Andrzej Nieuważny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Andrzej Nieuważny (ur. 24 lutego 1960) - polski historyk specjalizujący się w historii XIX wieku.
Syn filologa Floriana Nieuważnego. W 1985 roku ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1986 roku pracuje na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii uzyskał w 1993 roku na Wydziale Humanistycznym UMK. Tematem jego rozprawy doktorskiej była Kampania 1813 r. na północnym zachodzie Księstwa Warszawskiego i obrona Torunia (w świetle materiałów moskiewskich), a promotorem Sławomir Kalembka. Opublikował kilka książek poświęconych historii Francji i epoki napoleońskiej.
W 2009 roku został uhonorowany orderem Palm Akademickich (Ordre des Palmes académiques).
[edytuj] Wybrane publikacje
- Kampania 1813 r[oku] na północnym zachodzie Księstwa Warszawskiego: napoleońska twierdza Toruń i jej obrona (1995, ISBN 8323107270)
- My z Napoleonem (1999, ISBN 8370237096)
- Czasy napoleońskie (2001, ISBN 8370238459)
- Wojsko Księstwa Warszawskiego: artyleria, inżynierowie, saperzy (2004, wspólnie z Ryszardem Morawskim, ISBN 8385314180)
- Napoleon na Mazowszu: bitwy pod Pułtuskiem i Gołyminem 1806-1807 (2005, ISBN 9788375490008)
- Napoleoński marszałek i alzacka praczka: François-Joseph Lefebvre i "Madame Sans-Gêne" czyli Książę i księżna Gdańska (2007, ISBN 9788392144182)
[edytuj] Bibliografia
- Sławomir Kalembka (red.): Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-2004. Materiały do biografii. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2006, s. 500. ISBN 83-231-1988-0.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Andrzej Nieuważny w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)
