Andrzej Urbański
| Andrzej Urbański | |
| Data i miejsce urodzenia | 18 maja 1954 Warszawa |
| Poseł I kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Polski Program Liberalny |
| Okres urzędowania | od 25 listopada 1991 do 31 maja 1993 |
| Szef Kancelarii Prezydenta RP | |
| Okres urzędowania | od 23 grudnia 2005 do 2 czerwca 2006 |
| Poprzednik | Edward Szymański (p.o.) |
| Następca | Robert Draba (p.o.) |
| Prezes Zarządu Telewizji Polskiej S.A. | |
| Okres urzędowania | od 27 lutego 2007[1] do 19 grudnia 2008[2] |
| Poprzednik | Bronisław Wildstein |
| Następca | Piotr Farfał (p.o.) |
| Odznaczenia | |
Andrzej Janusz Urbański (ur. 18 maja 1954 w Warszawie) – polski polityk, dziennikarz i publicysta, poseł na Sejm I kadencji, były prezes zarządu Telewizji Polskiej, w latach 2005–2006 szef Kancelarii Prezydenta RP i były doradca prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
[edytuj] Okres PRL
Ukończył studia w zakresie socjologii kultury na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego (1977). Pracował w Bibliotece Narodowej. W latach 1980–1981 przewodniczył komisji zakładowej NSZZ "Solidarność" w tej placówce. Był delegatem na II i III Krajowy Zjazd Delegatów "Solidarności". Po wprowadzeniu stanu wojennego został szefem podziemnego wydawnictwa "Wola". Zasiadał w prezydium Rady Duszpasterstwa Ludzi Pracy w Archidiecezji Warszawskiej w latach 1986–1992, należał też do Klubu Myśli Politycznej "Dziekania" w latach 1988–1989.
Z akt opublikowanych przez IPN 25 września 2007 wynika, że w 1982 Andrzej Urbański po rozmowie ostrzegawczej podpisał deklarację lojalności wobec organów bezpieczeństwa PRL. Sam zainteresowany zaprzeczył tym informacjom[3]. IPN wydał w tej sprawie komunikat prasowy, w którym poinformował, że zapisy w katalogu odzwierciedlają sformułowania w zachowanych źródłach, zaś tzw. deklaracja lojalności nie oznaczała współpracy z organami bezpieczeństwa państwa[4].
[edytuj] Działalność polityczna w III RP
W latach 1990–1992 działał w Porozumieniu Centrum jako sekretarz zarządu głównego i członek naczelnej rady politycznej. W 1991 uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji w okręgu Warszawa z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum. Zasiadał w Komisji Kultury i Środków Przekazu, Komisji Polityki Społecznej oraz Komisji Nadzwyczajnej do zbadania skutków stanu wojennego. W trakcie kadencji przeszedł do Polskiego Programu Liberalnego. Kilka lat później działał w Ruchu Stu[5].
W latach 2000–2001 pełnił funkcję doradcy premiera Jerzego Buzka ds. polityki informacyjnej (w randze podsekretarza stanu w KPRM), należał do Ruchu Społecznego AWS.
Od 2002 do 2005 był zastępcą prezydenta m.st. Warszawy Lecha Kaczyńskiego odpowiedzialnym za edukację, kulturę, politykę informacyjną i promocję miasta, budownictwo, drogownictwo oraz infrastrukturę.
23 grudnia 2005 po objęciu przez Lecha Kaczyńskiego urzędu Prezydenta RP został powołany na stanowisko szefa jego Kancelarii.
Od 13 stycznia 2006 do 24 sierpnia 2006 pełnił obowiązki szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego.
2 czerwca 2006 w następstwie artykułu prasowego w "Rzeczpospolitej" złożył dymisję z funkcji szefa Kancelarii Prezydenta RP. Dziennik podał, że Andrzej Urbański, pełniąc funkcję szefa Kancelarii Prezydenta, według Krajowego Rejestru Sądowego wciąż pozostawał prezesem i udziałowcem założonej wspólnie z Ryszardem Nawratem (oskarżonym o korupcję działaczem SLD) firmy Kalejdoskop – Nowa Korporacja, co było niezgodne z ustawą antykorupcyjną[6]. Od 9 października 2006 do 28 lutego 2007 pełnił funkcję doradcy prezydenta.
Od 4 września 2007 był członkiem Kolegium IPN, pełnił tę funkcję do czasu zlikwidowania tego organu w 2011 i utworzenia w jego miejsce Rady IPN.
[edytuj] Działalność zawodowa w III RP
Był kierownikiem działu politycznego w "Tygodniku Solidarność"[7]. W latach 90. był redaktorem naczelnym programu Pegaz w Telewizji Polskiej oraz gazet "Express Wieczorny", "Życie Warszawy" i tygodnika "Czas Polski". Prowadził w Telewizji Polskiej audycje Pytania o Polskę oraz Premierzy.
26 lutego 2007 został powołany do rady nadzorczej TVP, od 27 lutego 2007 pełnił obowiązki prezesa zarządu Telewizji Polskiej, a 3 kwietnia 2007 został wybrany na stanowisko prezesa zarządu Telewizji Polskiej. 19 grudnia 2008 rada nadzorcza TVP podjęła decyzję o jego zawieszeniu na stanowisku prezesa zarządu, a 19 września 2009 o jego odwołaniu z zarządu.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[8].
Przypisy
- ↑ do 3 kwietnia 2007 jako p.o.
- ↑ Formalnie odwołany został 19 września 2009.
- ↑ Urbański: nie podpisałem "lojalki". wp.pl, 25 września 2007.
- ↑ Komunikat Instytutu Pamięci Narodowej. ipn.gov.pl, 25 września 2007.
- ↑ Cezary Łazarewicz: Wskrzeszenie Czesława. polityka.pl, 10 października 2010.
- ↑ Andrzej Urbański wraca do Pałacu Prezydenckiego. gazeta.pl, 10 października 2006.
- ↑ Andrzej Tadeusz Kijowski, Opis obyczajów w 15-leciu międzysojuszniczym 1989–2004, tom I, Odsłanianie dramatu, Wydawnictwo AnTraKt, Warszawa 2010, s. 85–107, ISBN 978-83-923292-6-8
- ↑ M.P. z 2011 r. Nr 64, poz. 624
[edytuj] Bibliografia
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||
- Absolwenci Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego
- Członkowie Kolegium IPN i Rady IPN
- Działacze opozycji w PRL
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Politycy Akcji Wyborczej Solidarność
- Politycy Porozumienia Centrum
- Politycy Ruchu Stu
- Polscy dziennikarze prasowi
- Polscy dziennikarze telewizyjni
- Polscy publicyści
- Posłowie na Sejm III RP
- Prezesi TVP
- Szefowie Kancelarii Prezydenta RP
- Urodzeni w 1954
- Wiceprezydenci Warszawy

