Anton Bruckner
Anton Bruckner (ur. 4 września 1824 w Ansfelden, zm. 11 października 1896 w Wiedniu[1]) – austriacki kompozytor i organista, neoromantyk, przedstawiciel klasycznego romantyzmu.
Rola historyczna Brucknera sprowadza się głównie do osiągnięć na polu symfoniki. Fascynacja tym gatunkiem wywodzi się z dwóch źródeł:
- nurt klasyczny Beethovena i Schuberta - widoczne jest to w monumentalizmie, ogromnych rozmiarach i koncepcji formy symfonicznej
- dramat muzyczny Wagnera - wpływ mistrza z Bayreuth zaznacza się w harmonii i instrumentacji
Obok wyżej wymienionych wpływów w muzyce Brucknera zauważyć można oddziaływanie austriackiej muzyki ludowej i faktury polifonicznej. Mimo iż Bruckner należy do entuzjastów muzyki Wagnera, to sam reprezentuje nurt muzyki absolutnej. Zauroczenie Wagnerem niejednokrotnie budziło sprzeciw konserwatywnej krytyki - między innymi Edwarda Hanslicka.
Oprócz muzyki symfonicznej Bruckner uprawia twórczość religijną, która łączy mistrzostwo sztuki symfonicznej z kunsztem polifonii. Głos ludzki w tych utworach jest traktowany podobnie jak u Wagnera - jako jeden z instrumentów orkiestry.
Najważniejsze dzieła:
- 11 symfonii- między innymi III Wagnerowska d-moll, IV Romantyczna Es-dur, VII E-dur, IX d-moll - niedokończona - Bruckner pozostawił 3 części, jako czwarta wykonywane jest Te Deum. Symfonie Brucknera numerowane są w specyficzny sposób - 1-9 oraz symfonia O (Nullte,The Zeroth) napisana przed symfonią I ale nazwana po niej - stąd numer 0, oraz symfonia 00 (matematycznie -1) - symfonia szkolna - napisana jeszcze przed symfonią nullte.
- 3 msze (nr 1 d-moll, nr 2 e-moll, nr 3 f-moll) , psalmy, motety
- Te Deum - na sopran, chór, orkiestrę i organy.
- Requiem d-moll (1849)
[edytuj] Symfonie
| SYMFONIE | ||||||
| Tytuł | Nazwa | Tonacja | Kompozycja, Rewizje | Trwanie | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Symfonia szkolna | « 00 » | f-moll | 1863 | 40-45 minut | ||
| Symfonia nr 0 | « Die Nullte », « Zerowa » | d-moll | 1869 | 45-55 minut | ||
| Symfonia nr 1 | c-moll | 1866, 1891 | 45-55 minut | |||
| Symfonia nr 2 | c-moll | 1872, 1876 | 65-75 minut | |||
| Symfonia nr 3 | « Wagnerowska » | d-moll | 1877, 1889 | 70-80 minut | ||
| Symfonia nr 4 | « Romantyczna » | Es-dur | 1880, 1888 | 65-80 minut | ||
| Symfonia nr 5 | B-dur | 1876 | 75-80 minut | |||
| Symfonia nr 6 | A-dur | 1881 | 55–65 minutes | |||
| Symfonia nr 7 | E-dur | 1883 | 60-75 minut | |||
| Symfonia nr 8 | c-moll | 1887, 1890 | 75-90 minut | |||
| Symfonia nr 9 | (niedokończona) | d-moll | 1896 | 55-65 minut | ||
Przypisy
- ↑ Biografia Antona Brucknera na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-05-17].