Andrzej Tęczyński (zm. 1461)

Zamordowanie Andrzeja Tęczyńskiego, obraz Jana Matejki

Andrzej Tęczyński (ur. 1412 lub 1413, zm. 16 lipca 1461) – polski szlachcic herbu Topór. Syn Anny z Goraja i podstolego krakowskiego, Andrzeja Tęczyńskiego, herbu Topór, syna Jana Tęczyńskiego (kasztelana krakowskiego), (od 1412 r), kasztelana wojnickiego, wnuk Dymitra z Goraja.

Był uczestnikiem konfederacji Spytka z Melsztyna. Jeden z dowódców polskich w czasie wojny trzynastoletniej. Doprowadził do wykupu Malborka z rąk zaciężnych wojsk krzyżackich. Starosta kraśnicki, od 1441 r. starosta rabsztyński, od 1455 r. chełmski.

Zamordowany 16 lipca 1461 r. przez tłum mieszczan krakowskich za pobicie płatnerza. Zdarzenie to przedstawia Pieśń o zabiciu Andrzeja Tęczyńskiego (anonimowa, powstała po 1462 r., wyd. 1824).

Bibliografia

• Mportalik – Encyklopedia
• Tadeusz Witczak: Literatura Średniowiecza. Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1999. ISBN 83-01-13015-6.