Angela Merkel
| Angela Dorothea Merkel | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 lipca 1954 Hamburg |
| Kanclerz Republiki Federalnej Niemiec | |
| Przynależność polityczna | Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna |
| Okres urzędowania | od 22 listopada 2005 |
| Poprzednik | Gerhard Schröder |
| Minister Środowiska, Ochrony Przyrody i Bezpieczeństwa Reaktorów Atomowych | |
| Okres urzędowania | od 17 listopada 1994 do 26 października 1998 |
| Poprzednik | Klaus Töpfer |
| Następca | Jürgen Trittin |
| Minister do spraw Kobiet i Młodzieży | |
| Okres urzędowania | od 18 stycznia 1991 do 17 listopada 1994 |
| Poprzednik | Ursula Lehr |
| Następca | Claudia Nolte |
| Odznaczenia | |
Angela Dorothea Merkel (wym. [ˈaŋɡela doʀoˈteːa ˈmɛʁkl̩][1]), z domu Kasner (ur. 17 lipca 1954 w Hamburgu, Niemcy) – niemiecka polityk, przewodnicząca Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej, kanclerz Niemiec (niem. Bundeskanzlerin) od 22 listopada 2005.
Według gazety Forbes jest najbardziej wpływową kobietą świata (2011)[2].
Merkel jest przewodniczącą CDU od 2000. Jest również członkinią niemieckiego parlamentu (Bundestag), reprezentuje powiat Vorpommern-Rügen w landzie Meklemburgia-Pomorze Przednie.
Spis treści |
[edytuj] Młodość i wykształcenie
Merkel dorastała w Niemieckiej Republice Demokratycznej (NRD), w regionie na północ od Berlina. Jej ojciec, Horst Kasner (ur. 6 sierpnia 1926 w Berlinie, zm. 2 września 2011), był pastorem w kościele luterańskim, a matka, Herlind zd. Jentzsch (ur. 8 lipca 1928 w Gdańsku), nauczycielką łaciny i angielskiego. Dziadek po kądzieli był Polakiem, ożenił się z Niemką, pochodzącą z Elbląga, gdzie mieszkali do 1936 roku[4][5].
Po ukończeniu szkoły średniej w Templinie Angela Merkel udała się do Lipska, gdzie studiowała fizykę (1973–1978). Merkel pracowała i studiowała w Centralnym Instytucie Chemii Fizycznej Akademii Nauk NRD (1978–1990). Po uzyskaniu doktoratu z chemii fizycznej pracowała jako chemik kwantowy.
[edytuj] Kariera polityczna
W 1989 po upadku muru berlińskiego zaangażowała się w powstający ruch demokratyczny. Pod koniec 1989 Merkel dołączyła się do nowej partii "Demokratischer Aufbruch". Po pierwszych demokratycznych wyborach w NRD, uzyskała pracę jako zastępca rzecznika rządu Lothara de Maizière'a. Po zjednoczeniu Niemiec w październiku 1990 i wyborach ogólnoniemieckich, została deputowaną do Bundestagu oraz ministrem do spraw kobiet i młodzieży w rządzie Helmuta Kohla. W 1994 została ministrem środowiska, ochrony zasobów naturalnych i bezpieczeństwa jądrowego.
[edytuj] Kariera w CDU
Kiedy Helmut Kohl przegrał wybory w 1998, Merkel zajmowała stanowisko Sekretarza Generalnego CDU. Jako rezultat skandalu finansowego, który wybuchł wewnątrz partii, wielu prominentnych polityków CDU zostało skompromitowanych, przede wszystkim były kanclerz Kohl oraz ówczesny przewodniczący CDU Wolfgang Schäuble. Merkel oficjalnie skrytykowała swojego byłego szefa Helmuta Kohla i zastąpiła Schäublego na stanowisku lidera CDU, zostając jednocześnie w 2000 pierwszą kobietą na tym stanowisku. Rządy Merkel były w wielu dziedzinach zaskakujące, dzięki niej partia nabrała brzmienia konserwatywnego, a kobiety w partii zaczęły wysuwać się do przodu. 30 maja 2005 została kandydatką CDU i CSU na stanowisko kanclerza Niemiec.
[edytuj] Kanclerz Niemiec
We wrześniu 2005, CDU pod jej przewodnictwem wraz z CSU wygrała wybory parlamentarne w Niemczech. Po długich negocjacjach z socjaldemokratyczną SPD 9 października 2005 ustalono o utworzeniu Wielkiej Koalicji pomiędzy partiami CDU/CSU-SPD. Stanowisko kanclerza Niemiec przypadło Angeli Merkel, która została jednocześnie pierwszą kobietą na tym stanowisku w Niemczech. 22 listopada 2005 Bundestag zatwierdził Merkel na stanowisku kanclerza Niemiec.
Merkel jest porównywana często do byłej premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher (obie są uznawane za silne kobiety-polityków) i z tego powodu nazywana jest Żelazną Dziewczynką (Kanclerz Kohl zwykł mawiać o Merkel w formie das Mädchen – dziewczynka) lub po prostu Angie (przydomek nadała jej niemiecka prasa). Angela Merkel po zaprzysiężeniu na Kanclerza, wstawiła do swego gabinetu portret carycy Katarzyny II pochodzącej z Pomorza, rejonu, z którym Angela Merkel jest szczególnie związana[6].
[edytuj] Polityka europejska
W 2007 poparła inicjatywę Nicolasa Sarkozy'ego polegającą na powołaniu "rady starszych" UE, przemawiając podczas obchodów 50. rocznicy powstania Związku Wypędzonych poparła ideę budowy Centrum przeciwko Wypędzeniom[7].
[edytuj] Życie osobiste
W 1977 poślubiła studenta fizyki Ulricha Merkela. Małżeństwo to zakończyło się rozwodem w 1982[8]. Jej drugi mąż to profesor chemii kwantowej Joachim Sauer, który rzadko angażuje się w życie publiczne. Angela Merkel nie ma dzieci, ale jej mąż Joachim Sauer ma dwóch dorosłych synów[9].
[edytuj] Nagrody i wyróżnienia
- Doktoraty honoris causa
- Uniwersytet Hebrajski (2007)
- Uniwersytet w Lipsku (3 czerwca 2008)
- Politechnika Wrocławska (25 września 2008)[10]
- Uniwersytet w Bernie
- Uniwersytet Tel Awiwu
- Nagroda Karola Wielkiego (2008)
Przypisy
- ↑ Także [aŋˈɡeːla doʀoˈteːa ˈmɛʁkl̩]
- ↑ jsat: Kanclerz Merkel najbardziej wpływową kobietą świata wg "Forbesa". rp.pl, 2011-08-24. [dostęp 2011-08-25].
- ↑ Angela Merkel na Pomorzu - odwiedzi rodzinny dom na Batorego we Wrzeszczu. portalpomorza.pl, 9 lipca 2011. [dostęp 9 lipca 2011].
- ↑ Natasza Jatczyńska: Dziadkowie Angeli Merkel pochodzą z Elbląga. Polska, 2008-06-16. [dostęp 2011-01-18].
- ↑ Wendelin Gabrysch: Wir sind so stolz auf unsere Andzela Merkel! (niem.). BZ Online, 2005-10-16. [dostęp 2011-01-19].
- ↑ Kate Connolly: Merkel takes office as Chancellor but clouds are already gathering (ang.). The Telegraph, 2005-11-23. [dostęp 2011-01-18].
- ↑ Merkel na rocznicy Związku Wypędzonych. TVN24.pl, 2007-10-22. [dostęp 2011-01-18].
- ↑ Biographie: Angela Merkel (niem.). Haus der Geschichte der Bundesrepublik Deutschland. [dostęp 2011-01-18].
- ↑ James M Klatell: Germany's First Fella. Angela Merkel Is Germany's Chancellor; But Her Husband Stays Out Of The Spotlight (ang.). CBS News, 2006-08-09. [dostęp 2011-01-18].
- ↑ ’’Tytuły doktora honoris causa nadane przez Politechnikę Wrocławską. portal.pwr.wroc.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
|||||||
- Deputowani Bundestagu
- Doktorzy honoris causa Politechniki Wrocławskiej
- Działacze CDU (NRD)
- Kanclerze Niemiec
- Niemieccy chemicy
- Niemieccy ministrowie
- Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Infanta Henryka (Portugalia)
- Odznaczeni Norweskim Orderem Zasługi
- Odznaczeni Medalem Wolności
- Odznaczeni Orderem Słońca Peru
- Odznaczeni Orderem Stara Płanina
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej
- Politycy CDU
- Urodzeni w 1954