Andrzej Hieronim Zamoyski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Andrzej Zamoyski (kanclerz))
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy kanclerza. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Andrzej Zamoyski
Andrzej Zamoyski
Jelita
Jelita
Data urodzenia 12 lutego 1716
Miejsce urodzenia Bieżuń
Data śmierci 10 lutego 1792
Miejsce śmierci Zamość
Rodzina Zamoyscy
Rodzice Michał Zdzisław Zamoyski
Anna Działyńska
Małżeństwo Konstancja Czartoryska
Dzieci Aleksander August Zamoyski
Stanisław Kostka Zamoyski
Anna Zamoyska
Odznaczenia
Order Orła Białego

Andrzej Hieronim Franciszek Zamoyski herbu Jelita (ur. 12 lutego 1716 w Bieżuniu, zm. 10 lutego 1792 w Zamościu) – kanclerz wielki koronny w latach 1764-1767, marszałek Trybunału Koronnego w 1761, wojewoda inowrocławski w latach 1757-1764, starosta halicki, lubelski, brodnicki i rostocki.

W 1733 roku podpisał elekcję Stanisława Leszczyńskiego. [1] Był jednym z przywódców obozu Familii i inicjatorem reform ustrojowych sejmu konwokacyjnego w 1764. Jednak już w 1767 złożył kanclerstwo w proteście przeciwko porwaniu przez Rosjan senatorów na Sejmie Repninowskim. Od 1776 opracowywał kodyfikację prawa Rzeczypospolitej, znaną jako Kodeks Andrzeja Zamoyskiego, odrzucony przez sejm w 1780 w wyniku intrygi nuncjusza papieskiego i ambasadora rosyjskiego. Andrzej Zamoyski był prawdziwym człowiekiem oświecenia. Przyczyniał się do wszechstronnego rozwoju swoich włości. Wartym odnotowania faktem jest zniesienie (w duchu oświeceniowym) pańszczyzny w kluczu kutnowskim w 1767, która została zastąpiona czynszem. Z ordynatem blisko współpracował, a nawet wychowywał jego synów Stanisław Staszic, w którego twórczości (Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego, Przestrogi dla Polski) słychać echo poglądów Andrzeja Zamoyskiego.

Na Sejmie Rozbiorowym 1773-1775 został członkiem Komisji Edukacji Narodowej.[2]

W 1758 został kawalerem Orderu Orła Białego.

Przypisy

  1. ↑ Jerzy Dunin-Borkowski i Mieczysław Dunin-Wąsowicz, Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. Lwów 1910, s. 268.
  2. ↑ Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 152.

[edytuj] Bibliografia

Andrzej Zamoyski 1.PNG

Przypisy

  1. ↑ Jerzy Dunin-Borkowski i Mieczysław Dunin-Wąsowicz, Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. Lwów 1910, s. 268.
  2. ↑ Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 152.
p • d • e
Kanclerze wielcy koronni
Klemens • Jarost • Stanisław z Krakowa • Franciszek z Krakowa • Zbigniew z Szczyrzyca • Janusz Suchywilk • Zawisza Kurozwęcki • Jan Radlica • Zaklika z Miedzygorza • Mikołaj Kurowski • Wojciech Jastrzębiec • Jan Szafraniec • Jan Taszka Koniecpolski • Jan Gruszczyński • Jakub Dembiński • Uriel Górka • Stanisław Kurozwęcki • Krzesław Kurozwęcki • Jan Łaski • Maciej Drzewicki • Krzysztof Szydłowiecki • Jan Chojeński • Paweł Dunin-Wolski • Tomasz Sobocki • Samuel Maciejowski • Jan Ocieski • Walenty Dembiński • Piotr Dunin-Wolski • Jan Zamoyski • Maciej Pstrokoński • Wawrzyniec Gembicki • Feliks Kryski • Stanisław Żółkiewski • Andrzej Lipski • Wacław Leszczyński • Jakub Zadzik • Tomasz Zamoyski • Piotr Gembicki • Jerzy Ossoliński • Andrzej Leszczyński • Stefan Koryciński • Mikołaj Prażmowski • Jan Leszczyński • Jan Stefan Wydżga • Jan Wielopolski • Jerzy Albrecht Denhoff • Karol Tarło • Andrzej Chryzostom Załuski • Jan Stanisław Jabłonowski • Jan Szembek • Andrzej Stanisław Załuski • Jan Małachowski • Andrzej Hieronim Zamoyski • Andrzej Stanisław Młodziejowski • Jan Andrzej Borch • Antoni Onufry Okęcki • Jacek Małachowski • Antoni Sułkowski
Coat of Arms of Polish-Lithuanian Commonwealth
p • d • e
Ordynaci zamojscy
Herb Jelita
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Andrzej_Hieronim_Zamoyski&oldid=30788308”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty