Andrzej Niemczyk
Ryszard Andrzej Niemczyk[1] (ur. 16 stycznia 1944 w Łodzi), polski siatkarz i trener; "ojciec chrzestny" siatkarskiej reprezentacji Polski kobiet. Zdobył z nią dwukrotnie złoty medal na mistrzostwach Europy (2003 i 2005).
Spis treści |
[edytuj] Kariera
Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Jako siatkarz (190cm) grał na pozycji rozgrywającego. Karierę zawodniczą rozpoczął w drużynie Społem Łódź. Następnie występował w Anilanie Łódź i Stali Mielec. Reprezentant Polski juniorów i seniorów. Karierę zakończył w połowie lat sześćdziesiątych.
Pracę trenerską rozpoczął jeszcze w trakcie kariery zawodniczej od stanowiska opiekuna drużyny juniorów Stali Mielec. Następnie zdecydował się na pracę z drużynami kobiecymi. Stworzył od podstaw drużynę siatkarek ChKS Łódź, z którą awansował do I ligi i w 1976 zdobył mistrzostwo Polski.
W latach 1975-1977 prowadził drużynę narodową kobiet. Podał się do dymisji po mistrzostwach Europy w Finlandii, na których reprezentacja Polski zajęła 4. miejsce. Następnie wyjechał do Niemiec, gdzie przez 10 lat prowadził reprezentację tego kraju oraz drużyny ligowe, m.in. Bayer Lohhof, z którym siedmiokrotnie zdobył mistrzostwo Niemiec. Pracował w Turcji, gdzie prowadził drużyny Eczacibasi Stambuł i Vakifbank Ankara.
Po rezygnacji Zbigniewa Krzyżanowskiego w kwietniu 2003 objął ponownie funkcję szkoleniowca reprezentacji Polski, z którą awansował na mistrzostwa Europy w Turcji, gdzie drużyna narodowa zdobyła złoty medal. Prowadzona przez niego reprezentacja powtórzyła ten sukces na odbywających się w 2005 mistrzostwach Europy w Chorwacji. Sukcesy w rozgrywkach kontynentalnych nie szły jednak w parze z osiągnięciami w innych turniejach międzynarodowych. 1 września 2006, po słabych występach w Grand Prix, Andrzej Niemczyk podał się do dymisji. Kilka dni wcześniej usunął z kadry jedną z jej najlepszych zawodniczek Małgorzatę Glinkę.
10 grudnia 2006 zawodniczki reprezentacji Polski wystosowały list otwarty, w którym poprosiły władze Polskiego Związku Piłki Siatkowej o rozpatrzenie możliwości powrotu Andrzeja Niemczyka do pracy na stanowisku selekcjonera[2].
[edytuj] Życie prywatne
Był trzykrotnie żonaty, m.in. z Barbarą Hermel-Niemczyk, reprezentantką Polski w latach 1964-1976, olimpijką – zdobywczynią brązowego medalu na igrzyskach w Meksyku w 1968. Ma cztery córki: Małgorzatę (córka Barbary Hermel-Niemczyk) – była reprezentantką Polski i mistrzynią Europy w 2003, Kingę , która była reprezentantką Francji w piłce siatkowej kobiet, Saskię oraz Nataschę, które grają w reprezentacji Bawarii.
W 2005 zwyciężył w plebiscycie Łodzianin Roku.
Od 2007 roku jest członkiem Rady Nadzorczej klubu piłkarskiego Widzew Łódź. Od lipca 2008 jest prezesem fundacji „Futbol przez wieki”, która będzie zajmować się pielęgnowaniem tradycji i historii Widzewa.
Przez kilka lat walczył ze złośliwym nowotworem węzłów chłonnych[3][4] i został z niego wyleczony, o czym poinformował media w marcu 2006.
W 2010 startował z listy KWW Zdzisławy Janowskiej w wyborach do rady miejskiej w Łodzi, z których jednak wycofał się, decyzję tę tłumacząc względami zdrowotnymi[5].
[edytuj] Osiągnięcia i historia pracy Andrzeja Niemczyka
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 22 listopada 2005[6].
[edytuj] Trener reprezentacji narodowej
- Trener reprezentacji Polski
(I okres: 1975-1977)
- Trener reprezentacji RFN
(1981-1989)
- 1982 – 14. miejsce na mistrzostwach świata w Peru
- 1983 – 5. miejsce na mistrzostwach Europy w NRD
- 1984 – 6. miejsce na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles
- 1985 – 6. miejsce na mistrzostwach Europy w Holandii
- 1986 – 13. miejsce na mistrzostwach świata w Czechosłowacji
- 1987 – 9. miejsce na mistrzostwach Europy w Belgii
- 1989 – 6. miejsce na mistrzostwach Europy w Niemczech
- Trener reprezentacji Polski
(II okres: 2003-2006)
[edytuj] Trener klubowy
- Mistrz Niemiec: 1982,1983,1984,1986,1987,1988 (SV Lohhof)
- Mistrz Turcji: 1997 (Vakifbank), 1998 (Vakifbank), 1999 (Vakifbank), 2001 (Eczacibasi)
- Puchar Europy CEV – 1981 z SV Lohhof (I edycja pucharu)
- Puchar Niemiec z SV Lohhof 1982, 1983, 1984, 1986
- Puchar Niemiec z SCC Berlin 1994, 1996
- Puchar Europy z klubami niemieckimi:
- 1981 – Zdobywca Pucharu CEV
- 1982 – 3. miejsce PEMK (SV Lohhof)
- 1983 – 4. miejsce PEMK (SV Lohhof)
- 1984 – 3. miejsce PEMK (SV Lohhof)
- 1985 – 4. miejsce PEMK (SV Lohhof)
- 1986 – 2. miejsce PEZP (SV Lohhof)
- Puchar Europy z klubami tureckimi:
- 1991 – 3. miejsce Puchar CEV – Vakifbank
- 1992 – 3. miejsce Puchar CEV – Vakifbank
- 1998 – 2. miejsce PEMK – Vakifbank
- 1999 – 2. miejsce PEMK – Vakifbank
- 2002 – 4. miejsce PEMK – Eczacibasi
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Łódź: trener "Złotek" już nie kandyduje. Dziennik Łódzki, 2010-11-17. [dostęp 2010-11-26].
- ↑ Sport.pl - Wiadomości sportowe - Piłka nożna - Siatkówka - Koszykówka - F1 - Inne sporty - Gwiazdy sportu - Relacje - Wyniki
- ↑ Andrzej Niemczyk: Biografia. zielonedrzwi.onet.pl.
- ↑ Niemczyk: Ja już nie chcę wyjeżdżać. sport.pl.
- ↑ Znany trener wycofał się z wyborów. Naciski czy stan zdrowia?. Gazeta.pl, 2010-11-17. [dostęp 2010-11-26].
- ↑ M.P.2005.84.1212
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Sylwetka Andrzeja Niemczyka. [dostęp 11 października 2009].
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||