Ansprand

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Ansprand (ur. ok. 657, zm. 712) – król Longobardów. Panował przez krótki czas w 712 roku, przedtem był księciem Asti oraz regentem w czasie małoletności Liutperta (700-701). Został pokonany pod Novarą przez Raginperta i wygnany w czasie późniejszej walki o sukcesję. Uciekł w 702 na dwór Teodeberta księcia Bawarii.

W 711 powrócił z armią Teodeberta. W trakcie marszu przyłączyło się do niego wielu zwolenników. W 712[1] doszło do bitwy niedaleko Pawii, między jego siłami a wojskami króla Ariperta II, który uzurpacją zagarnął tron. Aripert utonął w rzece Ticino[1] w czasie ucieczki, a Anspranda ogłoszono władcą.

Wstąpił na tron w marcu a w czerwcu zmarł, pozostawiając w królestwie jedynego żyjącego syna Liutpranda.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Na Wyspach Brytyjskich. Karolingowie. T. 16. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 216. ISBN 83-7425-568-4. 


Poprzednik
Aripert II
Corona ferrea.png Król Longobardów
712
Corona ferrea.png Następca
Liutprand
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty