Andrzej Zaniewski
Andrzej Zaniewski (ur. 13 kwietnia 1939 roku w Warszawie) – polski poeta, prozaik, autor tekstów piosenek.
Ukończył historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim w 1964 r. Debiutował wierszami zamieszczanymi w Głosie Wybrzeża, w 1958 r. Współtworzył orientację poetycką Hybrydy. Autor wielu tomów poezji i prozy (znana powieść Szczur) przełożonych na ponad 30 języków. Wydał zbiory wierszy:
- Przed siebie
- Podróż
- Twarzą w twarz
- Poemat dzisiejszy
- Nadzieja przychodzi o zmierzchu.
Laureat Nagrody Czerwonej Róży (1966), nagrody im. W. St. Reymonta (1995) i in.
Jako autor piosenek debiutował w latach 60. XX wieku. Piosenki, m.in.:
- Mój warszawski dzień (wspólnie z J. Lewińskim, muz. W. Parzyński)
- Tylko w tangu (Ryszard Siwy)
- Impresja o zamku (Krzysztof Chromcewicz - obie wsp. z J. Lewińskim),
- Bitwa morska (Janusz Kruk),
- Pamięć i sen (Henryk Boskar).
Według zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej od 19 kwietnia 1971 był tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa ps. Witold Orłowski, pozyskany dobrowolnie do zagadnienia literackiego, do sprawy obiektowej[1].
Przypisy
- ↑ „Bohaterskie” postacie z bagnistego obszaru. W: Wiesław Zieliński: Bagno. Wyd. 1. Rzeszów: 2011, s. 136. ISBN 978-83-61441-35-9. (pol.)