Andrzej Wielowieyski

Andrzej Jan Wielowieyski (ur. 16 grudnia 1927 w Warszawie) – polski polityk, działacz katolicki, opozycjonista z czasów PRL, poseł na Sejm I, II i III kadencji, senator I i V kadencji, wicemarszałek Senatu I kadencji, od 2008 do 2009 poseł do Parlamentu Europejskiego. Kawaler Orderu Orła Białego.

Spis treści

W latach 1942–1945 angażował się w działalność oddziału partyzanckiego Armii Krajowej.

W 1947 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po studiach rozpoczął pracę w Ministerstwie Skarbu. W latach 1952–1955 pracował w Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych, a następnie do 1961 w Miejskiej Komisji Planowania Gospodarczego w Warszawie. Od 1961 do 1978 był współpracownikiem miesięcznika "Więź". W latach 1972–1980 zajmował stanowisko sekretarza Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie. Pełnił funkcję doradcy Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego podczas strajków w sierpniu 1980. W 1981 został powołany na kierownika ekspertów "Solidarności" zgrupowanych w ramach Ośrodka Prac Społeczno-Zawodowych. Od 1981 do 1985 zasiadał w Prymasowskiej Radzie Społecznej. Uczestniczył w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności^[1]. W 1989 brał udział po stronie opozycji w obradach plenarnych Okrągłego Stołu oraz w zespole do spraw gospodarki i polityki społecznej.

W 1989 został wybrany senatorem I kadencji z województwa katowickiego jako kandydat Komitetu Obywatelskiego "Solidarność". 19 lipca 1989 podczas wyboru Prezydenta PRL przez Zgromadzenie Narodowe celowo oddał głos nieważny, przez co wraz z kilkoma innymi parlamentarzystami OKP umożliwił wybór na to stanowisko Wojciecha Jaruzelskiego. W Senacie pełnił wówczas funkcję wicemarszałka oraz (do 1990) przewodniczącego senatorów Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. Był wśród założycieli ROAD, potem przystąpił do Unii Demokratycznej.

W latach 1991, 1993 i 1997 uzyskiwał mandaty posła na Sejm I, II i III kadencji z listy Unii Demokratycznej (później Unii Wolności) z Warszawy. W komisjach sejmowych zajmował się głównie budżetem, sprawami gospodarczymi oraz samorządem terytorialnym.

W 2001 został wybrany senatorem V kadencji z okręgu podwarszawskiego z listy Bloku "Senat 2001". W latach 2003–2005 zasiadał w kole senackim Unii Wolności, później Partii Demokratycznej. W wyborach parlamentarnych w 2005 bez powodzenia ubiegał się ponownie o mandat senatora, uzyskawszy w okręgu warszawskim około 136 tys. głosów.

Zasiadł we władzach krajowych Partii Demokratycznej, należy do Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego. W 2004 w wyborach do PE zdobył drugi wynik w okręgu warszawskim na liście Unii Wolności. W 2008 po śmierci Bronisława Geremka zadeklarował zamiar objęcia po nim miejsca w Parlamencie Europejskim^[2]. Ślubowanie poselskie złożył 26 sierpnia tego samego roku^[3]. W 2009 bezskutecznie ubiegał się o reelekcję z listy koalicji Porozumienie dla Przyszłości (jako kandydat Partii Demokratycznej).

Andrzej Wielowieyski, Tajemnice i niespodzianki historii, Warszawa 2004, Biblioteka "Więzi", ISBN 83-88032-70-4