Anna Margolis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Anna Margolis
Anna Margolis (1962)
Anna Margolis (1962)
Data i miejsce urodzenia 1892
Warszawa
Data i miejsce śmierci 10 czerwca 1987
Łódź

Anna Margolis, z domu Markson (ur. 1892 w Warszawie, zm. 10 czerwca 1987 w Łodzi) – polska lekarz ftyzjopediatra, naukowiec i pedagog żydowskiego pochodzenia.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Urodziła się w Warszawie w rodzinie żydowskiej, jako córka kupca Karola Marksona i Rebeki z domu Cukierzys. Była jedną z pięciorga rodzeństwa. Maturę zdała w Petersburgu. Studia medyczne odbyła na Uniwersytecie w Bonn. Z dyplomem lekarza pediatry rozpoczęła pracę w Szpitalu Anny Marii w Łodzi (dziś im. Korczaka).

W 1920 wyszła za mąż za lekarza Aleksandra Margolisa (1887–1939) z którym miała dwoje dzieci: Alinę (1922–2008) i Jana (1928–1998). Po wybuchu II wojny światowej i rozstrzelaniu męża przez hitlerowców w 1939, przeniosła się z dziećmi do Warszawy. Została przesiedlona z dziećmi do getta warszawskiego, gdzie była ordynatorem na oddziale gruźliczym w szpitalu Dziecięcym im. Bersonów i Baumanów.

Po wojnie, w 1946 Łódzki Urząd Miejski zlecił jej organizację i kierownictwo Sanatorium Przeciwgruźliczego dla Dzieci w Łagiewnikach. Gdy odchodziła na emeryturę w 1963 sanatorium liczyło ponad 700 łóżek. W ramach działającego na terenie sanatorium Zespołu Naukowo-Badawczego Instytutu Gruźlicy opublikowała szereg prac naukowych z dziedziny ftyzjopediatrii. Wykształciła liczną grupę lekarzy ftyzjopediatrów. Była współtwórcą Ustawy Przeciwgruźliczej i członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Ftyzjopneumologicznego. Znała sześć języków obcych. Posiadała tytuł profesora.

Zmarła w Łodzi. Pochowana jest na cmentarzu Komunalnym na Dołach.

[edytuj] Odznaczenia

oraz wiele odznaczeń państwowych i innych.

[edytuj] Wybrane prace

  • Przyczynek do kliniki przewlekłej prosówki płuc u dzieci. Polska Gazeta Lekarska 12 (1933)
  • Rola przychodni w walce z gruźlicą wieku szkolnego. Polska Gazeta Lekarska 4 (1925)
  • Szczepienia ochronne przeciw gruźlicy. Polska Gazeta Lekarska (1926)
  • Wlewanie dootrzewnowe u niemowląt. Pediatria Polska (1925)
  • (razem z Tadeuszem Mogilnickim). Gruźlica u dzieci do 2-ch lat na podstawie materiału oddziału gruźliczego Szpitala Anny Marii w Łodzi. Pediatria Polska 18 (1938)
  • (razem z A. Ostrowską). O szczepieniach przeciwgruźliczych metodą BCG, przeprowadzonych przez poradnie Miejskiej Sekcji Walki z Gruźlicą w Łodzi. Dziennik Zarządu Miejskiego w Łodzi (1938)
  • (razem z Hieronimem Reiterowskim). Przypadek olbrzymiej torbieli płucnej u dziewczynki 12-letniej (pneumatocele). Warszawskie Czasopismo Lekarskie (1937)
  • (razem z Hieronimem Reiterowskim). O odmie leczniczej obustronnej. Gruźlica (1935)

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty