Andrzej Plichta
| Andrzej Antoni Plichta | |
Półkozic |
|
| Data urodzenia | 30 listopada 1797 |
| Miejsce urodzenia | Kurdwanów |
| Data śmierci | 3 czerwca 1866 |
| Miejsce śmierci | Wersal |
| Rodzina | Plichtowie |
| Rodzice | Ignacy Plichta Kazimiera Delaroche |
| Małżeństwo | Emilia Plichta |
Andrzej Antoni Plichta herbu Półkozic (ur. 30 listopada 1797 w Kurdwanowie – zm. 3 czerwca 1866 w Wersalu) – radca stanu i sekretarz Rządu Narodowego w powstaniu listopadowym.
Urzędnik w Radzie Stanu Królestwa Polskiego od 1818. Od 1821 członek Narodowego Towarzystwa Patriotycznego, za co został aresztowany w lutym 1826, sądzony i skazany w 1828 przez sąd sejmowy. Wywieziony do Twierdzy Pietropawłowskiej, skąd powrócił w marcu 1829.
W powstaniu listopadowym początkowo sekretarz Rady Najwyższej Narodowej. Jako żołnierz-ochotnik wziął udział w bitwie pod Grochowem w 1831. Wraz z rządem udał się na emigrację do Paryża. Współorganizował Komitet Tymczasowy Emigracji Polskiej, wszedł w skład Komitetu Narodowego Emigracji Polskiej. Od 1833 związał się ze Związkiem Jedności Narodowej. Współzałożyciel Towarzystwa Literackiego w Paryżu (jego sekretarz w latach 1836-1866). Współfundował Bibliotekę Polską. Był członkiem loży wolnomularskiej.[1]
Pochowany na Cmentarzu Montmartre.
[edytuj] Bibliografia
- Andrzej Bierant, Sławomir Górzyński, Polacy pochowani na cmentarzu Montmartre oraz Saint-Vincent i Batignolles w Paryżu, Warszawa 1999, s. 43-44.
- J. F. Zieliński, Wspomnienia z tułactwa, Warszawa 1989
Przypisy
- ↑ Stanisław Załęski, O masonii w Polsce od roku 1742 do 1822 na źródłach wyłącznie masońskich, Kraków 1908, część II, s. 164.
- Członkowie rządów powstańczych (powstanie listopadowe)
- Członkowie Związku Jedności Narodowej
- Członkowie Towarzystwa Patriotycznego (1821-1826)
- Członkowie Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu
- Polscy wolnomularze
- Pochowani na Cmentarzu Montmartre w Paryżu
- Więźniowie Twierdzy Pietropawłowskiej
- Urodzeni w 1797
- Zmarli w 1866