Andrzej Munk
| Andrzej Munk | |||||||||||||
 Andrzej Munk |
|||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 16 października 1921 Kraków |
||||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 20 września 1961 Łowicz |
||||||||||||
|
|||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||||||
Andrzej Munk (ur. 16 października 1921[1] w Krakowie, zm. 20 września 1961 w Łowiczu[2]) – polski reżyser filmowy, jeden z przedstawicieli nurtu zwanego polską szkołą filmową.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
W czerwcu 1939 ukończył VIII Państwowe Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze im. Augusta Witkowskiego w Krakowie. W czasie okupacji hitlerowskiej przeniósł się do Warszawy i ze względu na pochodzenie żydowskie[3] musiał się ukrywać.
Pracował w firmie budowlanej, później brał udział w powstaniu warszawskim. Po powstaniu przebywał w Generalnym Gubernatorstwie, a po wyzwoleniu wrócił do Warszawy. Studiował na Politechnice Warszawskiej, a następnie na Uniwersytecie Warszawskim, ale ostatecznie został przyjęty do Szkoły Filmowej w Łodzi. Ukończył ją w 1951 (wydział operatorski i reżyserski).
W latach 1948-1952 był członkiem PZPR, lecz w 1952 został usunięty z organizacji za zachowanie "niegodne członka partii". W latach 1950-1955 pracował w Wytwórni Filmów Dokumentalnych, początkowo jako operator Polskiej Kroniki Filmowej, potem jako reżyser fabularyzowanych filmów dokumentalnych.
[edytuj] Filmy dokumentalne
- Spacerek staromiejski - Realizacja i Scenariusz (1958)
- Niedzielny poranek - Realizacja i Scenariusz (1955)
- Gwiazdy muszą płonąć - Reżyseria i Scenariusz (1954)
- Kolejarskie słowo - Reżyseria i Scenariusz (1953)
- Pamiętniki chłopów - Realizacja i Scenariusz (1952)
- Bajka - Reżyseria (1952)
- Maj pracy walki pokoju - Zdjęcia (1951)
- Kierunek - Nowa Huta! - Realizacja (1951)
[edytuj] Filmy fabularne
- Błękitny krzyż (1955)
- Człowiek na torze (1956)
- Eroica (1957)
- Zezowate szczęście (1959)
- Pasażerka (1963)
Zapewniły one Munkowi trwałe miejsce w historii polskiej kinematografii. Śmierć przerwała pracę nad filmem Pasażerka, który został ukończony przez Witolda Lesiewicza w 1963.
W latach 1957-1961 był wykładowcą w łódzkiej szkole filmowej. Od 1965 łódzka PWSFTviT przyznaje nagrodę jego imienia dla najlepszego debiutanta roku.
Andrzej Munk został ciężko ranny w wypadku samochodowym, który miał miejsce we wsi Kompina pod Łowiczem, prowadząc samochód Fiat 500. Po przewiezieniu do szpitala powiatowego w Łowiczu zmarł po czterech godzinach. Jest pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Od 21 maja 2010 imię reżysera zyskała jedna z par pociągów interREGIO kursujących między Warszawą i Łodzią[4].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ W Archiwum PWSFTviT przechowywane są dokumenty pisane przez niego samego, w których podaje różne daty urodzin, 16 października 1920 lub 16 października 1921. Źródło: Andrzej Munk w bazie filmpolski.pl
- ↑ Dominika Kaszuba "Szalone, krótkie życie", onet.pl 2 sierpnia 2011
- ↑ Gershon David Hundert. The YIVO Encyclopedia of Jews in Eastern Europe. ISBN 0-300-11903-8. 2008. str. 334/335.
- ↑ Filmowi patroni pociągów, w: Z biegiem szyn, wyd. Karol Trammer, nr 4(48)/2010, s.2, ISSN [1]
[edytuj] Bibliografia
- M. Hendrykowski, Andrzej Munk, Warszawa, Biblioteka "Więzi", 2007, ISBN 9788360356333
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Andrzej Munk w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Andrzej Munk w bazie filmweb.pl
- Andrzej Munk w bazie stopklatka.pl
- Andrzej Munk w bazie filmpolski.pl
- Andrzej Munk na Culture.pl
|
||||||||||
