersytecie Zielonogórskim doktorat na podstawie rozprawy Kazimierz Moczarski (1907–1975). Zarys biografii. Współpracuje z redakcją Polskiego Słownika Biograficznego[2]. W 2010 uzyskał stopień doktora habilitowanego na Uniwersytecie Zielonogórskim[1].
Zasiadał w konwencie Ruchu Stu[3].
W 1989 był współzałożycielem Niezależnego Komitetu Historycznego Badania Zbrodni Katyńskiej[4]. W 1990 został członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa i był nim nieprzerwanie do 2010 roku[5]. 16 kwietnia 2010, po śmierci Andrzeja Przewoźnika, został powołany na stanowisko sekretarza Rady[5] i wszedł w skład jej prezydium[6]. Zaangażował się w m.in. w projekt budowy pomnika nagrobnego żołnierzy bolszewickich w Ossowie oraz pomnika ofiar katastrofy smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
[edytuj] Nagrody i odznaczenia
W 1985 laureat Nagrody Młodych im. Włodzimierza Pietrzaka[7]. W 2006 otrzymał nagrodę Kustosza Pamięci Narodowej[8].
1 września 2006 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi w działalności na rzecz propagowania wiedzy o historii Polski, za osiągnięcia w pracy naukowej i badawczej[9], a 25 września 2009 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w dokumentowaniu i upamiętnianiu prawdy o najnowszej historii Polski, w szczególności dziejów Polskiego Państwa Podziemnego[10].
[edytuj] Wybrane publikacje
- Generał Tadeusz Bór-Komorowski w relacjach i dokumentach, Wyd. Rytm, Warszawa 2000
- Ilustrowany przewodnik po Polsce podziemnej: 1939–1945, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996, ISBN 8301121017
- Ilustrowany przewodnik po Polsce stalinowskiej: 1944–1956 T. 1 (współautor: Dariusz Baliszewski), Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999, ISBN 8301129069
- Józef Feliks Gawlina – Biskup Polowy Polskich Sił Zbrojnych, Wyd. Adiutor, Warszawa 2002
- Katyń – ocalona pamięć, Świat Książki, Warszawa 2010, ISBN 978-83-247-1892-4
- Kronika Powstania Warszawskiego, Wyd. Edipresse Polska, Warszawa 2004
- Polskie wigilie wojenne 1939–1945, Wyd. Adiutor, Warszawa 2003
- Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik biograficzny (red. nauk.), Wyd. Sejmowe, Warszawa 1998
- Rozkazy Naczelnych Wodzów Polskich Sił Zbrojnych 1939–1945 (opr.), Wyd. Adiutor, Warszawa 2002
- Rzeczpospolita Walcząca. Styczeń-grudzień 1940. Kalendarium, Wyd. Sejmowe, Warszawa 1997
- Rzeczpospolita Walcząca. Styczeń-grudzień 1941. Kalendarium, Wyd. Sejmowe, Warszawa 2002
- Rzeczpospolita Walcząca. Powstanie Warszawskie 1944. Kalendarium, Wyd. Sejmowe, Warszawa 1994
- Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939–1944, Wyd. Pax, Warszawa 1987, ISBN 83-211-0739-7, ISBN 83-211-0758-3
- Spiska 14: aresztowanie generała "Grota" – Stefana Roweckiego, Andrzej Chmielarz, Andrzej Krzysztof Kunert, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1983, ISBN 8306010221, ISBN 9788306010220
- Wielka ilustrowana encyklopedia Powstania Warszawskiego (trzytomowa), Wyd. Bellona, Warszawa
- Władysław Bartoszewski – życie i twórczość, Wyd. Rytm, Warszawa 1999
- Żydzi polscy w służbie Rzeczypospolitej 1939–1945. Wybór źródeł (opr.), Wyd. Adiutor, Warszawa 2002
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Uroczyste wręczenie habilitacji sekretarzowi Rady OPWiM. radaopwim.gov.pl, 25 października 2010. [dostęp 10 grudnia 2010].
- ↑ Andrzej Krzysztof Kunert w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 6 lutego 2011].
- ↑ Podstawowe informacje na temat Ruchu 100. ruch100.org.pl. [dostęp 30 grudnia 2011].
- ↑ Komunikat o powstaniu Komitetu Historycznego Badania Zbrodni Katyńskiej. "Zeszyty Katyńskie" nr 1, Warszawa 1990. [dostęp 21 września 2011]. s. 4.
- ↑ 5,0 5,1 Andrzej Kunert sekretarzem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. gazeta.pl, 16 kwietnia 2010. [dostęp 16 kwietnia 2010].
- ↑ Prezydium Rady. radaopwim.gov.pl. [dostęp 10 grudnia 2010].
- ↑ Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939–1944. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987, s. Nota biograficzna na okładce książki. ISBN 83-211-0739-7.
- ↑ Kustosz Pamięci Narodowej. ipn.gov.pl. [dostęp 16 kwietnia 2010].
- ↑ M.P. z 2006 r. Nr 80, poz. 809
- ↑ M.P. z 2010 r. Nr 27, poz. 298
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Andrzej Krzysztof Kunert w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 6 lutego 2011].
