Anna Okopińska

Anna Okopińska (ur. 31 października 1948 r.) – polska taterniczka, alpinistka i himalaistka, nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk fizycznych.

Taternictwo i alpinizm

Po raz pierwszy wspinała się w roku 1966. W Tatrach przeszła wiele trudnych dróg, w tym Hokejkę na zachodniej ścianie Łomnicy (4 września 1969, z Andrzejem Mierzejewskim) i drogę przez Vodopad na północnej ścianie Małego Kieżmarskiego Szczytu (4-5 stycznia 1974, z Andrzejem Czokiem i Mirosławem Krawczykiem). W dniach 15-23 sierpnia 1970 z Danutą Szelenbaum-Cielecką dokonała pierwszego kobiecego przejścia grani Tatr Wysokich.

W latach 70. wspinała się także w górach wyższych. W Kaukazie razem ze Zbigniewem Laskowskim, Andrzejem Skłodowskim i Aleksandrem Warmem wytyczyła nową drogę południowym filarem Piku Giermogieniowa (6-7 lipca 1976), zaś dokładnie rok później przeszła północną ścianę Ułłu Tau Czana przez Deskę w zespole kobiecym z Haliną Krüger-Syrokomską i Dobrosławą Miodowicz-Wolf (7 lipca 1977). Jej największe osiągnięcia w Alpach to przejście drogi Kuffnera na Mont Maudit (25 sierpnia 1976, z Krüger-Syrokomską i Alison Chadwick-Onyszkiewicz), a także Ostroga Brenvy na Mont Blanc (4 lipca 1981, z Krüger-Syrokomską).

Góry wysokie

W górach wysokich ma na koncie wiele istotnych osiągnięć. W Pamirze weszła w 1972 na Szczyt Korżeniewskiej (7105 m n.p.m., pierwsze polskie wejście kobiece) oraz na Szczyt Komunizmu (dzisiejszy Szczyt Ismaila Samaniego, 7495 m), ustanawiając polski kobiecy rekord wysokości. W 1974 brała udział w zimowej wyprawie na Lhotse, gdzie dotarła do wysokości 7100 m. Rok później uczestniczyła w kobiecej wyprawie na Gaszerbrumy, kierowanej przez Wandę Rutkiewicz. 12 sierpnia 1975 wraz z Haliną Krüger-Syrokomską zdobyła wierzchołek Gaszerbruma II (8034 m) trasą pierwszych zdobywców z Austrii. Było to piąte wejście na ten szczyt, kobiecy rekord wysokości w Polsce i Europie, a także pierwsze zdobycie ośmiotysięcznika przez samodzielny zespół kobiecy. W roku 1978 była na wyprawie na Makalu (osiągnęła wysokość 7100 m), zaś w 1982 na kobiecej wyprawie na K2, gdzie również dotarła na 7100 m oraz zdobyła pobliską przełęcz Skyang La (6233 m).

Wanda Rutkiewicz opisywała Okopińską następującymi słowami:

„	Anka – drobna i szczupła – już swoją budową predestynowana była do chodzenia po górach wysokich, a jej udział w wyprawach w Pamir i w Himalaje w pełni to potwierdził. Z natury skryta i zamknięta, sprawiająca wrażenie nieśmiałej i biernej, potrafiła nieoczekiwanie podjąć trudną i samodzielną inicjatywę, jak na przykład przejście latem z Danutą Szelenbaum całej grani Tatr Wysokich. Z podziwem patrzyłam na wyprawie, jak łatwo przychodzi jej poruszanie się na wysokościach nawet z ciężkim bagażem na plecach.	”
— Wanda Rutkiewicz [w:] Zdobycie Gasherbrumów, s. 22-23

Działalność

Działała w Klubie Wysokogórskim w Warszawie jako członek komisji sportowej (1976-79) oraz komisji rewizyjnej (1979-82). Została odznaczona złotym i srebrnym medalem "Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe" oraz nagrodą ministra spraw zagranicznych za rozsławianie imienia Polski na świecie (1975, wraz z koleżankami z wyprawy na Gaszerbrumy). Jest członkiem honorowym Polskiego Związku Alpinizmu.

Bibliografia

1. Janusz Kurczab: Leksykon polskiego himalaizmu. Warszawa: Agora SA – Biblioteka Gazety Wyborczej, 2008, s. 93, seria: Polskie Himalaje. ISBN 978-83-7552-383-6. 
2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1. 
3. Wanda Rutkiewicz (red.): Zdobycie Gasherbrumów. Warszawa: Sport i Turystyka, 1979. ISBN 83-217-2255-5.