Andrzej Wroński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Andrzej Wroński
Andrzej Wroński.JPG
Data i miejsce
urodzenia
8 października 1965
Kartuzy
Dyscypliny zapasy w stylu klasycznym
Dorobek medalowy
Olympic rings.svg Igrzyska olimpijskie
Reprezentacja  Polska
Złoto Seul 1988 zapasy (kat. do 100 kg)
Złoto Atlanta 1996 zapasy (kat. do 100 kg)
Mistrzostwa Świata
Złoto Tampere 1994 zapasy (kat. do 100 kg)
Srebro Ateny 1999 zapasy (kat. do 100 kg)
Brąz Sztokholm 1993 zapasy (kat. do 100 kg)
Brąz Wrocław 1997 zapasy (kat. do 100 kg)
Mistrzostwa Europy
Złoto Oulu 1989 zapasy (kat. do 100 kg)
Złoto Kopenhaga 1992 zapasy (kat. do 100 kg)
Złoto Ateny 1994 zapasy (kat. do 100 kg)
Brąz Poznań 1990 zapasy (kat. do 100 kg)
Brąz Budapeszt 1996 zapasy (kat. do 100 kg)
Andrzej Wroński
chorąży sztabowy chorąży sztabowy
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Andrzej Wroński (ur. 8 października 1965 w Kartuzach) – polski zapaśnik, dwukrotny mistrz olimpijski.

Spis treści

[edytuj] Kariera sportowa

Andrzej Wroński podczas walki zapaśniczej z Bronisławem Dąbrowskim w 1991

Reprezentował barwy klubu GLKS Morena Żukowo (1976-1984), startował w stylu klasycznym, w kategorii ciężkiej (do 100 kg, po zmianie podziału na kategorie do 97 kg).

Podczas Igrzysk Olimpijskich w Seulu w 1988 zdobył złoty medal, wygrywając w finale z Gerhardem Himmelem z RFN. Cztery lata później w Barcelonie zajął 4. miejsce. W Atlancie w 1996 powtórzył sukces z Seulu i ponownie zdobył złoty medal. Natomiast na olimpiadzie w Sydney w 2000, gdzie podczas ceremonii otwarcia był chorążym polskiej reprezentacji, startował bez powodzenia.

Oprócz sukcesów olimpijskich Wroński zdobył także tytuł mistrza świata w Tampere w 1994. Był również wicemistrzem w 1999 i dwukrotnie brązowym medalistą w 1993 i 1997. Trzy razy był mistrzem Europy w latach 1989, 1992 i 1994 i dwa razy brązowym medalistą w latach 1990 i 1996.

Piętnaście razy zdobywał tytuł mistrza Polski – nieprzerwanie od 1988 do 2000, a także w 2004 (w kategorii do 120 kg).

Od 2009 jako instruktor zapasów prowadzi zajęcia w ramach mieszanych sztuk walk (MMA) w klubie "Akademia Sarmatia" w Gdańsku. 20 sierpnia 2011 roku, podczas gali "Wieczór Mistrzów" w Koszalinie stoczył swoją pierwszą walkę w MMA. Jego rywalem był inny medalista olimpijski, Paweł Nastula. Wroński przegrał przez nokaut w pierwszej rundzie.

[edytuj] Służba wojskowa

Chorąży sztabowy Andrzej Wroński jest żołnierzem 3 Batalionu Zabezpieczenia Dowództwa Wojsk Lądowych w Warszawie[1].

[edytuj] Nagrody i odznaczenia

W Plebiscycie „Przeglądu Sportowego” w 1994 został uznany najlepszym sportowcem Polski. Ponadto w plebiscycie w 1988 zajął drugie miejsce, a w 1996 trzecie. Długoletni przyjaciel Marka Pawlaka (Legia Warszawa) i Jacka Fafińskiego (Legia Warszawa).

Za wybitne osiągnięcia sportowe został odznaczony Orderem Odrodzenia Polski:

[edytuj] Inna działalność

W 2010 był wśród założycieli Stowarzyszenia Polska Jest Najważniejsza, w skład którego weszli niektórzy członkowie warszawskiego komitetu poparcia Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich[5].

[edytuj] Linki zewnętrzne

(strona błędnie podaje, że A. Wroński ma stopień młodszego chorążego sztabowego, tymczasem strona Urzędu Dzielnicy Żoliborz podaje stopień wyższy: chorążego sztabowego)[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Święto 3 Batalionu - strona Urzędu Dzielnicy Żoliborz - dostęp od 03-10-2007
  2. M.P. z 1995 r. Nr 15, poz. 175
  3. M.P.1995.15.175 - pkt 5.
  4. M.P.1996.66.626 - pkt 1.
  5. Stowarzyszenie PJN istniało już wcześniej. gazetapolska.pl, 17 grudnia 2010.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty