Andrzej Rozmarynowicz

Andrzej Rozmarynowicz
Data i miejsce urodzenia	4 lutego 1923 Kraków
Data i miejsce śmierci	29 czerwca 1999 Kraków
Senator I kadencji
Przynależność polityczna	Obywatelski Klub Parlamentarny
Okres urzędowania	od 18 czerwca 1989 do 25 listopada 1991

Andrzej Rozmarynowicz (ur. 4 lutego 1923 w Krakowie, zm. 29 czerwca 1999 w Krakowie) – polski adwokat, senator I kadencji.

Życiorys

W czasie II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej, pod pseudonimem "Andrzej" należał do Kedywu. W AK uzyskał stopień podporucznika. Otrzymał w tym czasie następujące odznaczenia: Krzyż Walecznych (dwukrotnie), Krzyż Zasługi z Mieczami, Krzyż Partyzancki, Krzyż Armii Krajowej.

Po wojnie dokończył rozpoczęte w okresie okupacji studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1952 został zatrzymany za działalność w ramach konspiracyjnej i antykomunistycznej organizacji, spędził w więzieniu prawie rok. W 1954 otrzymał uprawnienia adwokata, w późniejszym czasie uzyskał stopień doktora nauk prawnych. Przez wiele lat zasiadał w Naczelnej Radzie Adwokackiej.

W latach 60. i 70. pełnił funkcję doradcy prawnego Karola Wojtyły. Prowadził wówczas sprawy licznych zakonów i parafii. Od drugiej połowy lat 70. brał udział w procesach politycznych, był m.in. pełnomocnikiem rodziny Stanisława Pyjasa. W latach 80. działał w "Solidarności". Był uczestnikiem prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności.

Brał udział w obradach Okrągłego Stołu w grupie roboczej do spraw stowarzyszeń. Sprawował mandat senatora I kadencji z województwa częstochowskiego z ramienia Komitetu Obywatelskiego.

Był także inicjatorem powstania Duszpasterstwa Prawników oraz współzałożycielem Klubu Inteligencji Katolickiej w Krakowie. Przez papieża Pawła VI został odznaczony Komandorią Orderu św. Sylwestra.

Bibliografia

• "Bogu i Ojczyźnie" – Wspomnienie o Andrzeju Rozmarynowiczu (1923–1999), Fundacja im. Brata Alberta w Krakowie